Romans & histoires Poem About Myself

Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman! Ang punto ko lang sa tulang ito Alekhine, I like you too! DJ Toyang ♥ “Sira ka talaga, self…” humahagikhik na sambit ko nang basahin ulit ang ginawang malayang tula. I felt satisfied with my poem, though. One way of writing a heartfelt poem was reflecting the person that you are in your piece. Bibo akong tao kaya gusto kong lumikha ng klase ng tula kung saan kapag binasa ni Alek ay maririnig niya ang boses kong nagna-narrate roon.

Habang tinititigan ko ang sarili ko roon ay hindi ko maiwasan ang mapatanong. Who am I, really?

So no one should feel like they are above me. Inaamin ko na napaka mahiyain kong tao. I am not into showing my self kasi hindi ako confident. But when it comes to this, when it come's to a situation where I felt like I was being underestimated too much. Napupukaw ang dragon na mahimbing lang natutulog sa aking kalooban. No one should mess with me because I can breathe out a fire anytime.

Kinakabahan ako na baka mawala din saakin si nick kagaya ng pagkawala leion saakin Ayoko nang maiwan, ayoko nang mauoit ang nagyari noon na mawala ang mahalagang tao saakin. Sya nalang ang meron ako at hindi na ako papayag na mawala pa ang nagiisang tao na pinahalagahan ako higit pa sa buhay nya, minahal ako ng higit sa pagmamahal ko sa sarili ko at ang lalaking nasa tabi ko at hinding hindi ako iniwan ng mga panahong nawala ang lahat saakin at nakasama ko sa paglalakbay ko sa madilim na pagsubok ng buhay ko i can't live without him, not now. Not forever

he said and slowly tapped my head. Mariin akong napapikit dahil sa kaniyang ginawa lalo pa nang akbayan ako nito na walang pasabi. Rinig ko pa ang marahas nitong buntong hininga sa tabi ko habang pareho kaming naka titig sa dagat. Hindi ko alam kung bakit kami umabot sa ganito, I am nobody, i considered myself as a small insect. That no body will care and loved as much as I do.

It seems like it's giving me back the energy I lost for doing my best to survived the day. "I want to be like you," wala sa sariling sabi ko sa buwan na para bang naririnig ako nito. "I want to be someone's light in the dark," I added then I smiled bitterly. "But how will I do that if I can't even provide myself the light to get out of the dark I'm in right now? How can...I help someone if I can't even help myself? H-How can I stop someone from drowning when I'm also trying my best not to drown? H-How can---" I stopped and tightly closed my eyes when I felt that my tears were about to fall.

Nagbuga ako ng hangin, baka maibsan ang pag-init ng pisngi ko at nagbabakasali na mawala ang mabilis ng tibok ng pusong ‘to. Hindi ko na talaga makilala pa ang sarili ko, hindi naman ako dating ganito. Gusto ko’ng isisi kay Lordan ang mga hindi angkop na nangyayari sa sarili ko lalo na ang nangyari kagabi. Kung alam lang n’ya, magdamag akong gising! Bakit kasi may pagbisita pa s’ya sa ‘kin?! Hindi naman kailangan ‘yon.

Simula ngayon kailangan ko na talaga sigurong sanayin na ako lang talaga. Hindi ka pa rin ba sanay, Adriana? I smirked at that thought. "Five minutes Kuys." nakangiti kong sabi pero alam kong hindi ito umabot sa aking mata. Pinasigla ko pa ang boses ko pero alam ko lang din na niloloko ko lang ang aking sarili. Just give me time to sing for myself and blow my candle. Sayang naman itong aura ko. Ano ngayong kung walang gustong bumati sa akin? Ano ngayon kung walang gustong maki-celebrate sa akin? E di ako ang babati sa sarili ko. Happy birthday self!

At sa pagkakataong ito, sa harap ng pag-alis, dala niya ang mabigat na katotohanan na hindi lang siya basta bayani—siya rin ay may karapatang masaktan, umiyak, at mangarap ng mas mabuti. Habang nakatingin siya sa bintana ng bus, lumipad sa isip niya ang mga linya ng kanta — isang paalala ng kanyang tunay na sarili, na higit pa sa mga imahe sa labas, higit pa sa mga inaasahan ng mundo. "I can't stand to fly I'm not that naive I'm just out to find The better part of me..."

Agad naman ako tumalikod at doon ko na binuhos ang lahat ng sama ng loob ko sa loob ng sasakyan. I was in the darknest, so darknest I became. I don't blame anyone. I did this to myself. It's my fault. Everything is my fault.