Novel & Cerita Question To Ask

tanong niya sa akin. "Sa tingin mo, paano ako nakapasok?" balik na tanong ko sa kaniya. "Hindi naman pwedeng nagteleport ako, 'no?" "Who gave you the key?" tanong niya sa akin. "Sino pa ba?" balik na tanong ko ulit sa kaniya. "Why are you answering my question with another question?!" "E, gusto ko, e," sagot ko sa kaniya. Oh, ayan, sinagot ko siya ng hindi tanong. "Bakit ka nakahubad?!"

sagot niya. Wala na. Tapos na agad ang usapan namin. Sigh, ano pa kaya ang magandang talakayin? Dapat ko bang itanong kung ano ang paborito niyang kulay? Paboritong brand ng relo, sasakyan, damit, at sapatos? Kung ilan na kaya ang sarili niyang bahay? Tumikhim ako muli bago magtanong. "Ilang taon ka nang makapundar ng sarili mong bahay?"

Iniwan na kami ni Mommy Mona samantalang inaya akong umupo muna ng lalaking gusto raw ako maka-usap. "How are you?" tanong niya. Wait! Kilala niya ba ako? Bakit ganiyan siya magtanong? Parang may alam siya. Weird. "I'm good. Bakit mo natanong?" "Nothing." Imposibleng nothing lang, there is something. "Bakit gusto mo akong kausapin? Anong kanilangan mo?" walang paligoy-ligoy kong tanong.

anito matapos makakalahati sa kanyang bote. “For what?” takang tanong ko. “I will ask you a questions and you need to answer me honestly. Got it?” seryosong ani nito. Nauto ako doon ah. Dapat pala ay tinanong ko muna kung para saan ito. Kung alam ko lang na may magaganap na question and answer portion ay hindi ko na tinanggap ang mga sprite na bigay nito. Bakit kasi ang rupok ko pagdating sa Sprite? Aish.

“Do you really want to hear why I gave it to him?” “Vy dumayete, ya by zadal etot vopros, yesli by ne khotel uslyshat' otvet?” masungit nitong balik tanong. “Of course, I wanna know.” [translation: “Do you think I’d ask that question if I don’t want to hear the answer?] She chukled. “Okay then.”

naiirita kong sagot. Napangisi naman siya saka kampanteng sumandal sa sandalan ng swivel chair niya bago muling nagtanong. "Are you still a virgin?" Napapalatak ako at halos bumagsak ang panga sa kaprangkahan ng tanong niya. Tama bang pati 'yon ay itanong niya pa? Kasama ba 'yon sa SOP at qualifications na hinahanap niya sa mga empleyado niya?

Di-nagtagal, kunot ang noo niya dahil sa mga kakaibang tanong sa form. Halimbawa, ang unang tanong sa form ay: 'Maayos ba ang kalusugan mo? Maayos ba ang kalusugan ng iyong mga magulang? May namamanang sakit ba?' Sumunod naman ang pangalawang tanong: 'Ilang relasyong romantiko na ang naranasan mo? Ano ang iyong sitwasyong sibil? May kasintahan ka ba? Kasal ka na ba? May anak ka na ba?'

Sumunod ako at naupo rin. “Ano palang gusto mo malaman?” tanong nito. “Ah, Sir. Gusto ko lang po sana itanong kung normal ba na may maalala kang memory ng isang tao?” Napa-kunot ang noon nito sa tanong ko. “Depende kung i-isang tao lang naman sila.” “Paano po kung hindi? Paano kung ang isang tao ay nagmula sa future?” Mabilis na napatingin ito sa akin.

Kailangan pa bang paabutin ng kinabukasan? "How's life?" maya-maya'y tanong ni Mr. Ariel habang papunta kami sa cafeteria. "Matagal-tagal na rin simula nang magtanong ako tungkol sa 'yo. Kamusta? Meron bang bagong balita? How about your not-so-active love life? Sana naman may maikukwento ka na sa akin tungkol sa topic na 'yan." Lihim akong napailing sa sunod-sunod na tanong niyang iyon.

Hinihintay ko kung anong itatanong niya pero hindi na ito nagsalita ulit. "Bakit po Kuya?" Matagal bago ito sumagot. Narinig ko ang malakas niyang buntong hininga kaya napalingon ako sa kanya. Mukha itong namo-mroblema. Akala ko hindi na ito magsasalita pero nagulat ako ng magtanong ito sa akin. "If ever someone courts you, will you agree?" Hindi ako handa sa tanong nya kaya hindi ako nakasagot agad. Nakatingin lang ako sa kanya at ganun din sya sa akin. Tila ba binabasa nya kung ano ang laman ng utak ko.