Novel & Cerita Pigsang Walang Mata

Pero iba ang ipinapakita ng kanilang mga mata. It's like being hypnotised by those red velvet pupils. That is screaming for more blood. Napasinghap ako nang makita ko na lamang ang nagkalat na dugo sa sahig, at ang walang buhay na katawan ng dalawang lalaking paslit na nahiwalay na ang ulo sa katawan. Mali- wala ng ulo sa kanilang katawan. ' P - pa'no nangyari yon? '

Hindi naman nagtagal ay unti-unti kong ipinikit ang aking mga mata. Napamulat ako nang maramdaman kong gumagalaw ang bangka. Napapikit din ako agad kasi tumama sa aking mata ang sinag ng araw. Nasilaw ako ng kaunti. May humihila rin dito sa bangka, sina Undina kaya? Pero bakit hindi nila ako ginising? Iginalaw ko ang katawan ko't kumapit para silipin sila. Nakakita ako ng isang pigura. Naniningkit ang aking mata dahil sa sinag ng araw nang silipin ko ito.

Sigurado akong nasa malapit lang pero bakit wala akong makita. "I'm not a pig, not even a ghost or a maligno. Kaya bago ka pa magulat d'yan sa pabigla-bigla kong pagsasalita, gusto kong sabihin na tao ako and I'm leaning in the bark of this big acacia tree adjacent to yours."

Kaya nitong pumatay nang walang pag-aalinlangan! Isa-isa niyang tiningnan ang mga ito. At tama nga siya, hindi Pinoy ang mga ito. Parehong mistezo, mabalbon, mabalbas ang makikinis na mukha, matatangos ang mga ilong at matatangkad—sobrang tangkad. May tsokolateng mga mata ang isa, ang isa naman ay asul, samantalang itong si Lionzo ay may abuhing mga mata na puno ng misteryo at... parang magnet na nanghahatak ng kaluluwa.

Nanlaki pa ang mga mata sa nakita nila. " oh may ghad ! my precious eyes! " tili ni Andy tapos nag takip pa sya ng mata. Minsan talaga napaka gago ni hoseok eh. " unnie what is the meaning of this ? " pag tatanong ni Almira kay Mattiana. " Di naman siguro na gumawa kame ng milgaro diba? " sarcastic na saad Mattiana. Napakang honest naman ang asawa ko.

Napakalakas din ng kanyang kakayahan sa depensa. Nahulog ang piring ng lalaki sa kanyang isang mata habang tumilapon siya palipad. Ang kalahati ng kanyang mukha ay kitang-kitang nasugatan, at ang dugo ay nanigas sa bahagi ng kanyang mukha na nasampal. Ang lalakeng may isang mata ay nahulog sa lupa at hindi na gumawa ng anumang tunog.

Tumakbo si Porker at inangat ang ulo niya, nakaramdam siya ng hindi komportable. Sa gabi, inangat niya ang ulo niya at tumama ang tingin niya sa pares ng sobrang nakakatakot na mata. Pulang-pula ‘to. Ang pinaka nakakatakot sa lahat ay ang itim na matang sobrang lamig. Pero nagniningning ito na parang may gustong patayin. Sa segundo na iyon, naramdaman ni Porker na ang lalaking ito ay siguradong papatayin sila.

Mataas na ang damo sa parteng iyon at madilim kaya naman imbes tingnan kung may tao ba o wala, mariin siyang pumikit kasabay ng pagsalikop niya sa kanyang dalawang palad at nagsimula ng magdasal ng taimtim. Simbahan naman ang kinaroroonan niya. Siguro hindi naman siya sasaktan ng multo. Ilang sandali pa siyang nanatiling nakapikit hanggang sa wala na siyang iba pang narinig kundi ang huni ng insektong panggabi at mga kuliglig. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata subalit ganun nalang ang gulat niya nang makitang may isang matangkad na pigura ang nakatayo sa harapan niya.

Sa isang walang laman na lupain sa Mount Nothingness ay nagtipon ng libu libong buhay na nilalang. "Ano ang nangyayari?" "Bakit tayo biglang napalaya?" "Bakit lahat nagtitipon sa isang lugar?" Ng makita nila ang napakaraming tao sa paligid nila, napatulala sila. Ng sila ay naliligaw, isang pigura ang lumitaw sa tuktok ng isang bundok na hindi masyadong malayo. Nakasuot ng itim na roba, naglabas siya ng makapangyarihang presensya.

Napapikit nalang ako ng mata. *BOGS!