Pov Eye Level Confused Novels & Stories

THIRD PERSON POV Namula ang pisngi ni Emery. “Uh…” Napaawang nang bahagya ang labi ni Zion. At may kung anong pilyong ngiti ang sumilay sa mukha niya. “Was that part of your proposal?” biro niya. Nanlaki ang mata ni Emery kasabay ng pag-init ng katawan niya sa kahihiyan. Ngumiti si Zion ngunit agad din naging seryoso ang mukha nang makita ang pamumutla nito.

Tanong ko pa. Laking pasalamat ko nga dahil wala akong third eye at hindi ko makikita ang mga laman lupa. Kaya natural, hindi ko talaga makikita o mararamdaman yun. "I don't know. Though, they look like demons but they don't feel demonic. Yes, they are scary to look but not demonic." Sagot ni Cayden.

ZAICA POV__ Nagising ako dahila sa liwanag na tumatama sa aking mukha, kaya dinilat ko ang aking mga mata peru isang malabong imahe ng lalaki lang ang aking nakita Habang tumatagal akong nakatitig dito ay unti unti kong nakikita ang mukha ng kanina kopa tinititigan kaya agad nanlaki ang aking mata ng tuloyan kona itong makita 'fuck!! Hindi ito maaari m-may ng yari samin ni sir Velasquez!!!' Pinigilan ko ang aking sarili na huwag sumigaw, dahan dahan akong umopo upang Hindi magising si sir

I looked at them again when I was finally done retouching my final look. "Deon, tumigil ka na lang." Inayos ni Nico ang kanyang eye patch sa kanyang kaliwang mata at binuklat ang newspaper na nasa lamesa. "She trained for this, she's not a baby," malamig na paalala nito sa lalakeng hindi mapakali.

Nilapit nya ang mukha sa mukha ng bata at inayos ang pagkakatapat ng camera sa mga mukha nila. "A friend, Pogi. Look at the camera and imagine that you are looking at that friend." Kumunot ang noo ni Caius pero sinunod naman nito ang utos ni Kuya William sa kanya. "You remember that guy we saw in Tito Alex eyes, the one with the same blue eyes as you?" "Guerrero—" Mahinang saway ni Kuya Gaden sa kanya sabay tapon ng nagbabalang tingin.

Dawn POV Napadaing ako dahil pakiramdam ko'y parang dinaganan ako ng mundo sa sobrang pananakit ng aking katawan gayundin ang aking ulo. "Hmm..." I moaned in pain bago dahan-dahan na minulat ang aking mga mata. It's a bit blur, ngunit agad na nanlaki ang mga mata ko nang maanigan ko ang kakaibang disenyo ng kisame.

I said before I past out. vl pov "sh!t!"

LANCE POV Napapalingon ako sa paligid nang mapansing nasa labas ako ng isang malaking bahay o Mansion. Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo at tila ba may hinihintay ako. Nagsimula akong pumasok sa gate, dahil napansin kong nakabukas ito. Pagkapasok ko ay may narinig akong tawa mula sa malaking Mansion na nasa harapan ko. Naririnig ko ang tawa nang isang babae at dahil gusto ko itong makita ay naglakad na ako nang tuluyan patungo sa loob ng Mansion. Subalit bago pa ako tuluyang makapasok ay may nakita akong nakatayong babae na may hawak na kutsilyo sa kamay nito. Pamilyar sa akin ang likod nito at hindi ko alam kung tama ba ang nasa isip ko. Muli ko na namang narinig ang tawa nang isang bab

Nagkatitigan kami ni Zane, ba't ang lungkot ng mga mata niya? Third Person's POV: Nagkatitigan ang mga mata ni Zane at Bleu, it's like they're talking with each other using their eyes. May kanya-kanyang gustong sabihin ang mga mata nila sa isa't-isa na hindi nila magawa.

nakangising ani ng lalaking ilang dipa lamang ang layo mula sa akin. “Do you now feel comfortable to speak with me?” Iyon lamang ay maliksing ikinilos ko ang isang kamay na nagagalaw ko pa at bastang inihagis kay Caleb ang batong naabot ng kamay ko. “Argh!” sigaw ni Caleb nang parehong kamay ay itakip sa nagdurugong mata. Saktong tumama 'yon sa isang mata niya. His other eye is only a prosthetic. Iyon ang napansin ko kahapon nang mag-usap kami, his eyeballs are not moving so I conclude that it was an artificial eye.