Novel & Cerita Possessive

เต้าหู้” เด็กหนุ่มขี้อายจากครอบครัวธรรมดา สอบติดคณะบัญชีในมหาวิทยาลัยชื่อดังพร้อมกลุ่มเพื่อนสนิท ชีวิตมหาวิทยาลัยที่ควรเต็มไปด้วยความสดใสกลับพาเขาเข้าสู่โลกอีกใบที่ไม่คุ้นเคย ทั้งงานสังสรรค์ แสงสี และผู้คนอันตราย ในคืนหนึ่งที่คลับหรูชื่อ Neon Reverie เต้าหู้เกือบตกเป็นเหยื่อของคนลวนลาม แต่กลับได้รับการช่วยเหลือจาก “คณิน” ชายหนุ่มลึกลับผู้มีอิทธิพล เจ้าของบุคลิกเย็นชา น่าเกรงขาม และเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย การพบกันเพียงชั่วครู่ กลับทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้ในหัวใจของทั้งคู่โดยไม่รู้ตัว ยิ่งเวลาเดินผ่าน เต้าหู้ยิ่งถลำลึกเข้าไปในโลกของคณิน โลกที่เต็มไปด้วยความลับ ความ possessive และความสัมพันธ์ที่ยากจะถอนตัว จากคนแปลกหน้า… กลายเป็นคนที่คอยปกป้อง จากความหวั่นไหวเล็ก ๆ… กลายเป็นความรู้สึกที่เกินควบคุม เมื่อเด็กหนุ่มแสนใสซื่อต้องมาอยู่ใกล้ชายอันตรายที่พร้อม “ล็อกหัวใจ” เขาไว้เพียงคนเดียว ความสัมพันธ์ครั้งนี้จะจบลงด้วยความรัก… หรือการถูกครอบครองจนไม่มีทางหนี

“ผมไม่รู้ อยากกลับไปนอนห้องตัวเอง…พี่ชวนผู้ชายทุกคนนอนกับพี่แบบนี้หมดเลยหรือเปล่า?” “นายเป็นคนแรก” “ผมควรเชื่อพี่ใช่ไหม” “แล้วนายคิดว่าควรหรือเปล่าล่ะ?” "ควรก็ได้ ผมอยากกลับบ้านแล้วเดี๋ยวแม่เป็นห่วง”

ถูกส่งไปตายดาบหน้าที่ชนบทในยุค 70 ทว่าสวรรค์ยังมีตา เมื่อ เสวี่ยหรง เจ้าของไร่ฟาร์มจากอนาคตไม่ได้มาตัวเปล่า แต่มาพร้อมมิติฟาร์ม งานนี้ใครหน้าไหนก็อย่าหวังว่าจะได้ข่มเหงเธอ!

นางเอกเคยเป็นฮูหยินเอกที่รักและเทิดทูนพระเอกสุดหัวใจ ทว่าเขากลับหมางเมินนางและหลงเชื่อมารยาของหญิงสาวสกุลไป๋ สตรีเสแสร้งที่เป็นดั่งดอกบัวขาว จนกระทั่งวันที่ลูกชายตัวน้อยป่วยหนักปางตายท่ามกลางพายุหิมะ เขากลับเลือกปกป้องสตรีแพศยาและทอดทิ้งสองแม่ลูก นางจึงได้ตาสว่าง ตัดสินใจฟ้องหย่าแล้วอุ้มลูกหนีลงใต้ไปยังเมืองหลินอันแห่งแคว้นเจียงหนาน

ซูจินเยว่ หญิงสาวบ้างานในยุคปัจจุบัน ตื่นขึ้นมาในร่างของตัวประกอบ บุตรีคหบดีตระกูลซูที่รวยล้นฟ้า ในนิยายจุดจบของนางคือบ้านแตกสาแหรกขาดเพราะไปหลงรักพระเอก เป้าหมายใหม่ของนางคือ ใช้เงินแก้ปัญหา นอนกลิ้งบนกองเงินกองทอง และครองตัวเป็นโสด แต่ทว่ารุ่ยอ๋อง เซียวจิ่งถิง พระเอกผู้แสนเย็นชาและโหดเหี้ยม กลับเริ่มทำตัวแปลกไปแทนที่จะไปตามตื๊อ 'ฉู่เหยาเหยา' นางเอกต้นฉบับ เขากลับมาวนเวียนอยู่รอบกายซูจินเยว่ คอยจับผิดนางและแย่งขนมนางกิน! "ท่านอ๋อง... จวนอ๋องของท่านขัดสนเรื่องเสบียงหรือเพคะ เหตุใดจึงมาแย่งขนมดอกกุ้ยของข้า" "ขนมของเจ้าอร่อยกว่าขนมในจวนอ๋องของข้ามากนัก... และเจ้าก็น่าสนใจกว่าสตรีน่ารำคาญพวกนั้น"