Pigsang Walang Mata Mga Nobela at Kwento

Binutasan nito ang mata, ilong at bibig at ang malala ay may itim na outline pa na naka drawing sa bawat butas na ginawa nito. Nagmukhang mata ng panda ang mata nito dahil sa itim na outline na nakapalibot sa paligid ng butas sa mata banda. "Saang lupalop ka ba galing ha? Bakit parang timang ka kung umasta?" nangangalaiti sa inis na tanong n'ya sa babae.

Pakiramdam ko leeg ko iyong nasasaktan, grabe yong pagkakabatak paibaba ng ulo halos mabali na. "Ikaw Ms.Rica Wanglo na mukhang balyena na boyfriend ni Mr.Dolphin na burakat ang mata. Sa susunod na sabihan mo pa ako ng magnanakaw, hindi lang sa popo ng pusa kita ilalampaso yang pagmumukha mo iwan ko ba kung ano itatawag ko d'yan sa mukha mo. Ito na lang pala ang itawag ko sa pagmumukha mo, tigyawat na tinubuan ng mukha hahahahahaha," mala demonyong tawa ni Bisugo.

dagdag pa nitong sabi kaya nanlaki ang mga mata ko hindi dahil sa pera kundi dahil baka gahasain ko ang manyak na 'to Inilibot ko ang mga mata ko sa paligid. Napamura ako sa utak ko dahil wala akong nakikitang maski isang CCTV man lang na kahit sana may mangyari sa'king masama ngayon, may ebidensiya naman akong mahahawakan para makasuhan ko siya.

Hindi ko alam kung epekto lang ba iyon ng alak o baka naman sadyang sensitive lang ang mga mata ko sa ilaw ngayon. Bahagyang nangunot ang noo ko nang makita ko ang isang pamilyar na pigura ng isang lalaki sa gilid. Nang sinubukan kong kusutin ang mga mata ko, wala na ito roon nang muli ko siyang binalingan ng tingin. "Imposible naman naririto si Travis," bulong ko sa sarili kasabay ng panguso.

“Alam kong nandiyan kayo.” Lumabas mula sa anino ang dalawa—isang demonyo na may mahahabang sungay at mabangis na mga mata, at ang isa ay halos doble ang laki, may nakakadiring naman ‘tong balat na parang sunog at itim. Alam kong malalakas sila, pero hindi sila katapat ng kung anong kapangyarihan ang taglay ko ngayon.

🌌 Isang Atakeng Walang Tunog Muling lumitaw si Teng Yuan sa himpapawid sa labas ng kagubatan. Ngunit biglang nanigas ang mukha niya. Sa likod niya, walang tunog na lumitaw ang isang higanteng kamay, walang awa na sumusunggab sa kanya. Mabilis siyang naglabas ng balat ng hayop.

Kundi iyong malinis tingnan. Matangos ang ilong. Makapal ang kilay. Mahahaba ang pilikmata. At ang mga mata... Ang hirap ipaliwanag. Hindi matalim. Hindi rin malamig. Parang laging may kapayapaan. Parang kapag tiningnan ka niya, hindi ka niya hinuhusgahan. Lalo na kapag ngumingiti siya. Hindi malaking ngiti.

Mahinahon pero may halong kaba sa boses. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at tumingin dito. “…Ah…” Taliwas sa inaasahan, wala siyang nakita ni bakas ng pag-aalangan o pangungutya. Ang nakita niya’y isang hayop na gutom, may pulang matang naglalagablab sa pagnanasa. Parang hindi na ito tao. Para itong nilalang na handang lamunin siya ng buo.

Si Ma'am Casandra naman, halatang inis, ang mga mata ay nagsisilibis na parang gusto akong patagilidin. "Tama na, Pipay!" sabi ni Ma'am Casandra, pero kita sa mata niya ang hiya. "Kung magtutuloy-tuloy ka pa, baka ikaw ang magmukhang tanga!" Pero ang tawanan namin ni Ma'am Margaret ay hindi natigil. "Pipay, hindi ko alam kung mas tama ba na magalit ka o matuwa sa mga birong ginagawa mo," sabi ni Ma'am Margaret, na ang mga mata ay halos mabilog dahil sa labis na pagtawa.

sabi ko habang basa Ang mata Tagatak ang pawis na tumutulo sa kaniyang nuo habang naka igting ang panga at mukhang nag titimpi,seryoso ang mata niya na nakatingin sa akin na nasa ilalim niya "Beg me"mahina niyang utos at pinagpatuloy ang pag sakyod pero dahan dahan padin iyon Bumukas ang aking labi ng maramdaman kung gaano kalalim Ang sakyod niya sa loob ko