Novel & Cerita Prayer Before Starting Work In Office

Kanina pa ito nakalabas nang opisina ko at malamang ay nasa headquarters na ito pero nanatili parin akong nakatanga sa pintuang nilabasan nya, pakiramdam Koy bigla akong nanghina, nawalang na nang gana mag trabaho matapos nang sagutan namin kanina ni Lance, kanina lang ay Ang tapang Kong sagot sagotin sya tapos ngayon ito Ang nararamdaman ko, my inner conscience already hitting me pero Mali nang kahit papano magtampo Rin ako? I take my lunch alone, I didn't let anyone enter my office, even Ale and my secretary. I just wanted to be alone. Natapos Ang buong maghapon ko na nasa mga files lang Ang buong fucos ko.Nang Oras na nang uwian ay agad na akong nagpalit nang damit, may Dala Naman akong e

Sunod-sunod nang salita nito na tila nagmamadali na rin. "Okay sige, salamat ha!" Alam kong batid niya na naninibago pa ako hinintay pa niyang makabalik ako sa Elevator bago ako tuluyang iniwan. Haysst! Unang araw ko nga pala ngayon kaya kailangan kong magpaimpress. Pero narito pa ako at mukhang nakatakdang ma-depress sa sermon ng secretary ng CEO. "Aleyha, brace yourself kung ayaw mong mawalan agad ng trabaho!" Bulong ko sa aking sarili na medyo napalakas yata.

At iyon ang unang bumungad sa isip ko habang papasok ako sa opisina. Pagdating sa office, normal routine. Secretary ko nag-abot ng makapal na folder, mga papeles na kailangang pirmahan. Wala akong sinayang na salita, simpleng tango lang, at sinimulan ko na agad ang trabaho. I wanted to focus, to drown myself in numbers and contracts. Pero kahit ilang ulit kong sabihing unahin ko ang trabaho, naiisip ko pa rin siya. Yung itsura niya kanina habang nag-aayos ng pagkain, tahimik, walang gana, parang may dinadala.

sagot ko saka marahang ibinaba ang telepono. Inayos ko ang sarili ko saka pina seryuso ang mukha. Pumasok na ako sa office saka ngumiti ng marahan kay boss. Naka de kuatro pa ang pagkakaupo nito at medyo pinapaikot ikot nito ang kaniyang swivel chair. Habang nilalaro laro ang ballpen sa kaniyang daliri. "Did the orientator missed to tell you that you should make a black coffee every morning and even lunch?" seryusong tanong nito sa akin.

Pagdating, agad siyang humingi ng dispensa kay Miss Wendy dahil mukhang hinihintay siya nito. “Aren't you trained that you need to arrive at the office at least thirty minutes before the time of work? That's the proper work etiquette, Miss Garcia. Ganito ba ang mga empleyado na galing sa lower floor?” “Sorry, Miss Wendy. Aagahan ko na po simula bukas,” aniya. Kung magpapaliwanag pa kasi siya, mas iisipin lang ng babae na gumagawa siya ng dahilan at mas lalo siyang kaiinisan nito.

Sa halip, tila mas napalapit sila sa isa’t isa. Pagbalik sa opisina, may sampung minuto pa bago magsimula ang trabaho. Kailangan niyang maghanda ng notes para sa meeting sa hapon, kaya nagdala siya ng tasa papunta sa tea room para gumawa muna ng honey water.

Umaabot ng labing-lima na minuto ang byahe papunta doon at alas sais y media na ngayon. Bilang nasa maintenance department, obligado kaming pumasok ng alas syete para makapag simula na sa paglilinis ng mga offices bago pa dumating ang ibang tao. Pagkarating ko ay nagkaroon muna ng maikling pagpapaliwanag tungkol sa mga dapat at hindi dapat gawin pati na ang aking nakatakdang palapag.

Kaya kami marahang pumasok sa kumpanya, maaga sa opisina dahil we do dirty works before we start the day. Nasanay kami ng quicke. Halos saan man kaming bahagi ng opisina ni Alex, may nangyayari sa amin. I shake my head to clear my thoughts. I need to clear my mind dahil nasa trabaho na ako. Hinawakan ko ang doorknok, pinihit, and sure enough, it was unlocked.

He delved into his role with a practiced efficiency, seamlessly transitioning from task to task. The morning sunlight streamed through the expansive windows of his office, casting a warm glow over his desk. He sat down, his gaze fixed on the stack of papers that awaited his signature. Each stroke of his pen was a testament to his commitment to the company, a symbol of his dedication to his responsibilities.

reklamo ko sa sarili ko. Antok na antok pa ako eh, pero kailangan ko nang maghanda dahil kailangan pumasok nang maaga ngayon sa office. Sa akin lahat nagpapapirma ang mga employees para sa attendance nila sa work kaya dapat ako ang unang-una na papasok sa Wilson. Napatakbo ulit ako sa banyo nang mag-duwal na naman ako ng hangin. Ang sakit naman sa sikmura! Magpapa-check up na talaga ako mamaya.