Prologue In Tagalog Novels & Stories

"May milagro bang nangyari?" Tumuro sa kisame ang isang daliri ni Tom. "Kapag mayroong milagrong mangyayari, tiyak na tiyak na." "Teka, teka, ang gulo mo naman," angal ni Bodjie. "Sabi mo kanina, okey na?" "Malapit na malapit na, hindi okey na," pagtatama naman ni Tom. "Ang ibig sabihin, lumalaki na ang savings nating lahat. Kalahati na lang ang kailangan nating bunuin."

Megan Vee: Eh Megan Vee: I have school again in a few days so comme ci comme ca Logan dela Vega: uhhhh Megan Vee: it’s French Logan dela Vega: IM not Megan Vee: Means so, so 50/50 Megan Vee: knucklehead hahahaha Logan dela Vega: oy may honors kaya ako56 Megan Vee: okay Megan Vee: so?????? Logan dela Vega: gago ka57 Megan Vee: hahahahahahahahaa Megan Vee: So what are you planning to do while the Enchanted trip is pending? Logan dela Vega: Chill Logan dela Vega: say hi to the kambing58 that passes by the back of our house Megan Vee: WOW PROBINSYA59! Logan dela Vega: Probinsya naman talaga60 hahaha

I was hoping it might be a clue and I could find someone na gaya ko. A stranger in this world. But my search was futile dahil nalaman kong that language was steam from the south and it is called Feysac. Bago pa ako makapag salita ay napadako ang paningin ko sa dalawang maliit na kuneho. It shivered and stared to run off towards it cage. Heh. Asan ngayon ang angas nyo? I smirked. Thinking on how I could cook them.

May kung anong pamilyar. May kung anong kulang. At pakiramdam ko, nasa kanya ang nawawalang piraso. Mabilis akong umiwas ng tingin. Bago pa maging awkward ang lahat. Nagpatuloy ako sa huling bahagi ng sulat. “There is a reason we left this letter. There is a reason we left clues. And there is a reason we chose Palawan. But before you learn the truth... You need to return to the place where everything began.”

Wala ito sa tamang pag-iisip kaya hindi na dapat pang haluan ng malisya. “Mum- Ouch!” he hissed when I pinched him on his arm. “Anong sabi ko kahapon?” Mahina ko siyang itinulak para magkaharap kami. Tinaasan ko siya ng kilay. “Mal,” nakasimangot nitong sabi.

This is for ForbesCollegeAnimator Batch '18 Chapter#1: The Truce "...Mayayabong na puno, nagsisisayawan na mga ligaw na halaman at himig ng kagubatan na minsan di naririnig ng mga normal na tao... Ang mga hagikhik ng mga nilalang na tahimik naninirahan kasama ng mga nabubuhay din dito sa mundong ibabaw. Kung titignan mo parang napakailalim na kagubatan... Ngunit mali... Ito ang lagusan ng tulay ng buhay at patay... Sa gitna nito...ang mga nilalang na naghahari sa patay at buhay. Para maging tahimik ang lahat...

"Oh Diyos ko... patawarin mo ako anak ko..." pag hahagulhol naman nang iyak nang mag asawang Cristobal "hindi po kami nadisgrasya.. ihinulog po kami sa isang bangin nang isang lalaki...---" Hindi na ito natapos pang mag salita dahil tuluyan na itong nawalan nang malay kayat dali dali nila itong dinala sa Hospital para na rin magamot ang paa nito

Nang mahimasmasan kami’y sinimulan na niyang magturo at kagyat nakinig ang mga kaklase ko. “Ano nga ba ang Baybayin?” pang-unang salita niya. Ni isa sa amin ay walang nagsalita kaya’t ipinagpatuloy na niya ang buong buhay na pagtuturo. “Sa Korea ay may Hangul. Sa Japan ay may Kanji, Katakana at Hiragana na bilang sa panulat. Siyempre, sa ating inang bansa ay mayroon ding sariling bersiyon ng pagsusulat at ito ang tinatawag na Baybayin.” Isinusulat niya ang itsura ng mga ito sa blackboard.

“Promise me you’ll come back. I’ll stay here and wait for you forever if you don’t, so please promise you’ll come back.” I kissed his sweet lips and answered, “I promise I’ll come back.” I squeezed his hand and ventured on in the temple alone. The temple was silent, sun beams were coming through some holes. I had this eerie feeling of not being alone. I was walking down the halls when I came to a large central room.

"Sige salamat mabuti pa gawin niyo ang normal niyong ginagawa wag kayong matakot." "sige po" at agad itong umalis. dahan-dahan siyang naglakad patungo ng hagdan, bahagya niyang sinilip kung ano ang nagyayari sa baba. nakita niyang mahinahong nakikipag-usap ang kanyang ina, nang biglang lumapit ang isang lalaki sa kanyang mama at pinisil ang mukha nito. iyon ang naging senyales ni rui para kumilos.