Novel & Cerita Pinoy Corny Jokes

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!

hindi ko alam kung bakit pero kusa na lang tumutulo 'yong luha ko na agad ko naman pinupunasan. "Akala ko ba bida ang saya rito sa jollibee, bakit ka umiiyak d'yan?" tanong ni kuya. "Masyadong maanghang 'yong manok..." pagsisinungaling ko. "Kailan naging spicy ang original chicken joy, Sining?" Kumuha ako ng tissue sa mesa at pinunasan ang luha ko. "May tatlo akong joke." biglang sabi ni kuya.

Pero bago ako tuluyang makalayo, ramdam kong mas lumapit pa siya at bumulong sa tenga ko, “Kung may lason nga… ako na ang unang iinom para lang maligtas ka.” Parang biglang tumigil ang paghinga ko sa sinabi niya. Napakurap-kurap ako, hindi makapaniwala sa narinig ko. “Ha?! Ano raw? Sir, ang corny mo po!” Natawa siya, ‘yong tipong parang gusto niya akong lalo pang asarin. “Corny na kung corny, basta mapatawa lang kita. At ayan nga, ngumiti ka na.”

-Yummy ni Papa Jestin! -Ang pogi mo naman kuya kyaaahhh! -Sayang may gf ka na :( -Ang guwapo mo kuya pero mas gwapo pa rin 'yong friend mong si Ronnie :P -Jestin, single ba si Ronnie? Puwedeng mag-apply daw bilang gf niya 'yong pinsan ko? -Jestin is hot but Ronnie is hotter xD

Nagsisisihan pa sila kung sinong mas maingay sa kanila, eh pareho lang naman silang hindi na natapos kakadada simula nang makaalis kami ng bahay. "Sige, ito, para hindi kayo ma-bored. Anong tawag sa shampoo na hindi pang baby at hindi rin pang matanda?" Tanong ni Tyler, dahilan para nakangiwi ko siyang lingunin. Wala na akong tiwala sa mga joke nito dahil paniguradong puro ka-cornyhan lang naman. Trauma na ako sa mga joke niya, kaya ayoko nang makarinig pa.

HIS WEIRD accent irritated me. Ngayon ko lang napagtanto kung gaano kasagwa ang paraan ng pananalita niya. Iyong boses niya, hindi ganoon kababa at kataas pero naging katunog ng isang bata. Saka isa siyang Pinoy, kalahati nga lang pero hindi pa siya nakakain ng Adobo? Seriously? Naiiskandalo sa sinabi niya, agad akong pinag-initan ng mga pisngi at maraming beses na kumurap.

Could those I heard aren't enough? Mahinang humakbang si Mom palabas ng silid na iyon. ___________ Jarred Lloyd "Dad, I don't have time for any lame jokes!" Wala sa sariling wika ko na nakakunot-noo. "Reserves it on another day."

“O di kaya kasi lagi kong hinahawakan mo mukha mo? Madumi kamay diba?” I rolled my eyes at that. Kapag nagseseryoso ‘tong si Charlie, bigla niyang nababawi ng kwela kaya hindi mo mahahanap sarili mo na magalit o mainis sa kanya. Ang corny niya at nakakadisappoint mga jokes niya but you know that she means well. “I’ll be fine. Marami lang talaga akong inaasikaso ngayon kaya hindi ako pwede magpahinga. Wala ng oras sa pahinga–”

"Oo nga pala buds, may basketball league ngayong Linggo. Kasali ako at si CJ. Dadayo sa city 'yong mga police basketball players sa ibang lugar. Manood ka ha?" "Kailangang nandu'n ka at kung wala tiyak na manghihina talaga ako", nakangiti nitong sabi. "Naks...At bakit naman?" "Syempre ikaw ang vitamins ko!" Bigla naman akong napahalakhak sa sinabi niya. "Ay ang corny!", sabi ko sabay tampal sa braso niya. "Corny na kung corny, basta't pumunta ka. Tutal wala namang pasok 'yan 'di ba?", seryosong wika nito.

"Paano tayo magiging ok nito kung ganiyan ka?" "Hindi tayo ok! Panty lang ang kaya kong ibaba pero ang pride hindi," madiing sagot niya na ikinahalakhak ko. "Seryoso?" "Mukha ba akong nag jo-joke?" Nakataas pa ang kilay n'ya sa akin. "I thought you're just joking kasi sabi mo--" Hindi na n'ya ako pinatapos.