Question To Ask Novelas e Histórias

"Paano kung hindi naman na- consummate ang kasal?!" "Are you sure!" Sasagot sana ako nang maalala ko iyong nangyari sa amin the night before I got married. Counted ba iyon? "Kairos... so... hindi ka makasagot. Was the marriage consummated?"

Na parang mas may alam siya sa isang bagay na napakalaki at napaka-importante. "How about me?? Did you even bother to ask if I'm fine or if I'm having a hard time in school?" Again, we couldn't respond. --- "How's school?" "Are you studying well?" "How high are your grades this time?" "Did you came in first place again?" "Men don't cry, Third." "Do you want to be a businessman like us, or a doctor like Dad?" ---- "That was all the questions you've always been asking me. But then there's Ate Zen."

Aabutin ko pa sana bilangin nang bigla siyang nagtanong: “Aren't you going to post this on social media?”

Ilang sandali kaming natahimik, pero hindi iyon yung awkward na katahimikan kundi yung klase ng katahimikan na parang may hinihintay na tamang tanong. At siya ang unang nagtanong. “Can I ask something?” sabi niya, medyo nagdadalawang-isip. Tumango ako. “Yeah…” Saglit siyang napatingin sa tiyan ko, hindi bastos, kundi maingat, parang ayaw niya akong ma-offend. “Where is… their father?” tanong niya, dahan-dahan, na parang pinipili ang bawat salita para hindi ako masaktan.

Paano pang mga susunod? "C?" "Y-Yes?" "Do you want something?" Tumingin ako sa mukha niya na naka-focus pa rin sa pagda-drive, mukha namang hindi niya ako nahalatang nakatingin doon. Pero paano kung oo? "Why did you ask?" "Wala. Gusto ko lang malaman. Baka may gusto kang kainin or puntahan o gawin, anything. So..meron ba?" Gustong kainin? Should I say him?

Totoo ang sinasabi nila na walang tatalo sa luto ng isang ina. "By the way, hija, can I ask you something? This question is kind of personal so I want to ask for your permission before I ask it," maingat na untag ni mama. Pareho kaming napatigil ni Myca sa pagkain at napaupo nang maayos. I looked at mama to get a hint on what kind of question is she going to ask her. Pero napakunot ang noo ko nang makita ang kanyang seryosong mukha.

Sagot ko naman rito. "Okay, to start I will be asking question in order for me to know if you are qualified with the job. Just give us your honest answer." Nakangiting usal nito sa akin. Napangiti naman ako. "Okay miss." "Tell me about yourself, Miss Haust." Yan ang unang tanong niya sa akin. Muntikan na akong napasimangot dahil ayoko talaga sa tanong na ito. I don't remember why I hated this question, but I really hate it.

His moves is almost like a pro chef. "Babe?" Tinawag niya ito. Sumagot ito pero hindi na humarap sa kaniya, kaya naman naisip niya na magpatuloy since naka-kuha naman siya ng confirmation dito. "Are you gonna be mad if I ask you a question?" Tanong niya. "Depends on the question." Sagot nito. Natigilan siya at kaagad na nagdalawang isip siya kung dapat ba siyang magtanong pero dahil narito naman na siya ay tinuloy-tuloy na niya.

“You--” “What do you want?” seryoso kong tanong sabay bangon. I leaned my back, lifted my right foot, and put it on my left knee. Sinalubong ko ang titig ng aking ina na umaapoy sa galit nang dahil sa akin. “Ano ba sa palagay mo ang pinunta ko rito? Do you think that I will ask you if you’re okay here?” sarkastikong tanong niya.

"Iyon ba ang tanong mo? Hindi ko na siguro kailangan ng sagot diyan dahil madali lang naman malaman kung ano ang magiging sagot ko." "Tsk. Hindi iyon ang pinaka-tanong ko." "Ano pala kung gano'n?" "Wala akong nakuhang ano mang impormasyon tungkol sa 'yo. Ang tanong ko ay sino ka. Sino ka ba, Everleigh? At anong pagkatao mo?"