Pov Eye Level Confused 소설 & 이야기

THIRD PERSON POV Nasa kwarto ang mag-asawang Hugo at Veronica. Habang nanonood ng telebisyon, napatitig si Veronica kay Hugo na nakatuon ang mga mata sa TV. Hindi nito namalayan ang mga matang nakatitig sa kanya, hanggang sa maramdaman na lang ni Hugo na may mga matang nakamasid sa kanya. “Babe? Is there something wrong?” tanong ni Hugo habang humarap sa kanya.

Sa sobrang hilo niya ay parang ayaw nang mag-function ng utak niya. Ngunit hindi nagtagal ay naramdam niya ang pag-angat siya sa ere. Nagmulat siya ng mga mata ngunit tila lalo siyang nahilo. Ayaw na rin yatang mag-function ng kanyang vision dahil blurry rin ang kanyang paningin. Gayunpaman ay nakumpirma niyang buhat-buhat siya ni Indigo. Isiniksik na lamang niya ang mukha sa matipunong dibdib ng lalaki hanggang sa tuluyan na siyang gupuin ng antok. ****

May marka ng posas sa pulso. At isang mensahe sa likod. Control is an illusion. Sinunog ko ang larawan pagkatapos. Hindi dahil ayaw kong makita. Kundi dahil ayokong may ibang makakita sa kanya sa ganitong estado. Yuhei’s POV Kinagabihan—kung gabi man ‘yon—pinaupo niya ako sa harap ng salamin. “Look,” sabi niya. Tiningnan ko ang repleksyon ko.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

"I know, but we can't do this if the power of that ring will continue to block the informations I'm sending you... Look, I can see that you were having a hard time keeping up with my information... I know it would be way better when you see it first hand." See it firsthand? Ano, papanoorin nila? Sa laptop? Blythe, the confused and disoriented one is still having her shifting eyes of bewilderment between the two. Her head feels like exploding with these crazy ideas anytime soon. At ang mga lalaki sa kaniyang harapan ay para bang mayroong hindi na-aninag na linya sa pagitan ng mga mata nila at mayroong pag-uusap doong hindi nadirinig ni Blythe.

“I HAVE been confused many times but this is it. This is it, Pam!” “Anong ‘this is it’?” nagugulumihanang tanong ni Pamela kay Yuan nang balingan niya ito. Nakatingin ito sa isang puno na may mga nakaukit. Napukaw ang kaniyang atensiyon nang mapansin niya ang mga nakaukit sa mga puno—sa bandang ilalim ng mga iyon—na sa unang tingin ay hindi agad mapapansin ng ordinaryong mata dahil nga nasa bandang ilalim ng puno. Base sa pagkakaukit ay sobrang tagal na iyon. Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon.

|THIRD PERSON POV| NAGKAKAGULO ang lahat sa Headquarters ng mga kalaban, hindi sila magkanda-ugaga kakapigil kayla Dawn na tuluyan ng nakapasok sa kanilang teritoryo. "S-shit!" Unti-unting idinilat ni Zyron ang kan'yang mata at agad namang bumungad sa kanya ang isang silid kung saan walang ibang laman kung hindi siya at si KEATON

A/N: Hello, palitan ko lang po ang Point of view. From 3rd pov to 1st pov. Ayon lang po. Salamat. ____ Examine (His POV) I WAS eying the direction of my personal doctor who is examining Lala. Isang oras na itong nawalan ng malay matapos akong tawagin ng natataranta kong kasambahay na siyang inutusan ko upang puntahan ito sa kwarto kung saan ko ito iniwan.

Pinikit ko ng limang segundo ang mata ko at sunod nito at binuksan ko upang mawala ang liwanag kong nakikita. THIRD PERSON POV Lahat ng manood ay nag aabang sa magiging kilos ng kilalang mafia boss ng bansa. Kahit madilim nakikita ito dahil ang mga Drone na may Night vision camera. Hanggang nag siguran na ang mga assassin na hindi baba sa bente katao. Dalawang Thin Bladed na katana na kulay violet umiilaw ito na tila boltahe ng kuryente.

Alam kong may sinasabi ang mga mata nito. End of Scheids' POV VOTE, COMMENT AND SHARE THIS STORY. :)