Pigsang Walang Mata Novels & Stories

Pagkatapos ng sampung minutos na paghihintay ay may isang malaking baboy nanaman ang pumaroon at kinakain ang pagkain na nilagay doon ni Sage. Nagiging pasmado bigla ang mga kamay ko! Pag ito, nakawala nanaman ay baka ako na ang ihain ni Sage doon! I looked at Sage, he's looking at the pig busy eating with his food. Poor piggy, hindi mo alam na isa yang trap para sayo. Tumango si Sage sa akin, Okay? Bitawan ko na? Iyon na ba ang signal niya? Bitawan ko na? Pinanlakihan niya ako nang mata kaya binitawan ko na. Napapikit ako then I heard the pig crying, napatingin ako doon, Shit, nahuli ko!

Sa hindi inaasahang pagkakataon, nang mapatingin siya sa maliit na siwang ng pinto, tumama ang tingin niya sa isang pares ng madilim na mga mata. Anong klaseng mga mata ang mga ito? Madilim, walang emosyon, at malamig. Ilang segundo silang nagtitigan, at biglang nakaramdam ng kilabot si Camila. Bumalik sa isipan niya ang iba’t ibang nakakatakot na tsismis tungkol sa bar: isang babae na biglang nawala, mga bakas ng dugo sa kisame, isang inosenteng dalaga na napadpad sa bar at naging target ng masamang tao bago pinatay, at isang multong puno ng hinanakit na nagpapakita tuwing gabi…

Sa eroplano, ikiling ni Christopher ang kanyang ulo at nagtanong, "Nay, saan tayo pupunta?" Nakatingin sa bintana habang unti unting nawawala ang lungsod sa ilalim ng mga ulap, hinaplos ko ang kanyang ulo. "May pupuntahan tayo na walang makakahanap sa atin. Huwag kang matakot. Kasama mo ako." Ngumisi si Christopher. "Hindi ako natatakot!" Pagkaraan ng ilang sandali, muli siyang nagtanong, "Nay, may ama ba ako?"

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Pinangkit ko pang lalo ang mga mata para mapigilan ang luha na nagbabadya na roon. 🎶"Ng mga bituin... Ng mga bituin... Ng mga bituin...🎶 Natapos ko ang kantang nakatitig lamang ako sa mga mata niya habang nakangiti ng matamis. Subalit hindi man lang nagbago ang anyo niya. Salubong pa rin ang kilay at may pagtatanong ang matang nakatunghay sa'kin.

"Scarlet Elizalde, may nagpiyansa na sa 'yo." May nagpiyansa sa kaniya? Pero wala naman siyang tinawagan kahit sino. Iminulat ni Scarlet ang kaniyang mapungay at basang mga mata upang tingnan kung sino ito. Isang matangkad na pigura ang nakatayo sa tapat ng liwanag na nagmumula sa pintuan ng presinto—ang kaniyang mga mata ay malamig, matalim, at walang kahit anong emosyon.

Ngunit ang pinakanakakapanlumo ay ang kanyang mga abong mata—pula, lubog, at may maiitim na eyebags dahil sa kawalan ng tulog. Halos dalawang araw na siyang walang pikit. Bumukas ang pinto ng *War Room* at pumasok si Mateo, may dalang isang tray ng pagkain at mainit na kape. Bakas din ang matinding pagod sa kanang-kamay ng bilyonaryo, ngunit mas nangingibabaw ang pag-aalala nito para sa amo.

Sa sandaling makita niya ang matangkad na pigura na nakatayo sa kanyang likuran, ang kanyang mukha ay nawalan ng kulay. Awtomatiko niyang kailangang tumingala para salubungin ang mga mata ng lalaki. Sa loob ng ilang segundo... Masyado siyang natulala na kahit isang salita ay hindi niya nagawang mabigkas

Umigting ang kan'yang panga habang nanunuod dito hanggang sa mapatay ang ilaw at iyon na nga ang senaryo na nagkagulo ang lahat. Ang kasunod na nakita sa screen ay ang pagbukas ng ilaw at hindi na namataan pa ang naturang stripper sa lugar. Ilang segundo lang ang nagdaan ng mamatay ang ilaw at agad itong nawala na parang bula at walang may nakakita kung saan ito pumunta.

Hindi 'yon kalakihan kaya siguro hindi ko agad napansin. Tumingin naman ako sa damit ng mga taga Tres at doon ko napagtanto na meron din silang pin ngunit ang sa kanila naman ay isang mata, ang matang iyon ay kulay pula at napaka 3-d ng pagakakagawa. Pipihit na sana ako ng lingon para makita ko naman 'yong sa Dos ngunit napatigil din ako dahil nararamdaman ko pa rin hanggang ngayon ang mga tingin nila. Mamaya ko na lang siguro sila iispatan.