Quotes About Being Different Novels & Stories

Gayunpaman, alam natin na ang pagkakaisa ay hindi laging madali — at minsan, ang pinakamalaking hamon ay hindi ang paglaban sa kaaway sa labas, kundi ang pagharap sa mga pagkakaiba sa ating sarili. Isang panahon, nagkaroon ng malaking pagtatalo sa pagitan ng mga pamayanan. Ang ilan ay nagsabing dahil malawak na ang ating kaalaman at pagkakaisa, panahon na upang magkaroon tayo ng iisang patakaran para sa lahat — iisang paraan ng pagtatanim, iisang paraan ng pagtatayo ng tahanan, iisang wika at paraan ng pagtuturo upang hindi na magkaroon ng hindi pagkakaunawaan. Sinabi nila na kung magiging pareho tayo sa lahat ng bagay, mas mabilis tayong makakilos at mas madaling mapangalagaan ang mundo. Ng

sabi niya. Napailing ako. “Sanay na ako,” sagot ko. “Stop saying that,” mariin niyang sabi. “Hindi ka sanay. You just learned how to survive.” Natigilan ako. Hindi ko alam kung bakit jpero tumama yun. “Same difference,” mahina kong sagot. Umiling siya. “It’s not,” sabi niya. “Because surviving alone doesn’t mean you have to stay alone.”

Dito niya nakita ang isang panig ni Dylan na bihira niyang masilayan—seryoso, organisado, at tila tunay na may malasakit. “You’re different,” bigla nitong sambit. Napatingin siya. “Different how?” “Hindi ka katulad ng ibang babae sa mundong ginagalawan namin,” sagot nito. “Hindi ka naghahabol ng status. Hindi ka gumagamit ng ngiti para makuha ang gusto mo.” Hindi niya alam kung papaano tutugon. “Hindi ko alam kung papaano ‘yong mundong ‘yon,” tapat niyang sagot. “Ginagawa ko lang ang alam kong tama.”

Bago humusga, alamin at kilalanin ang bawat kataga. Maaaring kwentong masama o mabuti, lahat at may dahilang naka-kubli. Kailangan natin ang ibang tao sa buhay natin, dahil hindi sa lahat ng pagkakataon ay makakayanan nating lumaban at abutin ang ating bawat mithiin. 'No man is an island.' @Bwi_laber

Never will be. Sa iba madali ang sabihing wag mo patawarin dahil malaki ang naging kasalanan nya sa’yo at ilang beses kang umiyak ng dahil sakanya. Pero bakit ganito, parang ang dali lang naman sakin at kung iisipin ay sinubukan ko naman talagang labanan ang pagiging mahina ko sakanya. Sigurado akong magagalit ang mga kaibigan ko sa naging desisyon ko pero pwede rin namang suportahan nila ako, ang tanong nga lang kung kaya rin ba nilang ulit tanggapin si Kurt. Siguro kaya naman nila kung sasabihin kong gusto ko na ulit maging totoong masaya at maramdaman na punong puno ng pag-ibig ang mundo, wag na tayo maging bitter. “If you have a chance to take the moment that you know will be memorable,

“Just us.” At sa unang pagkakataon—wala na siyang matatakbuhan. Wala nang ibang tao. Wala nang ibang dahilan. Kundi ang katotohanan na unti-unting lalapit. Lumapit si Ethan. Dahan-dahan. Tinitigan siya. “You’re different,” mahina nitong sabi. Napahinto siya. “Anong ibig mong sabihin?”

I smiled at the camera as I spoke. "You are a monster." I heard gasped as I said that but I continue. "A monster that keeps leashing yourself in your own hell. You are stopping yourself to shine like a diamond. Because of pain, doubts, and sadness. Sometimes being a monster is the only choice we have. We need to be a monster in everyone's eyes. Why? Maybe to protect them. To show to the world that you are brave enough. Maybe because being monsters is the only way to survive. But behind those monsters are the diamonds that keep hiding in the world. Maybe you can see yourself as a monster but deep inside you, I believe you are a diamond. Yes, you are. So let the world see the way you shine..."

"Our world is full of selfish and greedy people. They all have something to fight for, something to witness, and something to say. Indeed, we are conquered by the darkness, and the light we thought we possessed was blinding us to what is real. Open your eyes. Don't let ignorance be followed by regrets." – Miss A, Erity

Hindi ko siya sinang-ayunan palagi. Hinayaan ko lang siyang magsalita. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay isang hakbang palapit sa pagkahulog. “Your perspective is different,” sabi niya. “You don’t sound like someone who’s trying to impress.” “Because I’m not,” sagot ko. “I’m here to observe.” “Observe what?” “People,” tugon ko. “They reveal more when they think they’re in control.”

All they could get for me was a small smile. Sa tuwing nakakarinig ako ng mga bagay na hindi naman tumutugma sa alam ko ay tanging ngiti lang ang isinusukli ko. Proving yourself to someone who are close minded are considered as a waste of time. Hindi ko rin naman kailangang baguhin ang tingin nila sa akin dahil wala naman silang naiaambag sa buhay ko. Nang makarating sa tinutuluyan ay malalim akong napabuga ng hininga at inilibot ang tingin sa dati'y puno ng sigla na tahanan.