Procrastinated In A Sentence Novels & Stories

I could almost hear the tension vibrating in the air. Finally, Zach leaned back, exhaling slowly. “Good. That’s what I expect. Let’s proceed, then.” Looks like we have overtime today, sigh. ******

"I'm off work now. I came here to dinner with you. Are you still busy?" "Well, pumunta lang naman ako kanina kay Mr. Conti to discuss cooperation, dahilan para ma-delay ako. Kaya naisipan ko mag-overtime para matapos ko agad ang trabaho... hindi ako 'yong tipo na iiwan na hindi pa tapos." Nagpakitang gilas s'ya. Lumambot ang ekspresyon nito sabay tango. "Thank you for hard work."

I joked, alam ko namang sang-ayon siya ngunit hindi naman siya nagreact o sumagot. Our conversation end there, pagkatapos kumain ay umalis narin siya at naiwan ako para hugasan lahat, pagkatapos ay chineck ko muna ang lock ng pinto bago umakyat sa kwarto ko at nagsimulang gawin ang mga hindi ko pa nagagawa. Ayoko kasi ng nagproprocastinate dahil mas lalo akong naprepressure, mas gusto kong tinatapos ang mga gawain earlier, para pag dumating ang deadline ipapasa ko nalang, at isa pa madalas ko kasing chinecheck ang mga ginagawa ko pagkakatapos para kung may makita pa akong mali, o hindi dapat mahaba pa oras ko para ayusin o baguhin. Inuna ko ang pinapagawa saming Transient house sa architectu

Because sometimes, the more we expect, the least it will happen. Nakabalik na rin ako sa opisina at ginawa ang mga trabaho na dapat kong tapusin. Ngunit kahit anong pilit ko ay hindi ko iyon natapos lahat. I will need another day to finish it. Kaya natapos ang araw na kaunti na lang ang natitira. Hindi na nagdagdag si Apollo dahil alam niyang may proyekto kami na gagawin sa susunod na mga araw.

Charlotte answered calmly yet cruelly. Frinzy suddenly felt pity for Linuxx. The pain and regret were evident on the man's face. Nasa isip niya pa rin ang itsura ng lalaki hanggang sa makabalik siya sa MCF. Maghapon siyang nakatutok sa paggawa ng blueprint proposal. Deadline na niyon sa susunod na araw kaya kahit simpleng pagbukas ng email ay hindi niya na magawa. After hours of working, she decided to get a coffee from the pantry.

May nakasalang na kaldero at mukhang sinisimulan nang pakuluan ang karne ng baboy na nasa refrigerator. “Akala ko ba… busy ka?” Hindi niya mapigilang itanong. “Hmmm?” patay-malisyang sagot nito. “Inaatake kasi ako ng procrastination. Wala ako sa mood magsulat. At isa pa… Hindi pa tayo nag-uusap nang maayos, ‘yong walang pinag-uusapan tungkol sa kontrata nating dalawa. Naisip ko lang… Nakalimutan ko ang pinaka-importanteng bagay sa ngayon, ang tanungin ka kung ayos lang sa iyo ang lahat ng ito? Kaya mo pa bang makisabay sa mundo ko? O nagbabago na ang isip mo?”

“Akala ko ba, kaya mo lahat. Pinili ka nga nang husband ko as Project Manager din kasi beleb siya sa iyo pero di mo pala kayang gawin ang lahat.” “Hindi naman po sa ganun ma’am, madami pa po akong pending na documents.” “Talagang sumasagot ka na sa akin ha! Kaya kasi madami kang pending inuuna mo pa kasi ang pumunta sa party kesa gawin ang trabaho mo.”

Marahan na lamang akong tumango bago ito tumalikod at bumalik sa puwesto nito. Kahit wala ako sa mood na magtrabaho ngayon, I forced myself to do my work. I distracted myself with many things to take my mind off my problem for a while. Hindi ko na nga namalayan ang mabilis na paglipas ng oras. Dahil wala pa rin akong gana na kumain, hindi na ako nag-lunch. Pinipilit pa nga ako ni Lailani kanina, pero pilit din akong tumanggi. Binilhan na lang ako nito ng snacks na hindi ko rin namang nagalaw nang husto. Tinikman ko lang iyon. “Do you have a problem, Ms. Gomez?” tanong sa akin ni Sir Avram nang ipatawag ako nito sa opisina nito.

Sir Luciano's eyebrows rose before his gaze went back to mine. "Clumsy… You either lost it or forgot it, hm?" he said and paused before he sighed. "Oh, well. We do not tolerate tardiness in my team, Miss Calzado. And It's unfortunate to say but your painting has been declined yesterday, haven't you heard?" *** "Babe?"

Pagkatapos, ngayon hindi ko naman siya naabutan. Mabigat ang aking loob na kumain ng agahan. Binilisan ko na ang pagkain para makapagligpit na rin ako agad. Marami pa akong gagawin sa kuwarto. Hindi ko natapos yung pinipinta ko kagabi kaya kailangan ko iyong ituloy ngayon. Kahit wala ako sa mood at hindi stable ang emotion ko, kailangan kong maging productive ngayong araw. Hindi puwedeng wala akong matatapos ngayon.