Pinutukan Sa Bibig の小説・ストーリー

Nasabi n'ya na kung ano ang nararamdaman n'ya rito at wala ng rason pa na bawiin n'ya ito. "Close your mouth, Tanya dahil baka mahalikan lang kita kapag nakabuka pa rin yang bibig mo," utos n'ya rito. Para naman itong nahimasmasan ng marinig ang kan'yang sinabi at dali-daling isinarada ang bibig ngunit nangangamatis naman ang pisngi. Nag-iwas ito ng tingin sa kan'ya at yumuko kaya nilapitan n'ya ito at naupo sa harapan ng babae.

Nagtago raw ito sa trunk ng kotseng kumuha sa kanya. “Lagot tayo kay Madam!” Hinila siya nito papunta sa likod ng malaking puno. “Shhh…” Umiiyak na tinakpan niya ang sariling bibig bago pa kumawala ang malakas na hikbi niya. “Stupid! Bakit kayo natakasan?”

Naguguluhan kong tanong habang nakatingala sa kaniya, “paano ko bubuksan ang pantalon mo?” Imbis na sagutin agad ang tanong ko ay ngumisi siya at tinuro ang kaniyang bibig, “use your mouth, Lia. I want to see it, hmm?” Malambing ang naging tono ng huling salita na binigkas niya habang dumampi ng malamyos ang kaniyang daliri sa aking labi.

"Wala naman, hindi na kailangan," "Are you sure?" paniniyak pa nito. "Yeah!" "Sige, kagaya ng bilin ko huwag na huwag kang magbubukas ng pinto kapag may ibang tao, mahirap na," mahigpit na bilin nito. "Okay, I know!" tila mabait na batang tugon niya.

sagot ko dito. Nag takip ito ng bibig na kina ngisi ko ng palihim. “Ang astig po niyo..” bulong nito at nag thumbs up pa ito. “But huwag mo gagayahin okay? That's wrong doing it’s just for adult only..” paalala ko dito.

"Pangalawa, kapag pumasok ang dila niya sa bibig mo, dilaan mo ang dulo ng dila niya para akitin siya nang husto. Kapag hindi na niya natiis ang panunukso at gumanti siya ng halik, bawiin mo ang dila mo para magpakipot. Kapag dahan-dahan naman niyang ibinabalik ang dila niya, higpitan mo ang hawak at s******n mo ito nang todo." "Pangatlo, ang pinakasensitibong bahagi ng bibig ay ang ngalangala. Kung sapat na ang init ng sandali, dilaan mo iyon nang ilang beses para pasiglahin siya hanggang sa mawalan siya ng hininga." "Pang-apat, maglabas ka ng kaunting tunog ng paghinga para mas lalong uminit ang atmospera." "Panlima, huwag na huwag mong lalagutin ang hininga niya na parang nakikipag-agawan

Isang buntong-hiningang puno ng lungkot, sakit, ang pagkabigo. Nilingon ako ni Guada, “Sorry…hindi ko na naman napipigilan ang bibig ko,” Tinakpan niya ang kaniyang bibig gamit ang kaliwang kamay. “Ayos lang. Totoo naman ‘yon eh,” sagot ko.

Mahinang sinabi ni Quincy. “Kailangan kong gamitin ang bibig ko para linisin ito.” Seryosong sinabi ni Quentin. Namula si Quiny. G-Gamitin ang kanyang bibig? Nakakahiya naman! “W-Wala bang ibang paraan?” Tanong niya, namumula ang kanyang mukha. Nagpanggap na seryoso si Quentin. “Pasensya na, masyado itong biglaan. Kukuha ako ng gamot. Dapat mo itong inumin. Pipigilan nito ang pagkalat ng lason.”

Natigilan siya. Nanlaki ang kanyang mga mata… Mabilis niyang tinakpan ang kanyang bibig. Ngumisi si Jordan, hinablot ang kanyang pulso bago pa siya makaiwas. Lumapit ito. Nagtagpo ang kanilang mga labi. Mabagal lamang sa simula… Pagkatapos ay naging malalim… Parang nagugutom... “Huwag mong takpan ang bibig mo…” bulong ni Jordan sa kanyang mga labi. “Use it properly.”

Okay lang ba rito na isubo nito iyon sa kanya? "Open your mouth, Chinx." Bago pa sumagot ang utak niya ay idinikit pa nito sa nakatikom na bibig niya ang tinidor na may cake. Ibinuka na nga lang niya ang bibig. Agad na isinubo nito sa kanya iyon. Nang matanggal na nitong muli ang tinidor sa bibig niya ay tumusok itong muli ng mas malaking slice ng cake saka isinubo naman sa bibig nito.