Novel & Cerita Quotes About Beauty And Simplicity

“Nakakahiya po kasi kung wala manlang akong kaayos-ayos kapag kasama sya. Sinabi nya rin pong mag-ayos ako kahit simple lang.” “Real man should appreciate real beauty. Kung talagang tanggap ka nya, bakit kinakailangan ka nyang utusan na mag-ayos? Tsk! Kalokohan.” “Wala naman po sigurong masama, Sir?” “Its up to you,” nawalan na ako ng gana na kausapin sya. Inayos ko na lamang ang mga notebook ko na naroon sa mesa. Inilagay ko ito sa bag ko’t iniayos. “By the way congrats, natupad na ‘yung wish mo na matagal mo ng pinapangarap,” pag-iiba ko sa usapan.

Ako ay nanatiling nakahiga sa damuhan dahil gustong-gusto kong tingnan ang maulap na kalangitan. "Hindi din naman Amor, beauty is in the eye of the beholder diba? And when it comes to love lahat pantay-pantay walang maganda, walang pangit, walang mayaman, walang mahirap. All in love is fair." Pero kung ako lang ayokong maging masyadong maganda. Kaya nga muntik ng... "Baka nasasabi mo lang yan dahil maganda ka, samantalang kaming medyo tagilid pa ay nangangara na maging maganda kahit konti man lang.

Nang magsimula na kaming magpahinga, naupo kami sa gilid ng kama, nagkakuwentuhan pa tungkol sa mga pangarap namin sa buhay. “Alam mo,” sabi ko, “ngayon ko lang naisip na parang nakakatuwa rin ang mga simpleng bagay na ginagawa natin. Minsan, ang pinakamagandang bahagi ng buhay ay ang mga simpleng sandali.” Ngumiti siya, “Oo nga. Kahit na medyo magulo ang sitwasyon natin, natutunan kong mag-enjoy sa mga maliliit na bagay.”

Plain but refreshing. “Nice design, Matthew. I just love this tree.” Saad niya habang pinagmamasdan ang punong iyon kasabay ng pag-agos ng tubig. Very natural. “Well, according to Frank Lloyd Wright’s philosophy, if you foolishly ignore beauty you will soon find yourself without. But if you invest in beauty, it will remain with you, all the days of your life. That’s why I built a house like this. Relaxing isn’t it?” Nakangiting saad nito kaya naman tumango siya.

tanong ng jeweler nang mapansin niyang matagal akong natahimik habang hawak ang singsing. "Yes. It's beautiful," pabulong kong sagot habang hinahaplos ang gilid ng band. "Actually, it reminds me of something she said before. Sabi niya, ang tunay na kagandahan ay hindi nakikita sa kung gaano kalaki ang isang bagay, kundi sa kung paano nito pinapanatili ang kaniyang liwanag kahit na napapaligiran siya ng dilim."

"Nandito ako, nandito ang mga taong nagmamahal sa’yo. Kaya kahit anong hirap pa ang dumating, hindi mo kailangang harapin mag-isa." Habang nagpapatuloy sila sa paglalakad, napansin ni Apple ang isang batang babae na naglalaro ng bula. Ang inosenteng ngiti ng bata at ang saya nito sa simpleng bagay ay tila nagpapaalala kay Apple ng kung ano ang mahalaga sa buhay—ang kasimplehan, ang pagmamahal, at ang pag-asa.

Dahil ako lang naman pala ang nag-iisip ng ganoong bagay. Napatunayan ko na mali ako. Na ang mga tao pala ay nabubuhay para maka-survive. Ibang-iba sa buhay na nakalakihan ko. Mas masaya pala kapag simpleng buhay lang. Mas nakikita pala ang kagandahan ng mundo kapag sa ganito. “Ganda, fresh ang mga gulay ngayon. Kararating lang ng mga ito,” nakangiti na sabi sa akin ng palagi kong binibilhan.

“Ang pagiging maganda ay hindi lang sa mukha. You can also be beautiful with your attitude.” Unti-unting kumunot ang kaniyang noo, habang ako naman ay napangingiti na. She’s too young to understand it, but I have to explain it to her. Kailangan ko lang namang habaan ang pasensya ko para mas maintindihan niya ang lahat. “So, if you’re kind, you’re beautiful.” “But if I wasn’t, does it mean that I’m ugly, kuya?” I nodded. “Yes. Kaya maging mabait ka, okay?”

"Pwede na po tayong pumunta ngayon. Kakatapos lang din ng huling meeting ni Sir nang tumawag sa akin." "Sige, okay lang naman siguro na hindi na ako magpalit ng damit, right?" worried na tanong niya. "Yes, ma'am! Kahit simple lang ang suot niyo kita pa rin kung gaano kayo kaganda. Wala silang panama!" pabirong sagot ni Psalm, pero seryoso naman ang lalaki sa naging pahayag. Simplicity is beauty ika nga nila at si Lucky ang literal na kahulugan ng kasabihan na iyon para kay Psalm.

Niyakap niya siya nang mahigpit, at ang kanilang pag-ibig ay umaapaw, mas matibay kaysa sa anumang bakal. "Mariel, Mahal ko," bumulong si Billie, ang kanyang tinig ay nagtataglay ng pangako ng forever. "Ikaw ang nagturo sa akin na ang winning ay hindi tungkol sa pagkuha ng power, kundi tungkol sa pagpili ng simplicity. Ang geometry ng ating buhay ay simple: Ikaw at ako, plus Elias, sa bahay na ito. Walang variable na kailangan nating baguhin. Ang gratitude na nararamdaman ko tuwing umaga ay hindi mabibili ng isang daang milyon." Hinalikan niya si Mariel, ang halik ay malalim, isang pangako ng pananatili at pagpapahalaga sa kanilang simple, certain truth.