Pinoy Jokes Logic Novels & Stories

"Paano tayo magiging ok nito kung ganiyan ka?" "Hindi tayo ok! Panty lang ang kaya kong ibaba pero ang pride hindi," madiing sagot niya na ikinahalakhak ko. "Seryoso?" "Mukha ba akong nag jo-joke?" Nakataas pa ang kilay n'ya sa akin. "I thought you're just joking kasi sabi mo--" Hindi na n'ya ako pinatapos.

Umiling naman si Pinuno at may sinabi sa kanyang lola Tumayo sina James at Andreas para umusog dahil sa tatabi ang lola ni pinuno sa kanya Hindi na ako nakinig pa sa mga kuwentuhan nila dahil Wala. Akong. Maintindihan. Joke lang sa totoo lang nahihiya ako dahil sa panay ang tingin nila pinuno saakin at lalong lalo pa ang kanyang lola Pero siyempre pag kinakausap ako ng lola ni Pinuno ay sumasagot ako at siyempre kailangan magalang Kumain nalang ako dahil sa ang sarap ng mga pag kain. Iba iba ang mga pinag kukuwentuhan nila minsan tungkol sa school minsan sa isang mga babae na lalong nag kakainteres si Kuya Cleo

Pero si Lalaine, wala man lang reaksyon pa rin. “Ayy, ganun ba? Kala ko bingi ka o deaf." sinabayan pa nito ng tawa ang inulit niya lang na joke. “Ang korni mo talaga if ikaw ang maggawa ng joke. What is small and medium is large, how about the extra small?" “A-ano?" bulas na tanong ni Trisha. Tumawa si Carla. “T*nga! Joke ba yan o kabobohan?"

Aniya at doon na ako napatigil Inalis ko ang tingin sa lalaki at bumaling kay papa,pilit akong ngumisi at tumingin sa kaniya "Nice joke"aniko at kaagad na nawala ang ngisi sa labi,tumayo ako sa upuan at tumalikod Handa ng umalis I don't have a time with this kind of fucking jokes! "I am not joking,Miguel is your step brother"malakas na sigaw ni papa kaya tumigil ako sa paglalakad,nanatili akong nakatalikod sa kanila

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

Nagbyahe na sila papuntang Pampanga. Nagkwentuhan lang sila sa byahe ng kung ano-ano. Masarap kausap si Jonie, masayahin ito... lahat ng joke nya ay tinatawanan ng dalaga. Hindi nya tuloy alam kung totoong nakakatawa cya o pinagbibigyan lang cya nito para hindi cya mapahiya.

wika nito at marahas na mapabuntong hininga. Masyado namang seryoso 'tong unggoy na 'to. Nagbibiro lang naman ako eh. Medyo nakakaoffend 'yung way ng pagbuntong hininga niya ha, para bang ang labas eh ang shunga-shunga ko, paepal. Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon?

“Jokes? Like… cheesy ones?” “Ano ka ba! Hindi cheesy, witty! Subukan natin,” sabi ni Garil. Inilapit niya ang sarili at tumingin sa akin na para bang magpapatawa ng napakalalim na biro. “Why did the billionaire stop dating models?” Nagtaas ako ng kilay. “Why?” “Because he finally realized he couldn’t afford a lifetime of makeup!” Sigaw niya, tumatawa nang malakas ulit at halos malaglag sa upuan. Napangiti ako at natatawa na rin sa mga kalokohan niya.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

biro niya. Jokes are half meant truth, totoo rin naman kung hindi siya sumama sa pekeng Training Seminar na iyon, single pa rin siya hanggang ngayon. Siya lang siguro ang pumunta ng Cagayan de Oro na single, at umuwi sa Agusan del Norte na taken. “At alam mo ba, hon kung magkano ang gastos ko no’n?” tanong nito habang tumatawa. “How much?”