Novel & Cerita Procrastinated In A Sentence

“Akala ko ba, kaya mo lahat. Pinili ka nga nang husband ko as Project Manager din kasi beleb siya sa iyo pero di mo pala kayang gawin ang lahat.” “Hindi naman po sa ganun ma’am, madami pa po akong pending na documents.” “Talagang sumasagot ka na sa akin ha! Kaya kasi madami kang pending inuuna mo pa kasi ang pumunta sa party kesa gawin ang trabaho mo.”

Marahan na lamang akong tumango bago ito tumalikod at bumalik sa puwesto nito. Kahit wala ako sa mood na magtrabaho ngayon, I forced myself to do my work. I distracted myself with many things to take my mind off my problem for a while. Hindi ko na nga namalayan ang mabilis na paglipas ng oras. Dahil wala pa rin akong gana na kumain, hindi na ako nag-lunch. Pinipilit pa nga ako ni Lailani kanina, pero pilit din akong tumanggi. Binilhan na lang ako nito ng snacks na hindi ko rin namang nagalaw nang husto. Tinikman ko lang iyon. “Do you have a problem, Ms. Gomez?” tanong sa akin ni Sir Avram nang ipatawag ako nito sa opisina nito.

Sir Luciano's eyebrows rose before his gaze went back to mine. "Clumsy… You either lost it or forgot it, hm?" he said and paused before he sighed. "Oh, well. We do not tolerate tardiness in my team, Miss Calzado. And It's unfortunate to say but your painting has been declined yesterday, haven't you heard?" *** "Babe?"

Pagkatapos, ngayon hindi ko naman siya naabutan. Mabigat ang aking loob na kumain ng agahan. Binilisan ko na ang pagkain para makapagligpit na rin ako agad. Marami pa akong gagawin sa kuwarto. Hindi ko natapos yung pinipinta ko kagabi kaya kailangan ko iyong ituloy ngayon. Kahit wala ako sa mood at hindi stable ang emotion ko, kailangan kong maging productive ngayong araw. Hindi puwedeng wala akong matatapos ngayon.