Quotes About Being Different Novels & Stories

Habang nasa eroplano kami, parang gusto kong mas bilisan pa nila ang paglipad para magkarating kami agad sa Europe. Kilala ko ang anak ko. Alam ko rin kung paano mag-isip yun. Gaya ng sinasabi niya, she’s no an ordinary which makes her special. Hindi siya kagaya sa ibang bata na iyakin, because my daughter is different. She’s my daughter and she’s capable of the things that no can expect. No wonder ramdam na ramdam ko na yung antok at pagod sa byahe. Sinandal ko yung ulo sa bintana at natulog.

nandidiring sabi niya sa akin ay umalis. Napanganga ako, what? Me? Pangit? Nanalamin ata siya. Wala naman pangit dahil lahat naman tayo ay maganda't gwapo eh, God created us different to each other nothing is ugly because God created us different beautiful. We are Child of God Jesus. Makalipas ang limang minuto ay lumabas din siya at tulad ng iba ay sa palagay ko ay hindi siya nakapasok.

"And if I failed, I will make sure also that your life will be ruined. Kaya mas mabuti na habang maaga pa, layuan mo na siya." "But Khal won't let me go. He's so clingy. Ano ba kasing meron sa akin na wala sa 'yo? My uniqueness, I guess. Ayaw niya rin sa isang liberated." Mapaklang tumawa si Jacquin. "You're so trying hard. Kahit ano pa mang gawin mo o sabihin mo, hindi ka kailaman magiging ka-level ko. So, don't ever think highly of yourself."

"You are different." Nacurious ako sa different na sinasabi nya. "What do you mean? Mukha ba akong taga Mars? May nakikita ba kayo na hindi ko napapansin?" Cassandra smile a little pero alam kong gusto nyang tumawa. "Yeah, maybe you are an alien because." Umiwas sya ng tingin. "You are really intriguing." Hindi man nya naexplain masyado kung ano yung ibig nyang sabihin sa im different and intriguing pero siguro darating ang tamang panahon para doon. For now, i will try to slowly break her walls and get to know her more.

Mamamatay siya sa lugar ng mga banyaga. WE ONLY live once sabi nila pero mali, we live everyday and we die once. So forgive while you still have the chance to forgived that person, hate less and love more while you still can. Life is so short to take things seriously. Be weird and do the things that makes you happy and contented.

Siya ay palaging naniniwala na ang pagiging hindi tapat minsan ay magliligtas sa iyo ng isang daang beses. Ang pangunahing katangian ng isang tao ay palaging magiging pareho. Ayaw niyang magbayad ng anumang halaga para sumugal kung magbabago ang isang tao. Sa kanyang buhay, walang maraming pagkakataon na magkamali. Ang tanong na ito ay nag-alinlangan kay Demux, dahil hinahanap pa rin niya si Quin-Quin...

" Maaari pang magbago ang kapalaran mo kung mananatili kang tahimik. Remember, being quite is not a weakness, it is a power. Being quite is a privacy. Ganyan kami nabubuhay. Ganyan nabubuhay ang mga Jungslagger. Marami kaming sekreto. At dyan nagmumula ang aming kapangyarihan." Umiling si Leonardo." Pero kung kinakailangan kong magsalita para iligtas ang isang napakahalagang tao ay gagawin ko. Alam kong mapapahamak ako sa sandaling banggain ko ang aking ama. At hindi lang naman kasi iyun ang dahilan kong bakit ako lalabas mula sa aking itinuring na safe and comfort zone. Lalabas ako para mapainan ang aking ina. Ipapain ko ang aking sarili sa mga taong nagbigay sa akin ng buhay ngunit sumira

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

I opened my mouth, then closed it again. Because he was right. But I wasn't about to admit it easily. Outside, we passed under a long stretch of streetlights. The glow came in waves, alternating between light and shadow across his face. For a moment, he looked even more unreadable. Like someone who didn't belong in panic-driven situations like mine. "You don't understand," I said quietly, leaning back on the seat. "They're not just random people. They knew me when I was... different." "Different how?" he asked.