Novel & Cerita Poem About Myself

A person can't ignore their own heart when it comes to feelings or emotions as strong as mine and I feel with all my heart. Halos malunod ako sa mga katagang iyon. I don't know how to handle this! Ipinikit ko ang mata at hinayaan ang malamyos na malamig na hangin na tumama sa aking mukha. I've been feeling down on myself lately. In a court couple of hours ago, I tell myself all sorts of lies and discredit myself. I let my personality judge me. am starting to believe that self, I am not worthy. So many what if. So many maybe. So many doubts and so many possibilities.

“Odessa, ihahatid ka ni kuya mamayang madaling-araw sa bayan. Hindi pwede na ikaw lang ang umalis at baka kung ano ang magyari sa'yo.” “Unsa man ka oy, kaya nako akong self daii. Gwapa lang ko pero 'di ko tanga para magpatsugi dayon.” Ano ka ba, kaya ko ang sarili ko day. Maganda lang ako pero 'di ako tanga para magpapatay agad.

Sa ilalim ng liwanag ng buwan, sa gitna ng mga lihim at banta, pinangako ko sa sarili ko—babaeng may puso ako, pero hindi ako marupok. Kung si Bastian ay multo ng nakaraan… Ako ang apoy ng kasalukuyan. At hindi ako papayag na mawala ang mundong pinaghirapan naming buuin.

Buong araw lang akong nakahiga sa kama ko habang nilulunod ang sarili ko sa kakaiyak at kakasisi sa situation na meron ako ngayon, sobrang naawa ako sa sarili ko at sa situation na mayron ako ngayon at sobrang kumikirot ang puso ko sa isipin na lahat nang iyon ay awa lang. Buntong hininga naman akong bumangon sa kinahihigaan ko at humarap sa salamin, habang pinag mamasdan ko ang sarili ko ay hindi ko maiwasan ang mapa-isip. "Sinong hindi maawa sa akin kung kahit ako mismo ay naawa na sa sarili ko..."I whispered.

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

That's because I know myself more than anyone. People can call me weird or a self-centered person but I will never change who I am just to please them. Karamihan sa mga tao ay pipilitin kang magbago at habang tumatagal ay hindi mo na namamalayang mimamanipula ka na pala nila. People are good deceivers. If you're not sharp enough to see that, they will turn you into a wonderful toy.

--- --- "We only needed to give them a loved one." --- --- THE LAST PAGE --- Bago ko tuluyang isinara ang lumang journal ko... --- --- May isinulat akong huling mensahe. --- --- Hindi para sa mundo. --- Hindi para sa pangalan ng pamilya. --- --- Kundi para sa sarili ko. --- --- "I spent so much time searching for who I was." --- --- "I thought I needed to discover a hidden purpose." --- --- "But I learned that my purpose was never hidden."

Maghapon. Natatawa pa ako sa naiisip ko. Ang dami kong pinagdaanan para lamang makarating dito. Ilang beses akong napagod. Ilang beses akong nagduda sa sarili ko. Ilang beses kong gustong sumuko. Pero narito pa rin ako. At kahit anong mangyari, proud ako sa sarili ko. Nang hindi ko inaasahan na may kung anong presensiya na tumayo sa harap ko.

Kaya naman I usually go home as much as I can. Pero sabi nga ng nanay ko, hindi ako tagapagmana dahil wala naman silang ipapamana, kaya naman kailangan nating magtrabaho dahil hindi tayo senyorita. After finishing my sandwich and coffee, I got up and looked at myself at the mirror before looking out. I am pretty, hindi naman sa nagmamalaki pero maganda naman ako in my own special way sabi nga ng nanay ko. May matangos na ilong, medyo maliit na mukha, maliit na bibig at medyo maliit din na mga mata. Pero hindi singkit ha. Lahat ata sakin maliit kasi at 5 feet flat, pati d****b ko medyo flat din, pero keri lang kasi maganda naman ako pumorma at malaki yung balakang ko. Sabi nga nila, you can n

Humagolgol na Siya ng iyak. " Mas nasasaktan po ako na nakikita kang nahihirapan at napapagod, mas nasasaktan ako na Makikita ko Ang sarili ko na sobrang miserable" wika nito. Umiyak Naman si Nanay at umiiyak parin ako. Ayuko paring tanggapin kahit sabihin na nilang selfish ako Wala akong pakealam gusto ko lang manatili Ang kapatid ko.