Pumipintig Ang Ulo Novels & Stories

Nagulat ako dahil basta na lang itong tumayo sa aking mukha! Pulang-pula ang malaking ulo nito, para itong manumuklaw anumang oras. Napalunok ako at pinagmasdan pang lalo ito. Parang ulo ng mushroom ang ulo nito, may biyak sa gitna at may maputing malapot. Ang katawan ay kasing laki nga ng Pringles can, ang kaibahan lang dito sa latang iyon ay may nagngangalit na mga ugat na para bang baging.

Hinawakan ni James ang lahat ng ulo nila. Sa isang madilim at mamasa-masa na kuweba, isang pigura na may maliliit na buhok ang nakaupo sa tabi ng dose-dosenang bangkay. Nang makita niya kung paano pinutol ang ulo ng pitong papet, kumikislap ang kanyang mga mata. Ang taong ito ay walang iba kundi ang Pitong Nakamamatay na Bituin. Ilang taon na siyang nawala para magtanim ang kanyang pamamaraan— Corpse Controlling Technique.

Pinunasan niya ito gamit ang sariling kamay. "Here." Napatigil siya sa pagpupunas ng ulo at napatingin sa lalaking kasama. Iniaabot nito sa kaniya ang kulay pulang panyo. Alanganin siyang napangiti at nahihiyang umiling rito. "W-wag na. Okay lang." "Gamitin mo na ito, miss, para matuyo yang ulo mo. Mahirap na, baka sipunin ka pa."

Pinrotektahan niya ang ulo nito gamit ang kanyang sariling katawan habang patuloy silang sumusugod palabas ng silid. Isang malakas na pagbagsak ang narinig niya mula sa likuran. May bahagi ng kisame na tuluyang gumuho. Kung nahuli lamang sila ng ilang segundo—malamang ay hindi na sila nakalabas.

Umaangat na rin ang puwet nito sa upuan habang hawak-hawak ang ulo niya. Bigla ay pinigilan na siya nito nang parang lalabasan na ito. Pinatayo siya nito at ito na ang naghubad ng panty niya habang nakaupo ito. Dinilaan pa muna nito ang namamasang pagkababae niya. " Ohhhh! Hmmm," napahawak siya sa ulo nito nang parang nagwawala ang dila nito sa hiwa niya.

Pero sa isang iglap, isang mahinang langitngit ng pinto ang pumunit sa katahimikan. Napaangat ang ulo ko mula sa pagkakaupo sa kama. Mabilis ang kabog ng dibdib ko. Sa bawat patak ng ulan sa bintana, tila may kasamang pagbigat ng hangin sa paligid.

TRINA POV Napahawak na lamang ako sa ulo ko dahil sa pumipintig ito. Sobrang sakit ng ulo ko, nanatili naman akong nakahiga sa kama at nakapikit pa ang mga mata ko. Pakiramdam ko kasi kapag gumalaw pa ako ay hahalukayin na ang sikmura ko. Hinila ko pa ang unan ko saka ko itinago ron ang mukha ko pero napakunot na lamang ang noo ko dahil hindi pamilyar sa akin ang amoy ng unan ko. Dahan dahan ko namang naimulat ang mga mata ko, muli akong napapikit dahil sumilaw sa akin ang sinag ng araw.

Sa magkabilang gilid ng ulo nito ay may tig-isa pang ulo na nakadikit. Nanlilisik ang mga mata ng asong may tatlong ulo. Pulang-pula rin ang mga ito na mas matingkad pa sa dugo ang kulay. Ang mga pangil nila, kayang sumugat at makapatay kahit sa pamamagitan lang ng pagdampi. Panay din ang tulo ng laway ng impakto mula sa pinakailalim na dako ng impyerno. Sa bawat patak, umuusok ang sahig dahil ang laway na iyon ay mas mabagsik pa sa asido. Tila takam na takam na itong pawiin ang pagka-uhaw.

Pinukpok siya nito sa ulo na nagpaluhod sa kanya. "Argh! Shit!" Pinilig niya ang ulo para mawala ang bahagyang pagkahilo. "Katapusan mo na." Isang putok ng baril ang panandaliang nagpa-bingi sa kanya. Kitang-kita niya ang pagtama ng bala sa harapan niya. Hinawakan niya ang mahapding pisngi, may dugo iyon.

Nangunot noo ito sa kanya, "Para kang t*nga. Kanina lang masakit ang ulo tapos ngayon, nakangiti ka na?" Ngumiti na lang siya ulit at hindi na ito sinagot. Masakit pa rin naman ang ulo niya at nahihilo pero tiniis niya. Nakaidlip pa siya sa mesa niya. Nagising lang siya matapos maramdaman ang pagh*lik sa tungki ng ilong niya. Pupungas-pungas pa siyang nagmulat ng mga mata. Mga asul na mga mata ni Sir Pierre ang nabungaran siya. Nakangiti ito sa kanya na para bang kanina pa siya nito pinagmamasdan.