Playing Safe In Tagalog Novels & Stories

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

kwento nito sa akin. Huminga ako ng malalim at nabuhayan ng loob. As long as he's safe ay okay na ako. "Pupunta ako riyan pero huwag mong sabihin sa kan'ya." Matapos itong um-oo ay agad akong nagpaalam.

Kanina lang, may message. Kuya Caleb: > Video call tayo mamaya ha. Miss ka na namin. Seryoso si Kuya Theo oh. Kuya Theo: > Stay safe. Huwag ka masyado mapagod. Kuya Carlos: > Miss you, bunso. Stay safe! Napangiti ako. Mahal na mahal nila ako. Pero habang binabasa ko 'yon, sumingit ang kaba.

Nag-announce na rin na walang pasok ngayon. Nakaupo ako sa upuan dito sa study table ko habang nasa kandungan ko ang ukulele ko. Wala akong guitar talaga e. Okay na rin siguro ito dahil instrumental pa rin naman. I started to play the ukulele. It's Rain Rain Go Away. This is the song that we play when there is a rain. Si Teedy ay ang kumakanta at ako naman ang tumutugtog. Yes, I miss that scenario.

sagot niya sabay tingin sakin na may halong biro—but with meaning. Napakunot noo ako. “Hoy, ano ba yang sinasabi mo?” Nag-panic smile ako. “Safe day ko, okay? Malabo. At mas okay nga ‘yon, diba? We can act like nothing happened. Wala kang responsibility sakin. Kain na tayo.”

Everything here are new to me, fresh and lovable, sobrang friendly rin ng mga tao dito. "Gosh you shit! Gusto kitang hampasin alam mo ba? Pasalamat ka at mahal kita, papadalhan kita iyong makukuha mo anywhere without getting the address you brat!" Umangat ang gilid ng aking labi when I heard that, she's the best. "Please tell me you were safe of where you are now,"

"May aasikasuhin pa si Mommy" "Hindi pa tapos? Ang tagal naman po Mommy" "Opo anak ko, medyo matagal pa eh" "Mommy pwede ba dito muna ako sleep?" "Sorry baby, its not safe for you anak, sick ang mga tao dito" "Sick ka rin Mommy?" "Medyo anak, kaya nga nagpapagaling si Mommy" "Sige Mommy pagaling ka agad, magpepray ako na gumaling ka agad Mommy"

"Paalam baby, magiingat ka sa pagmamaneho, mahal kita" ____________________ +Sorry for Grammatical Erros and Typos:) Enjoy Reading?

Nagpapaka-tatay or kuya na yata ako rito pero iyon ang gustong lumabas sa bibig ko, eh, kaya wala na akong magagawa pa. "Or kahit na boyfriend mo pa or what, hindi pa rin yata tama at safe na sa gabi ka nakikipagkita sa... kahit na sinong lalaki. Nasa Pilipinas tayo. Alam ba ng mga parents or guardian mo iyong pagsundo sa iyo kagabi, Miss Zuluetevo?" feeling safe kong tanong rito nang hindi naman masyadong tumunog na pakialamero. Ibinagsak ko ang tingin sa ginagawa ko pero ang totoo ay naghihintay lang naman ako ng kasagutan mula rito.

Kung naglakas-loob laang sana sila, eh di sana ay kasama rin namin sila dine na malaya at ligtas? "Huwag ka nang umiyak, hija," pag-aalo sa akin ni Tita Selena habang tumatayo upang lumapit sa aking gawi. Hinaplos-haplos niya ang aking likod upang pakalmahin ako. "Ang mahalaga ngayon, ligtas ka, at ligtas din ang dalawa mo pang kaibigan. Huwag tayong mawalan ng pag-asa na balang araw, mailigtas din natin ang dalawa pang naiwan doon."