Pigsang Walang Mata นิยาย & เรื่องราว

singhal ko sa kanila, tumapat sa pwesto ko ang flashlight nila at tila ba nagimbal pa sa nakita nila. "P-pulang mga mata? H-halimaw!" sigaw ng isa sa kanila. Umirap ako sa sigaw niya. "Oh shut up," singhal kong muli at saka tumalon mula sa sangang inuupuan ko kanina lang. Magaan lang ang yabag ng mga paa ko pero kita na ang pagka gimbal sa mga mata ng mga pobreng nilalang na ito. Kitang kita ko ang repleksiyon ko sa mga mata nila, pula nga na naman ang mga mata ko. "Bakit? Ngayon lang ba kayo nakakita ng kagaya ko?" Nakangisi kong tanong at saka naglakad palapit sa kanila. Lima silang magkakasama at lahat sila ay pawang mga pobreng nilalang na hindi man lang kayang ipagtanggol ang kanilang m

Hindi niya tuloy maiwasang mapababa ng tingin at napatigil ang kanyang mga mata sa gitnang hita ng lalaki at halos mapasinghap siya sa nakita. Nakasilip at nakahulma nga ang jumbo hotdog at itlog nito. Nanlalaki mga mata niya, hindi niya kalain na makakita siya ng jumbo hotdog ng live kahit pa sabihing nakabalot pa rin naman ito ng pants at brief ng lalaki pero kasi talagang humulma ang hugis at haba nito. "Jusmiyo marimar! Ang inosenteng mata ko!" hiyaw ng utak niya.

Sa loob lamang ng ilang minuto, natatakpan ng manipis na butil ng malamig na pawis ang kanyang noo at dumausdos pababa sa kanyang maselan at magagandang pisngi papunta sa kanyang kwelyo. Sa ilalim ng kanyang mahahaba at nanginginig na pilik-mata, ang kanyang paningin ay walang direksiyon. Unti-unting nanlaki ang mga malabo niyang mata, at puno ng takot ang ekspresyon niya, na para bang nakulong siya sa isang bangungot na hindi na siya magigising.

Kita ko ang matinding pagnanasa sa mata nito, nag iigtingin na ang panga mabilis at mabigat na rin ang paghinga nito. May mga ilang butil na ng pawis ang lumalandas sa mukha nito na para bang ang sarap sundan ng tingin. Huli na ng napansin ko na ang giniginda ng butil ng pawis ay pababa mag mula sa pisngi pababa sa leeg, sa matitipuno nitong dibdib hanggang sa kanyang malabatong abs mas tumindi ang sinisigaw na init ng katawan ko ng magawi ang mata ko sa nakabukol nitong alaga napa angat ako ng tingin ng mag salita ito..

Pagkalipas ng ilang sandali, isang matabang lalaking middle-aged ang lumapit na nanginginig sa taba. "Ano'ng klaseng walang utak na tao ang nagtatangkang maghanap ng gulo dito at gusto pang mamatay?" Sigaw ng matabang lalaki. Nang makita niya si Marcopollo Salvador na may kasama pang bata, ang ekspresyon ng panliliit niya ay naging mas malakas na disgust. "Isa kang asong walang mata. Alam mo ba kung nasaan ka?" Ituro ng matabang middle-aged na lalaki ang ilong ni Marcopollo Salvador at binabasto siya.

"God! May sa lahing boksidor ka yata." "Sino ka ba at bakit nandito ka sa lupain namin?" "Hindi mo pa ako kilala? Nasuntok mo na ako't lahat ngayon ka pa lang magtatanong?" "Kahit pa ingudngod ko iyang mukha mo sa popo ng kambing at kalabaw. Idagdag pa ang popo ng mga kabayo. Wala akong pakialam kung kaninong matris ka nanggaling!"

"Lagi na lang ako iniiwan...sawa na akong maiwan..." I wanted to scream as my eyes go wide open. SHUTANGINA?! Baka naman panaginip lang yun. Mariing pinikit ko ulit ang mata ko. Kailangan ko maalala kung ano ang sumunod na nangyari. I frown when I see a flying pig. I think that's enough to know na panaginip lang ang naalala ko. I sigh before opening my eyes. Wala ako sa kwarto ko. Hindi din ito ang kwarto ni Logan o ni Bea. Putrages kanino 'to? Teka...wag mong sabihing...

Parang may kung anong bumara sa kanyang lalamunan ng wala sa oras habang nakatingin dito. Ang mga mata nito ay nakakatakot at halatang galit na galit dahil sa nangyari. Bigla niyang ipinilig ang kanyang ulo ng wala sa oras dahil bakit parang napaka pamilyar ng mukha nito? Nagkita na ba silang dalawa?

Mukhang hindi na normal ito! At ang problema lang ay ang pigurang iyon ay kumikislap lamang sa kanyang mga mata, at pagkatapos ay nawawalan din nang bakas. Hindi mapigilan ni Anthony ang pagngisi, naiiling niya ang kanyang ulo at binawi ang kanyang tingin. Siguro nga ay nababaliw na siya, kaya’t patuloy niyang iniisip ang babaeng iyon!