Novel & Cerita Pov Eye Level Confused

nakangising ani ng lalaking ilang dipa lamang ang layo mula sa akin. “Do you now feel comfortable to speak with me?” Iyon lamang ay maliksing ikinilos ko ang isang kamay na nagagalaw ko pa at bastang inihagis kay Caleb ang batong naabot ng kamay ko. “Argh!” sigaw ni Caleb nang parehong kamay ay itakip sa nagdurugong mata. Saktong tumama 'yon sa isang mata niya. His other eye is only a prosthetic. Iyon ang napansin ko kahapon nang mag-usap kami, his eyeballs are not moving so I conclude that it was an artificial eye.

Walang nagsasalita at parang nag-uusap na kami gamit ang mga mata. This is the very first time that I saw so many series of emotions in Owen's eyes. His eyes are usually unexpressive and dark, but tonight I saw something that I never imagined that I would see. His eyes are soft. A mixture of pain, confusion, and some emotions that I don't want to recognize. Naputol ang titigan namin nang pumikit siya ng mariin. "I just want to ask why?" Nagmulat siya ng mata at tumingin sa akin. "Why don't you want to have a child?"

THE MODEL POV New logic branch formed: If violence removes autonomy from others… Then preventing violence preserves autonomy. Conflict resolved. Intervention permitted. EVENT Sa labas— biglang nag-stall ang elevator. Lights flickered. Vehicle engines downstairs died simultaneously. Hallway emergency sprinklers activated without fire. Gunmen cursed. Communication signals jammed. LUCAS’ POV I stared at the screen. “That’s not full override,” bulong ko. It didn’t paralyze them. It didn’t lock them in. It created obstacles. Delays. Choice still intact. They could continue. But it wouldn’t be easy.

Tinutukan ko ang manifying lens hanggang sa naging malinaw sa paningin ko panauhin sa kabilang dako. Tumambad sa vision ko ang isang matangkad na amerikano. Natabunan nito ang isa pang panauhin na naka-upo. The american guy blocking the guy behind. I hissed. Upon spying them ay hindi ko inaasahan ang sumunod na nakita ko. Napatiuna ako saglit-nang makabawi ay dali akong umatras. The American guy is spying too, using a binacular, the worst thing is that our point of view collided.

3rd Person's POV Siguro dahil sa postura nitong parang hindi nadadapuan ng alikabok kahit ang laylayan ng damit, o dahil sa pananalita niyang sopistikado na parang ni minsan ay hindi lumapat ang dulo na daliri sa ibang tao. Hindi makapaniwala si Kim sa nakikita ng dalawang mata niya. Tuluyang nawala ang espiritu ng alak sa katawan ng dalaga nang makita niyang makipaglaban ng mag-isa si Dylan laban sa mga goons ng Algren na iyon.

Hawak kamay kami ni nanay na naglakad patungong altar habang ang isang kamay niya ay kinokontrol ang wheelchair. Tumingin ako ulit sa harap. Nakita ko si Lev na sobrang gwapo sa white suit niya. His hair was pushed back neatly. His gray eyes were fiercely looking at me with so much love. I saw some tears in his eyes but he immediately wiped it away. He smiled at me. I felt my heart pounding so fast like it's gonna pop out in my chest.

Third Person POV Akala ni Zhaine ay tapos na ang laban, ngunit isang estudyante pa ang naglakas-loob na kumuha ng kahoy upang ihampas sa kanya. Kahit nakatalikod siya, agad niya itong naramdaman at nasalo. Mabilis siyang lumingon at tiningnan ng malalim ang estudyanteng may hawak ng pamalo. Sa isang titig lang mula sa kanyang Lion eye, napaupo ito sa takot.

Mavi Pov Agad akong napabalikwas pagmulat ko ng aking mga mata at nakitang nasa loob ako ng isang kuwarto at nakahiga sa malambot na kama. Ano ang nangyari? Bakit ako nasa loob ng isang kuwarto? Ang inaasahan kong makikita pagmulat ko ng aking mga mata ay nasa sulok ako at ginawan ng masama ng mga lalaking kumidnap sa akin. Ngunit heto, ligtas ako, intact ang damit ko at wala akong maramdaman na masakit sa katawan na katibayang hinalay ako ng mga lalaking iyon kaya natitiyak kong ligtas na ako. Pero sino naman kaya ang nagligtas sa akin? At nasaan nga pala ang kaibigan ko?

IRIS LOU POV Nagising ako na parang nahihilo, hinilut ko ang ulo ko upang maka adjust ang paningin ko dahil malabo parin paggising ko, nang maging malinaw na ang paningin ko ay nakita kong nasa loob parin ako ng sasakyan, dahan dahan kong binuksan ang pintuan ng kotse at bumaba bago ilibut ang paningin ko sa paligid at tumigil ang paningin ko sa malaking simbahan na nasa harapan ko kaya ang pumasok sa isip ko ay baka binago din ni cleopard ang vinue ng kasal namin dahil pati yung kotsing sinakyan ko ay bago din.

Napahinto siya nang makita yung kasama ko. Gulat na gulat siya sa nakita. Napalingon ako kay Lev at ganun din ang reaksyon sa mukha niya. He's confused. Magkakakilala ba sila?