Playground In Tagalog Novels & Stories

Huminto siya saglit sa paglalakad at nagtipa sa kanyang phone. From: Gabriel Bakit, nasaan ka? From: Hannah Nandito ako sa isang mall. From: Gabriel Saang mall? Dito ba sa Galaxy Mall? From: Hannah Wait! Ano ginagawa mo diyan? From: Gabriel Nandito 'yong mga amo ko nagsashopping sila. Sinamahan ko. From: Hannah Ah, I see. Nandito ako sa isang restaurant na madalas nating puntahan, 'yong Jebaza Zu Resto? Dito tayo, magkita. Hihintayin kita.

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Nag-announce na rin na walang pasok ngayon. Nakaupo ako sa upuan dito sa study table ko habang nasa kandungan ko ang ukulele ko. Wala akong guitar talaga e. Okay na rin siguro ito dahil instrumental pa rin naman. I started to play the ukulele. It's Rain Rain Go Away. This is the song that we play when there is a rain. Si Teedy ay ang kumakanta at ako naman ang tumutugtog. Yes, I miss that scenario.

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

“At isa pa andito narin naman tayo sa tagaytay kaya kailangan mag enjoy tayo.” Dugtong pa na sabi niya kaya napangiti ako sa kaniya. “Okay. Basta siguraduhin mo lang na mag eenjoy ako ah?” Sabi ko na ikinangiti naman niya. “Of course. Akong bahala.” Nagpatuloy ang byahe namin at makalipas ang ilang minuto ay huminto kami sa isang amusement park. Ano to? Sky Ranch?

sabi ko habang mabilis na pinupunasan ang mga kamay nila gamit ang tissue. "Bakit po, Mommy? Busog na po ako," sagot ni Kiran habang nakatitig sa akin. Nakakatuwa kahit papaano at inaaral na nilang magsalita ng tagalog. "Sabi ni Daddy Drevin, bukas na raw ang playground sa labas ng restaurant. 'Di ba gusto niyo roon? Nauna na ang maraming bata, baka maubusan kayo ng slot," pagsisinungaling ko, umaasang gagana ang planong ito upang mailayo sila agad.

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

Nagawa pang pagtawanan ang sitwasyon ko kanina eh nasa peligro na nga ang buhay ko! "Ikaw," inis na tawag ko sa kanya. "Kaibigan ba talaga kita 'ha? Siguro kung matagpuan mo akong ISANG TAE na nga lang ng mga halimaw na iyon baka pagtatawanan mo lang ako!" inis na singhal ko sa kanya. "Alangan namang umiyak ako kapag nakakita ako ng tae, diba?" tugon nito. "Hindi naman yata normal iyon."