Play The Game Quote Novels & Stories

Hindi pa man ako tumatango ay ginamit na niya ang Xbox ko. The Quadro have their own Xbox and PS2 and I know they just want to bond with me. Kumpleto sila ng gamit sa kuwarto nila. Kahit ang Nintendo at Game Boy ay mayroon sila. Baka gusto lang ni mama may kalaro ako kaya narito sila.

“Hindi ka babagsak kung susunod ka.” Napapikit ako. Ayoko ng tono niya. Ayoko ng pakiramdam na may mas mataas sa akin. “Hindi ako sumusunod,” sabi ko. “Nakikipag laro ako.” “Then play smart.” Napangisi ako. “I always do.” Pinatay ko ang tawag. “Ready na ang statement mo.” Umupo ako sa harap ng camera. Simple lang ang setup. Walang arte. Mas convincing.

Napatango na lamang ako at inabala ang aking sarili sa paglalaro ng Call of duty sa cellphone. Bigla naman dumating si Jethro na hawak ang aking notebook. "Oh ayan na, malinis yan! Walang gusot" Pinakita niya pa sa akin ang bupng notebook ko para lang mapakita na walang kung ano ang notebook ko. "Good" Simpleng sagot ko at pinagpatuloy ang paglalaro. Sinilip niya ang nilalaro ko at tumingin sa akin. "Naglalaro ka pala ng COD?" Tumango lang ako. "Mamayang gabi laro tayo!"

Pinuri sya ng lahat dahil napabilid ang mga ito sa boses nya. Sinisiko pa nga ako ni Sanya. Marahil ay nakita nya ang titigan namin ni Thunder. Nagku kuwentuhan kami ng mga nakakatawang bagay ng "Okay let's play a game" biglang sabi ni Gina. "Ano naman yang game na yan Gina?" tanong ni Cynthia. "Ganito, magbibigay tayo ng message kahit kanino, nandito man o wala. Basta yung gusto mong sabihin sa taong yun. Sasabihin mo"

At halatang gusto niyang ipanalo ‘tong laro. Nagsimula na nga ang game. Pinatugtog na ang music at sumayaw na rin ang bawat team pero ako hindi gano’n din si sir Zach. Si Amy at Aaron lang ang sumasayaw. Hindi kasi ako marunong, wala akong talent pagdating sa gan’yan.

“Since you are here, why don't we play?" "What kind of game?” tanong naman ni Nathan sa kaniya. "You choose,” sagot ni Roman. "I’m confident enough to win any game.” Naiinis na talaga ako sa kayabangan nitong pangit na ito. Pasalamat siya dahil ayokong masira ang plano namin kung hindi ay sana tapos na kami rito. "Let's play poker,” saad ni Nathan. “Texas hold ‘em." “What a great choice,”, pumalakpak naman si Roman. "But we still need two players.”

But I also did the same, na mas lalong kinangiti niya. "Win," I mouthed, he nodded. Despite of the loud-crazy-background, I still can hear my heart pounding so hard. "Landian jpeg sa gitna ng final game? Shootangina! Respeto naman saaming single!" singhal ni Sunny na todo irap saakin. Dumating sila ni Mille bago mag start ang game. "Whatever." I rolled my eyes and continue cheering.

“Just donʼt forget the consequences when you lose the game, understood?” Ngumisi ako. “Of course, I will surely win this game, donʼt worry, Crystal. Never to worry about.” “Just like ninong mumbled, never say never. Hindi mo hawak ang oras at panahon, Zyckiel. Hindi ka sigurado kung mananalo ka ba sa laro o hindi. Hʼwag kang magsalita na hindi sigurado.” “Donʼt worry, Crystal. Iʼm sure about what I mumbled recently. Love Revenge Game will be the sanguinary and brutal game between me and her. Just watch, Crystal. Just watch,” pagmamayabang kong ani sa kanya.

" J-jazer, please--a-yaw ko na " Kabadong sambit ko sabay kuha nung dalawang unan at ginawa itong pantakip sa hubad kong katawan. Kinunutan niya ako ng noo sabay hinto, isang gapang niya na lang ay maabot na niya ako. " Anong ayaw? " May halong pagbabanta pa na sambit niya habang kunot na kunot parin ang noo. " You can't just end a game when you already started playing "

Umikot ang mga mata ko bago ako muling lumapit sa kanya. “Manonood pa ‘kong game nina Quen,” dagdag ko pa. “Manonood ka lang naman. Hindi ka naman player,” pang-aasar pa nito. Nagpapadyak ako at nakasimangot akong ginagawa iyon. “Kuya naman, e!” “Hindi naman ikaw ang coach nila, kaya chill ka lang.”