Point Of View In Tagalog Novels & Stories

"Ahmm" Alanganin akong napatingin kay Senior at nakita ko siyang nakatingin sa akin. Inaabangan ang magigibg realsiyon ko. Sa isipang kanina pa siya nakatingin sa akin ay nailang ako. "Aloisia? Nakikinig ka ba?"

Bago na niya maisipang maligo. Third Person's POV "So, anong tingin mo sa asawa ng kuya mo?" Kausap ngayon ni Raen ang isang babae sa kanyang laptop. Gabi na ngunit naisipan niyang kausapin ang kaibigan niya at ipaalam na nakauwi na sila sa Pilipinas. Nawala na kasi sa isip niyang tumawag sa kaibigan noong makarating sila sa mansyon.

Because the woman behind that letter already owned my heart. Maya't maya pa ay nakaramdam ako ng lungkot and tears began to fell down from my eyes, unexpectedly. Pero nang mapansin kong titingin sa direksyon ko si Angel, agad akong tumalikod at pinunasan ang mga luha ko.

Tila ba ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong bagay, at halatang nag-aalangan ang kaniyang mga kamay na tanggapin iyon. Napairap ako sa kawalan at nagpakawala ng isang sarkastikong singhal. "Duh? Huwag ka ngang magpainosente diyan, Yaya. Akala mo ba hindi ko alam na nagpapatira ka rin naman sa driver natin sa likod ng quarters?"

Third Person Point of View Nagising si Gilda dahil sa malakas na ingay sa labas ng sasakyan. Agad siyang napaupo sa ppagkakahiga. Iiniikot niya ang kanyang mga mata. Gabi na. Halos hindi niya matanaw kung nasaan sila. “Gising ka na pala,” ani sa kanya ng kanyang lola Teresa. “Bumaba ka na riyan o gusto mong ang patay pa ang unang lumabas bago ikaw?”

This is a work of fiction. Names, characters, business, events and incidents are the products of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. DO NOT PLAGIARIZE! ----------------------------------------------------------------------------------- "Mama, saan po ba tayo pupunta?" tanong ko habang nakasakay kami sa bus. Nakaupo si Mama sa tabi ng bintana habang nasa kandungan niya ang kapatid ko na limang taong gulang.

* Point of View ni Blair * --- Bago pa ako bumagsak sa sahig, natauhan ako sa pamamagitan ng pagkagat ng aking mga labi gamit ang aking mga pangil. Tiyak na ang palaso ay may lason, kaya kailangan kong labanan ito sa pamamagitan ng pag-inom ng aking dugo. Walang ibang available eh, ayoko naman mangagat ng tao. Kung hayop, okay lang.

Kahit malalim at madilim na ang paraan ng kaniyang pagkakatitig sa akin ay alam kong malinaw niyang nababasa ang nais kong sabihin. Third Person’s Point of View ABOT-TAINGA ANG pagkakangiti ni Segundo nang abutin sa pamangkin ang mga papeles na dapat nitong pirmahan. Ngayon pa lang ay nais na niyang magdiwang sa mabilis na pagtugon ng pamangkin sa nais niyang mangyari. Buong akala niya’y aabot pa sila sa pahirapan at bantaan upang mapapirma lang ito ngunit heto’t ang pamangkin na mismo ang humingi ng papel na pipirmahan niya.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

-- Third Person's Point of view. Napahinga ng malalim si binata matapos mawalan ng malay ang dalagita bago pa man niya ito napakawalan. Paniguradong kakargahin niya ito palabas ng Forest of Dreams mag-isa.