Romans & histoires Quotes About Acceptance Of Self

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

"We're opposite in that thing. Bakit mo ipaglalaban ang taong iba ang gusto at malinaw na malinaw naman sa'yo? Hindi 'yon kahinaan. It's bravery. Admitting to yourself that you can't be the one for her. Accepting the rejection." "Pero paano ko tatanggapin ang pagkatalo kung hindi ko pa nararanasang lumaban? Ipaglalaban ko s'ya hanggang kaya ko. Lalaban ako kahit pa maubos ako. At kapag nangyari 'yon, hindi n'ya pa rin ako gusto at iba pa rin ang tinitibok ng puso n'ya, that's the time I'll stop. Hindi kaduwagan lalo ang sumubok." Inayos n'ya ulit ang nakapatong sa balikat ko. "I'll accept the 'rejection' only — if only— I can't anymore."

Ako iyong bampira dito, pero sa dugo lang lumalakas ang pang-amoy ko, samantalang siya, mukhang matindi ang naging pagsasanay para aralin ang bagay na iyan. "Don't think that you deserve any less than what you have or that you don't deserve any better. Don't seek the acceptance of other people who you think are a little better than you just because you want to feel that someone better than you accepted you into their life. Do you wanna know...what is the real problem about you? You're relying to someone, you're needing someone's acceptance to accept yourself." Hindi ako makatingin sa kanya ng diretso pagkatapos. Pakiramdam ko tama lahat ng mga sinabi niya. Wala akong mahanap na pwedeng isago

I don't know. "Wie kann ich sie lieben, wenn sie mich nicht mehr akzeptieren kann?" Sambit ng kausap ni Frances, mukhang naiintindihan naman ni Frances ito kaya sumagot siya agad. "Sie müssen sich nur damit abfinden, nicht alle Menschen akzeptieren Ihre Fehler. Denk immer daran, Bruder." Sagot nito, napansin niya ata na nakatingin ako kaya ngumiti ito ng bahagya sakin.

Napilitan akong tumango kahit alam kong mahirap 'to para sa kanya. “Mom can I ask?” she looked at me and nodded her head. “How's the feeling to be betrayed?” sandali siyang natigilan pero sa huli ay sinagot niya ang tanong ko. “Masakit anak, 'yong tipong binagsakan ako ng langit at lupa dahil sa bigat at sakit na nararamdaman. Niloko ako, nasaktan at nagmukhang tanga sa kanya. Pero hindi naman ibig sabihin non na hindi ko siya mapapatawad. Acceptance is the key to my peace of mind.” Masaya akong tumango. Tama si mama, pagpapatawad ang solusyon para sa kaginhawaan sa dibdib.

Ang ganda ng lights sa park na ito, nakapalibot sa paligid, habang kaming dalawa naglalakad sa gitna nito. “Sometimes I wish I'm a singer, baka matripan mo ako. Pero na-realize ko na I'm really a bad singer hindi yun mangyayari.” Tawang tawa ako sa sinabi niya, yeah I heard him sing in the states. He's the worse, as in. “You don't have to be someone you are not, just to be accepted. You are great on your own, Nick. You're hella amazing.” Kinurot niya ang pisngi ko kaya namula ito dahil sa sobrang pagkurot niya. Hinampas ko siya ng bag ko pero tinawanan niya lang ako.

Paraan niya iyon para gawing patag ang kalooban. “Ano man ang gulo naming mga matatanda, wala kang kinalaman sa lahat ng ‘yon. Kung may nahirapan man sa lahat nang nangyari, kayo iyon. Stop feeling sorry for other people’s mistakes, Mere. Don’t let the past overshadow your future. I wouldn’t ask you to forgive your mother. Inaani ang kapatawaran at hindi inuutos. As for your father, he had some goodness inside of him, ngunit hahayaan kong ang ina mo ang magkuwento. At the right time, of course. Kapag nakahanda na ang puso mo. Kapag natanggap mo na sa sarili kung ano ang pinanggalingan mo, at kung ano at sino kang talaga. Acceptance is key, Hija, bago mo matutunang magpatawad sa iba.”

"You made your entire day facing some obstacles using your wheelchair. I've been hiding myself in the bush. Sa mga oras na madadapa ka ay gusto kong alalayan at tulungan ka upang makabangon at harapin ang natitira pang pagsubok. Ngunit pinigilan ko ang sarili ko. Hindi ako dapat maging malambot para sa iyo. Gusto kong yakapin ka. Hagkan. At sabihing okay lang ang lahat ngunit alam ko ay mas lalo kang madidismaya. Iniisip mo rin na hinding-hindi na kita mamahalin o tatapunan nang tingin dahil ang pananaw mo sa sarili ay tuluyang nagbago nang makita mo ang putol na kanang binti. Pero, walang nagbago. Ako pa rin ito na mahal na mahal ka. The way that I loved you before I already accepted everyt

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.

The word she said that day captured our hearts. "Just like the story of the painter and writer. They embrace their flaws with the help of each other. " She shook her head and smiled. I don’t want that kind of cliché. I’d rather suffer and love myself than depend on others and destroy them in order to love myself. A broken glass cannot be fixed by a fragile hand. " We heard him chuckle and smile wryly. "Is that a rejection?" "Yeah, but if you can still wait for me–"