Prey Tagalog Novels & Stories

sagot niya rito. Tiningnan siya ni Aling Corrine nang may kabuluhan pagkatapos, marahan siyang hinila at binulungan. "Ano ka ba, mahal na reyna? Kulang na kulang pa ang mga isdang ito kapalit ng tulong mo sa tribo natin."

tawag ko nang mahina habang nakatitig sa nagliliyab na apoy sa harap namin. "Bakit, baby?" tugon niya sabay halik sa buhok ko. "Kahit... kahit matapos na ang twenty days natin... kahit bumalik na tayo sa Maynila... hinding-hindi ko makakalimutan ang gabing ito. At hinding-hindi ko makakalimutan ang mga alaalang iniwan natin dito sa Mountain Province."

Hindi ito ang ipinangako niyang klase ng pamamalakad sa kaniyang ama na sobrang laki ng tiwalang ibinibigay sa kaniya. Kinabukasan ay sumalubong sa kaniya ang pagkawala ng mga alagang hayop at iilang mga dugo na nagkalat sa kulungan ng mga baboy. Ang iilang mga kawal na nagbabantay sa lagusan kung saan naroon nakalagay ang mga armas, pagkain, salapi, at ginto ay wala ng mga buhay. Napatingin siya sa mga paa na nakabakat sa malambot na lupa kung saan may maring dugong nagkalat.

"Hon pwede na ba today?" "Hon 2 days pa para sure, unless you want some blood." "Hahaha! Okay, I can staill wait. Good that it will be in Tagaytay." "Mas romantic ang pag pop mo ng cherry ko." "Shit ka tinitigasan tuloy ako." "Hahaha, your so horny!"

Sabay na sabay na sabi ng dalawa. Ang masayang emosyon sa mga mata ni Jiro ay unti-unti namang napalitan ng kaguluhan, lungkot at pagsisisi. Gusto niyang suntukin ang sarili sa pagsagot ng chicken curry na madalas iluto ni Danica sa kaniya noong magkasintahan pa lamang sila.

Wala na talagang preno ang bibig ko. Parang biglang nagliwanag ang mga mata niya at ngumiti siya na kagaya nung Cheshire Cat sa Alice In Wonderland. Ang gago talaga. "Parang mas interesting yung sinabi mo ah,” lalong lumawak ang ngiti niya. Napalunok ako, kinabahan ako bigla. Ayoko na yung mga ngiti na ibinibigay niya ngayon sa akin!

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Because he is my first, and my only love. Sean will go to Catalina and they'll live together. While me? I don't know, hindi ko alam kung saan ako tutungo. Marami pa naman akong pangarap para sa anak at pamilya ko. “This place is called La Presa dahil hinango ito sa Spanish word na “La fresa” na ang ibig sabihin ay “The Strawberries,” pagku-kuwento niya sa akin. Napatango-tango ako, they're all busy checking the strawberries. Nakakamangha dahil nakita ko kung paano ito itanim.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜