Poem About Valuing Yourself 4 Lines Mga Nobela at Kwento

To My Lovely Readers, This previous week I lost my dearest Mom and niece, for now, help me to keep reading and remain for a meantime, and can't wait to write again for an update. Hope you understand. Thank you so much. I remember when you made a mistake — you were afraid to face, stand up, and fight, thinking that you might not be able to cope. A few nights and days have passed before you learned to lift yourself to the surface. So many opportunities were wasted, afraid that you might not be enough. Those days that you're hated are the days you become a hatred yourself.

There may be pain in my heart now pero nananaig ang pagiging independent at matapang ko. My mother taught me how to value my own worth as a person. She raised me to understand that I can stand on my own feet without no one's help. I'm a Miller, I'm an heir to The Miller Jewelries. We have businesses all over the world and walang ibang mamamahala no'n kung hindi ako lang. Wala akong oras mag-aksaya ng luha sa lalaking walang ginawa kung hindi suklian ng kataksilan ang pagmamahal ko. I don't see some benefits for me to stay by his side anymore. Ang lalaking piniling magloko ay dapat hindi na binibigyan ng importansya at halaga. Hindi naman kasi 'yan magloloko kung talagang mahal ka. He cheated

Natamaan ako roon sa sinabi nya at napaisip. Nagkakagusto na nga ba talaga ako kay Kelvin? Kailan pa? Hala? Hindi 'no! Hindi! Feeling ko dala lang ito ng pagod ko. Itutulog ko nalang ito agad mamaya pagkauwi. "Hindi ko hahayaan ang sarili ko na mahulog sa kanya, freny. Alam ko ang halaga ko," Nginitian ko sya. "Dapat lang 'no! Knowing your worth is a must. Pero hindi parin ako kumbinsido, e," Nagkibit-balikat sya. Bumuntong-hininga nalang ako at hinayaan sya sa naiisip nya.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Sabi niya nang bigo. Napabuntong-hininga si Valerie. Syempre alam niya na ang bawat tao ay may kani-kanilang pagdurusa, at ang mga tao ay mayroon ding kanilang sariling kaligayahan. "Malalampasan mo ang lahat nang maayos. Alam ng Diyos na ikaw ay isang malakas na babae, gusto ka niyang gawing mas malakas kaysa sa kasalukuyan upang sa hinaharap ay manatili kang malakas kung makakuha ka ng mga problema na mas masakit. Huwag mo ring kalimutan, sa totoo lang ay inihanda na ng Diyos ang kanyang sariling kaligayahan para sa iyo. Pagsumikapan mo, sigurado akong malalampasan mo ang lahat." Sabi ni Valerie at pagkatapos ay ngumiti kay Velo.

Hindi na dahil sa isang lalaking hindi kayang ipaglaban ang nararamdaman niya. “Mas mahalaga ka,” paalala ko sa sarili ko. Mas mahalaga ang kapayapaan ko. Mas mahalaga ang respeto ko sa sarili ko. Mas mahalaga ang kinabukasan ko. Huminga ako nang malalim, pinupunasan ang luha bago pa ito tuluyang pumatak. Mula ngayon… Magiging malinaw na ako. Hindi na ako magpapadala sa mga tingin niya.

I cried and started sobbing. "I am not worthy of your love. I will just mess up the life that you had now. I will just ruin whatever you had, I will just ruin you." my cries became louder. It's so hard to listen to my own cries that filled the room. "No, princess. That's not true, you are worthy of my love. You are worthy of everything. Don't think so low of yourself. "

“Kaya mo pa ba akong pagkatiwalaan? After what I said before?” Tumawa siya. “Of course. Alam mo, minsan hindi naman mahalaga kung paano nagsimula ang kwento. Ang mahalaga kung paano mo tatapusin. Pero…” tumingin siya ng diretso sa mata ko, “don’t forget yourself, Sam. Kahit gaano ka-powerful si Mr. Valen, you still have your own name, your own worth. Huwag mong hayaang mawala ‘yon.”

napatingin ako sa kanya na marahan niyang hinalikan at sinipsip ang aking labi. "I don't care what people say about me as long as you are with me," bulong niya habang hawak pa rin ang aking mukha. "Don't you dare look down on yourself. You are worth it. Every guy looked at you when you were working at Janus’ bar. You’re a f*cking precious gem, Seraphina. So never ever compare yourself to anyone. You have dignity. You always did."

"Pero huwag mo ring kalimutan na may mga bituin. Isa ako sa mga bituin mo, Gara. Lagi lang akong nandito para sa'yo. Isipin mo nalang na hindi siya kawalan dahil siya ang nawalan. Huwag kang manghinayang sa taong ikaw mismo ang sinayang. Know your worth. You are precious as gems." "Salamat ah. Pinapalakas mo ang loob ko, Ida. Bye na muna. Iiyak ko nalang ito ngayon para bukas medyo magaan