Procrastinated In A Sentence Novels & Stories

Malapit lang din dito ang parking area kaya ay hindi na ako mahihirapan kapag gusto ko na umalis. I already spent hours by making two chapters in my story. I have two ongoing story as of now, mag hahapon na rin at malapit na magsidatingan ang mga tao rito. Paubos na ang mga pagkain na binili ko sa alfa mart, mag alas tres nalang dalawang chaps palang nagagawa ko. Anong klaseng procastination 'to, Hazel? Ten ng umaga ako dumating dito at naka dalawang chaps lang ako? Oo, minsan talaga tinatamad ako gumawa ng chapter dahil ang daming distractions. Or baka tamad lang talaga ako.

Napahilot ako sa aking sintido, “I have urgent thing to do, can’t we postpone it?” I know that everything is important, but… I need to know what happened to her, hindi matatahimik ang isip ko at hindi rin ako makakapag-concentrate sa meeting kung hindi ko siya pupuntahan ngayon. “B-But, sir… The other sponsor of our project for summer fest will be there, sa totoo lang ay isa nalang ang hinihintay sa mga ito.” Halata ang pagkataranta niya sa mga nangyayari, I do understand his situation but I can’t do anything about it.

Naginhawaan naman ako dahil nando’n na si Trisha sa psych ward para lutasin ang issue niya. Sobrang na-depress kasi ito dahil nga nalaman niyang pinagpalit na siya ni Gio sa iba. Gusto ko ngang bisitahin siya roon ngunit ayaw naman ni Gio at isa pa busy din ako sa trabaho ko. Kahit na sumasakit na ang aking katawan ay hindi pa rin ako nagpapahinga. Ayokong magpahinga dahil once na magpahinga ako ay hindi ako malamang matatapos ng maaga. Gan’to ako ka-dedicated sa work, I will never procrastinate.

Magpapatumpik-tumpik pa ba ako? Kasal kung kasal. Bakit naman patatagalin ko pa. Ano 'yun, maghihintay pa ba ako ng Pasko? Procrastination has never been a good thing! Lalo na pagdating sa ganitong bagay. Marriage is important kaya kung pwede namang gawin ng ora-orada ay gawin na. "Basta ayaw ko lang ng divorce," mabilis kong dagdag na ikinasinghap ng mga tao sa paligid namin. Hindi siguro nila matanggap na ako na nga itong mukhang halimaw, ako pa itong demanding.

Gusto ko sa susunod na pasok ko dito sa opisina ay hindi ako matambakan dahil napaka-hirap maghabol ng mga gawain. Oras ang lumipas bago ako natapos sa mga dapat kong gawin. Nakakapagod pero hindi ako puwedeng sumuko lalo na sa sitwasyon namin ngayon. Kailangang mag-bunga ang nangyari sa pagitan naming dalawa ni Jaxson para maisakatuparan ko ang pina-plano ko sa lalong madaling panahon. "Overtime?" natigil ako sa pag-iisip ng maraming bagay nang biglang may nagsalita sa kung saan dahilan para mapabaling ang aking paningin kung saan 'yon nanggaling.

Sinubukan ko namang maging mabait pero hindi talaga kaya. "Gusto ko lang sanang humingi ng tawad sa nagawa ko kagabi sa 'yo. Handa naman akong maghintay kung kailan handa ka ng gawin ang bagay na 'yon. Sigurado ako na baka natrauma ka sa ginawa ko kagabi, kaya gusto ko sanag ayain ka na kumain ng lunch sa labas." Wrong timing naman siya! Mag-aaya na nga lang hindi pa talaga chineck ang schedule ko. Paano ko naman hahatiin ang katawan ko, aber?

I looked at them and I know they were expecting me to answer right away. “Actually, I still have a lot of work to finish in my office, kaya hindi ako puwedeng um-oo agad. Mahirap na baka mapasubo ako sa trabaho. Pero kung makapaghihintay ka sa akin ng kahit isang linggo para matapos iyon ay mas okay ‘yon sa akin.”

“On time po lahat ng submissions ko.” Ngumiti siya—yung ngiting walang init. “On time,” ulit niya. “Pero hindi proactive.” Nanliit ang mga mata ko. “I’m doing my job, sir.” “Hindi sapat,” sagot niya agad. Tumayo siya at lumapit sa mesa, inilapag ang tablet sa harap ko. Isang spreadsheet ang bumungad—may mga bagong task, deadlines na halos imposible, at responsibilidad na dati ay hindi sakop ng posisyon ko.

“Mabuti ng malayo kayo sa isa’t-isa ng hindi kayo nagkaka-initan.” Lumubo ang pisngi ko habang tahimik akong nakipagpalitan ng tingin sa asawa ko. “Okay na kami ng Kuya mo, bati na kami–” Lukot ang mukha ni Flynn ng tingnan niya ako. Nakabusangot akong lumipat sa kabila at umupo habang masamang nakatingin kay Flynn. “Kuya, huwag kang masyadong nagdidikit sa kapatid ko, mahahawaan ka niyan. Mahilig ‘yan sa procrastination.”

Baka nag bawas na rin siguro ito kaya ganun. Tamang tama at naligo na ito mayayaya ko na itong mag joyride kami. Matagal tagal na rin kasi namin na hindi nagagawa ang bagay na iyon dahil nga sa sobrang busy nito kaya nahihiya rin ako na basta na lang itong yayain sa kung saan. Baka matambakan pa ito ng trabaho sa school ayaw ko naman na ako pa ang maging dahilan ng pagka delay ng kanilang mga project sa school no. Dahil lang sa pagiging gala ko ay dinamay ko pa ito. Baka mamaya ay malaman pa ni Camela. May masisilip na naman itong pwede niyang e sumbat sa akin. Yun pa alam lahat ng kamalian ko. Hindi man lang makita ang mga magagandang nagawa ko. Sabagay wala pa nga itong nakikita na magagan