Pinutukan Sa Bibig นิยาย & เรื่องราว

Hindi niya mapigilang sabihin, “Ang tigas pero malambot din.” Nilakihan pa niya lalo ang bibig niya at ipinasok ito, sinusubukan pagkasiyahin ang kabuuan. Sa kasamaang palad, sobra na ito para sa kanya na ipasok. Kailangan niyang gamitin ang kamay niya para sa natitirang parte, simula sa dulo ng pagkalalaki niya hanggang sa kalahati. “Ingat ka sa ngipin mo, hon. Medyo sensitive ito,” utos niya habang magkasalubong ang mga kilay.

maawtoridad niyang utos. Dahan-dahan kong ibinuka ang aking bibig at dinilàan ang dulo nito bago ko tuluyang ipinasòk sa aking bibig. Kinailangan ko pang ibuka nang malaki ang aking panga para lang magkasya iyon sa loob. Punong-punò ang bibig ko habang nilàlabas-pasok ko iyon na tila ba kumakain ng ice cream.

Natahimik siya bigla at tumikom ang sariling bibig. "Makinig kang mabuti. Kailangan mong mag-ingat sa bawat ikinikilos mo dahil may mga nakamasid na mata mula sa paligid mo. Huwag na huwag ka ring magtitiwala sa kahit na kanino, kahit pa sa babaeng pinakaiingatan mo dahil maaaring may kinalaman siya rito." Dugtong pang saad nito sa kaniya.

Hinawakan ko ito sa kuwelyo at sinampal ito na lalong nagpalakas ng iyak nito. Nilapit ko ang aking bibig sa kaniyang tainga, “Lock the door and don't allow everyone to enter. Harayang ninyo ang pinto ng mga kabinet o kahit na anong bagay at lalabas lang kayo kapag ako ang kakatok." Nilayo ko ang bibig ko sa tainga nito at hinawakan ko ito sa baba niya. “Did you hear me? Subukan lang ninyo tumakas at hindi ako magdadalawang isip na itulad kayo sa Kano na 'yan. Faster! Ang bagal!"

Baka puro salita lang. “Pwede pakipunasan ‘yang laway sa gilid ng bibig mo. Nakakadiri!” biglang sabi nito at nanlalaki ang mga matang napapahid ako sa gilid ng bibig ko, pero wala naman akong naramdamang basa. “Are you making fun of me?!”

Malungkot s'yang ngumiti. "Kaya nga dapat mag-iingat ka sa mga sinasabi mo. Kung pwede zipper mo yang bibig mo, okay? Hindi pwedeng malaman n'ya ang tungkol kay Princess. Mamamatay muna ako bago n'ya makuha ang anak ko."

Puro mga Miss palang ang mga ito— Matatandang dalaga kasi kaya masusungit. Bawal magsalita ng mataas ang boses, bawal magsalita ng may laman ang bibig, bawal tumawa ng malakas, bawal ngumuya ng maingay, bawal humigop ng sabaw ng maingay, hindi lang 'yan, ang dami pang bawal. Tapos kailangan tandaan pa niya kung ano ang gamit ng kada-isang utensils na nasa harapan niya... hays, ang sakit na nang ulo niya.

“Leonardo, sobrang sakit. Dumudugo ang binti ko.” Nanigas si Leonardo mula sa kanyang kinatatayuan, kita ang matinding galit sa mga mata niya na may kakaibang baluktot at kumpiyansang dating. Sumarado ng mahigpit ang panga niya at nagsalita siya sa malalim at nakakagimbal na boses. “Madeline, babalik ka din sa akin ng luhaan! Huwag mo isipin na hindi ko alam ang mga pakana mo!”

Ibig niya itong makasama. Ibig niya itong makilala. Ibig niyang alagaan ito. Ibig niyang protektahan. At ibig niyang ibigin siya. Ang baduy mo, Zacharias Zapanta! "Di oorder tayo ulit," nakangiting sabi niya rito.

singhal ko. "Hindi ko namang sinabi na isubo mo ng buo. Just suck the head, lick it from the inside of your mouth." paliwanag niya. Ginawa ko naman ang kanyang sinabi at napatirik ang kaniyang mata sa ginawa ko. "That's it, keep going" Anong klaseng ari 'to! kahit ulo lang ay parang puno na ang bibig ko. "Nakakangawit na ang bibig ko," bulong ko.