Poem About Valuing Yourself 4 Lines Romane & Geschichten

Hinayaan ko lang ang aking sarili na pumikit at saka nag-isip-isip ng aking gagawin. Iminulat ko ang aking mga mata at saka ko tinignan si Valentine, handa nang sagutin ang tanong niya sa akin. I will and shall never ever be tolerating cheating, hindi ko hahayaang ginag*go lang ako. I know my worth and I know that I deserve the best and I'll shall never be receiving the least. "Oo, ikakasal kami... pero hindi na matutuloy 'yon."

Tinikwasan niya ito ng isang kilay. “Hindi,” tawa nito at saka kumumpas ang kamay mula sa ulo hanggang paa niya. “Ang ibig kong sabihin, nakakatakot ka kasi parang isang pagkakamali lang, hindi ka magdadalawang isip na bumitaw. You know your worth and it’s scary.” “Hindi ba dapat ganon tayo? Alam dapat natin ang halaga natin?”

"Pero sana huwag mong isipin na wala kang kwenta dahil ang totoo, lahat tayo may kwenta. Lahat tayo may halaga at kung hindi nila iyon nakikita sa 'yo, bulag sila." "I don't know, Mara. Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong isipin sa sarili ko. Baka marahil tama sila. I am worthless, useless, nothing." "At hahayaan mong iyon ang maging tingin nila sa 'yo, Sir?"

Unti-unti siyang nawawala sa aking paningin, na tila ba ay hindi ko na siya maabutan. To what extent... Hanggang kailan ko kakayanin? Kaya ko ba talaga? The person who used to remind me every single time that I deserve all the good things , makes me question my worth now. Do I deserve this? Napahinto ako sa paglalakad at napaharap sa kalsada nang makarating ako sa waiting shed. Napaangat ako ng tingin at pinanood ang magagandang ilaw na nanggagaling sa mga dumadaang kotse.

"Kahit anong mangyari, huwag mong kalimutan ang halaga ng iyong sarili. Ang paghihiganti ay isang matamis na tagumpay, pero ang sarili mong kapayapaan, iyon ang pinakamahalaga." Ngumiti si Sugar nang matamis, ngunit ang ngiting iyon ay hindi nakarating sa kanyang mga mata. "Mas mabuti pa nga siguro kung hindi mo na lang akong pigilan, Vash. Mas magaan na ito. Mas madali na."

I want to hold he's hand forever at hinding-hindi ko 'yon bibitawan. *God give me you, show me was real* *There's more to life, just how I feel* Siya lang ang lalaking gusto kong makita paggising ko. Siya lang ang lalaking gusto kong makita bago ako matulog. Siya lang ang gusto kong kayakap, kahalikan at pag-aalayan ng sarili ko. *And all that I'm worth is right before my eyes* *And all that I live for through, I didn't know why*

“Sometimes I wonder kung worth it pa ba ‘tong ginagawa ko. Like, what’s the point kung hindi ka rin naman nakikita?” “You’re seen. Ng mga taong mahalaga. Like me. And one day, the right people in the right places will see you too. Maraming nakakakita ng halaga mo, hindi mo lang iyon napapansin.” Ashley smiled, genuinely this time. “You really believe that?”

🎶I always stay at home 'Cause I'm not good in public I sit here on my phone I'm always disappointed I watch them live their lives I wish that I were happy Victim of my generation Time machines cannot erase it🎶 Tuwing inaatake ako ng anxiety ay lagi akong magmukmuk at umiiyak ng palihim at tahimik dahil lagi kong nararamdaman na walang maniniwala sakin at pagsinabi ko sakanila ay sasabihin lang kaartihan lang yan. 🎶Who am I supposed to be? When will I be complete? When will they be proud of me? It's getting harder to see🎶 i hate my self so much 🎶Slit my wrists, bloody fists Questioning why I exist Pain persists, evil gifts Fucking up my life to shit I'm worthless, I'm worthless I'm worth

"Challenges are just opportunities to prove ourselves." Sa gitna ng lahat ng trabaho, hindi ko nakalimutan ang halaga ng lupa. Madalas akong maglakad-lakad sa umaga, pinakikiramdaman ang lugar. Ang mga tanawin ay nagbibigay sa akin ng lakas ng loob—ang mga bundok sa malayo, ang tahimik na paligid at ang simoy ng hangin na parang nagsasabing nasa tamang landas ako.