Philippines Poem Novels & Stories

CHAPTER 1: The Visitor Malapit na ako sa mismong lugar, at habang tinatahak ang mga magandang daan ay kita ko kung gaano kaganda at kasariwa ang hangin sa parting ito sa Pilipinas, hindi gaya sa US na puro buildings at minsan ka nalang makakita ng mga puno sa paligid. Pero sa lugar na ito, sariwa at mamumuhay ang mga puno ng maayos.

May unting bahid na ng pagkainis sa boses ko dahil paulit ulit na lang. "Yeah, manggo——" "Na galing sa pinas." Kaagad kong dugtong. "Freaking Philippines?!" Hindi makapaniwalang tanong niya. Nakangiti akong tumango. "Any problem?" "Yes!" Hilamos niya sa kaniyang mukha. "Fayra, did you hear yourself? You want a manggo but you want it to come from the Philippines? Is this for real?" "Oo nga, bakit ba paulit ulit ka?" Inis ko nang tanong.

Bakit ang binigay sa akin, kabaligtaran? Nag-isip na lang ako ng ibang bagay. Then suddenly, my mind flew from the first time I landed in the Philippines. I recall my father being invited to someone's wedding before Christmas Eve. Why the hȇck am I remembering it now?! I should go to bed! Before my consciousness faded, I heard a woman’s voice swept by the wind. “It’s not that simple! Hindi mapaghiwalay. Kita mo naman kung makapulupot, parang tuko. Akala mo naman, aagawin!”

Midnight ang kanilang flight pauwi sa Pilipinas. "Can I visit you in the Philippines when I'm free?" malungkot na tanong ng matanda sa kaniya. "Mama naman. Siyempre po pwede kayong bumisita anytime. And we will call you everyday para hindi n'yo sila ma-miss." Pumila sila sa pagbili ng kape. There are a couple of people ahead of them.

"Well, I hope po na ikaw ang Mama ko." Unknown Person P.O.V I'm back here at the Philippines, finally here! I miss being here! I bought a condo a few weeks ago, So no one will know that I'm here at the Philippines. I booked a flight too. I call Ryan to talk about my guns. "Hey, Ryan." "[Hey, Madam two. Why so early to call?]" "I need my guns here, kakauwi ko lang." "[Huh?! Wait nandyan ka sa pilipinas?! Hindi ba't bawal ka pa umuwi?! Paano pag nalaman 'yan ni Madam one?!]"

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

Nakangiti man ay hindi ko magawa alisin ang paningin ko sa buong paligid ng airport ng Pilipinas habang dinadama ang init ng ihip ng hangin ng panahon. I wiped my sweats on my forehead as I tightens my hold on my things. Ang mainit na simoy ng hangin. Ang tirik na tirik ng araw na nakakatuyo ng lalamunan. Ang ingay ng bulungan ng mga Pilipino at lalong-lalo ang lugar na tinatapakan ko. "Philippines," I whispered with a wide smile flashed on my lips. Minsan ko pang pinalibot ang aking paningin at wala sa sariling napatingala sa kalangitan kasabay ng pagpikit ng mga nata animo'y nananalangin.

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”

) (Mommy) "I nalaleul tteona hyugaleul gaya haneunde, pillipin-injul al-assdeon nalaga maliellaga eotteohge saeng-gaghadeun sang-gwan-eobsdamyeo jinsil-i eobsdago binanhaessda." sagot ko nang muling tumingin ako sa magulang ko at huminto sa pag-akyat sa hagdanan. (I have to leave this country and take a vacation, the country I thought was the Philippines, I don't care what Mariella thinks, she accused me that there is no truth.)

Ang Manila ang susunod na battlefield, at ako ang kaniyang tanging inspirasyon para sa gaganaping paglilinis. "I will protect you, even if I have to burn the whole Philippines to do it," he promised, his eyes glowing with a dark, possessive light.