Picture Perfect Novels & Stories

Muli akong napabuntong-hininga at inilabas ko ang camera ko. Abala ako sa pagkuha ng larawan ng may mapansin akong parang kulay luntiang pinta sa ugat ng malaking puno ng Narra mga isang daang metro ang layo sa akin. Maayos na maayos ang pagkakakubli ng pinta sa ugat ng puno na kapag ‘di mo titigang mabuti ay hindi ko aakalaing pinta ang nakalagay sa ugat nito. Dali-dali kong binitbit ang bag ko at mabilis akong tumakbo papunta sa malaking puno. Pagdating ko ay nakumpirma kong pinta nga. “Matalino kang kupal ka, ah?” nakangisi kong bulong.

“She’s natural. Let me try to get her some shots.” Tumabi ang isang kumukuha ng larawan. Ang photographer na nasa harapan ko ay may pinagawa sa aking isang pose. After he took shots, pinakita niya ito sa kaniyang kasama. “I told you she’s natural.” Ngumiti sa akin ang photographer. “Your beauty is indeed perfect for this shoot. Lalo na at puti ang suot mo. You look so pure, Miss Leah.”

"Ok po mam, wait for awhile po... ahhh nakuha ko na ang record mam , under the name of SEFERO GALVANTEZ. !" Sumabog na tila bomba sa pandinig niya ang pangalang Galvantez. Hanggang sa mga sandaling ito di talaga siya tinatantanan nang mga to! Pinamumukha sa kanya lalo na walang magagawa ang gaya niya sa maperang katulad nila. Biglang napalitan nang galit ang tuwang naramdaman niya kanina nang biglang may nagsalita sa likuran niyan!

"My perfect boss ” Book cover credit: App developer ➡Picsart ➡Phonto ➡IbisPaintX ➡Pinterest Book cover photo not mine credit to the owner! Publish date: Sunday, June 4 2023 All Rights Reserved Copyright © 2020 by LEEANNA89 No part of this document may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise without prior written permission of the author.

Tinitigan niya ito nang maigi habang hinihiling ang mabilis nitong paghuhubad sa suot niyang damit. Squeak. Dito na biglang tinulak pabukas ang batong pinto bago pumasok ang isang magandang imahe sa kuwarto. Nagkaroon ito ng maselang mukha at perpektong katawan. Ito ay walang iba kundi si Colori Phoenix na matagal nang hindi nagpapakita.

Pumasok si Isla sa banyo upang maghilamos ng kaniyang mukha at linisin ang sugat na natamo kanina. Matapos ang ilang minuto ng paghihilamos, lumapit si Isla sa mga damit na nakasabit sa isang bakal upang makapili ng damit na kaniyang susuotin sa shoot mamaya. Isang kulay kayumangging dress na abot hanggang tuhod ang kaniyang napili at nang makita niya ang sarili sa salamin, “I am pathetic today,” dismayadong sambit ni Isla habang nakatingin sa salamin. Napailing na lamang siya at umupo upang maglagay ng kaunting make up para sa shoot na gaganapin.

Sa profile picture ay hindi naman mukha ni Gretel at tiyak na mahihirapan talaga siya. Sinikap ni Anton na harapin ang bawat umaga kahit hindi niya nakikita ang kahulugan ng paggising nito tuwing umaga. Hindi niya kailangang magpanggap na masaya habang malungkot ang puso niya. Hindi niya kailangang magpanggap na okay siya kung hindi pa naman talaga siya okay. It’s okay not be okay. Hindi niya kailangang itago iyon. Isang umaga, natanggap niya ang tawag na iyon.

sabi ko habang ine-examine ang isang litrato. Kita nang kaunti ang kamay ni Mommy sa litrato pero hindi sa kaniya naka-focus ang camera. Instead, nakafocus ang kuha na ‘yon sa isang bagay na halos upos na ang kulay pero may natitira pang kaunti. The object is almost a square-shaped thing and has a silver color. Manipis iyon at maliit at parang may nakaukit o disenyo sa may ibabang parte noon. It also looks like it’s made from metal or maybe just the outside part of it. Kaya hindi totally inabo ang bagay na ‘yon.

Natawa ito sa sinabi nito. Siya din ay muntik ng mabulunan dahil sa sinabi nito. Pero pinigilan niya pati ang pagngiti. She kept a poker face. “Sounds corny but I meant it.” Tumingin ito sa dalawang leche flan. “There are some foods who looked really sweet but sometimes they’re really not.” “Anong—” bago pa man siya makapagtanong ay agad ng umalis ito. Ano naman kayang pinagsasasabi nito?

Mukha siyang isang sikat na male model. Being handsome is really a feeling. Patagong inilabas ni Phoebe ang kaniyang telepono at kinuha ang isang larawan nito. Medyo madilim sa loob ng garahe, at tanging ang malabong pigura lang nito ang bahagyang makikita sa litrato, producing an indescribable atmosphere.