Philippines Poem Novels & Stories

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

sa kabila nang papadilim ng kalangitan ay napuna ni Anya ang palusong na cliff sa gilid ng kalsadang tinatakbo nila. “Maraming magagandang lugar dito sa Pilipinas. Anyway kahit saan would be a great place lalo kung kasama kita,” ang malambing na tinig ni Phil ay nagdulot ng nanunuot na kilig sa kanyang puso kaya hindi niya napigil ang mapabungisngis.

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

Umiling iling si ate. "I want to leave Philippines, please help me," mahinang sabi niya habang umiiyak siya hindi pa din siya humihiwalay sa pagkakayakap sakin. Nagkatinginan kami ni Ciarra na parehong may pagtataka sa mukha.

After 5 years... ALANIS POV I smiled and took a deep breath, I'm already here in my home country, The Philippines. It's been 5 years since I was here. Alam ko na marami nang nagbago dito sa Pilipinas. The structures, people, location and persons changed. Sobrang dami nang nagbago sa akin. I'm a fully grown woman at mayroon nang maipagmamalaki.

Matapos kong masuot ang pambahay ko ay lumabas na ako nang banyo and saw my brother talking to my mom and I can see her panicking because it seems she can't understand even on word from what he is saying. Napapailing at napapangiti na lang ako habang pinagmamasdan silang dalawa and then my mom saw me at bahagya siyang nakahinga ng maluwag seeing me "Mabuti at tapos ka na malapit ng maluto ang ulam." she said. "Hey Dustin you can take a bath first before dinner." I said seating on an empty chair in our dining table. "Finally it's really hot here in the Philippines." He said and removed his shirt and then he got in inside.

Muling nanumbalik kay Feona ang nakaraan habang nakasubsob parin ang mukha sa unan at kasabay ng pagbuhos ng kanyang mga luha. Palinga-linga si Feona sa paligid. Andami na palang nagbago sa lugar nila, ilang taon din siyang hindi nakakauwi simula nang grumadwet sa PMA at madistino sa Jolo, Sulu. Kakauwi lang niya kahapon at madilim dilim na nang makarating siya sa ancestral home nila lulan ng kanyang kotse. Nakagarahi lamang ang kotse niya sa bahay ng tita niya sa Davao City. Mula sa airport ng Davao ay nagtungo siya diretso sa bahay ng tita niya para doon na kunin ang sasakyan at dumiretso na sa pag-uwi. Niyaya pa siya ng tita niya na manatili muna ng isang gabi doon pero hindi na siya tumu

huminga sya ng malalim bago kinuha ang chopsticks nya. "I'm fine, it's just that I'm....." Hindi nya matapos ang sasabihin. "Hey, I'mma kill you if you don't spill the tea." Pagbabanta nito sa kanya. "I'm assigned at tje Philippines." Pagtatapos nya sa gustong sabihin. "Eh?" Nag-angat ito ng paningin sa kanya. "I'mma kill you if you're joking." seryosong sabi nito sa kanya. "I'm not." Ipinakita nya dito ang papel na natanggap nya.

usal niya na naman. "Hindi ka pa ba nasanay?" may halong pag mamayabang kung saad. "Ipagluto mo naman ako. Miss ko na dishes mo eh. You know naman, kagagaling ko lang pinas!" "How's Philippines?" "Still the same. Maingay, mainit, traffic sa Edsa lagi but masayang-masaya pa rin ang mga puso ng mga tao doon. Wait... Nabanggit sakin kanina ni Les na uuwi siya sa pinas for book signing. Ikaw din ba?"