Quotes About Being Different Novels & Stories

Matipid siyang ngumiti at napatango-tango. "You know... I really hate it when I have the same stuffs and things with others, especially when they're just around me like, parang panira ng fashion because I always like to be unique. But... if it was you who's wearing the same stuffs as mine, I think it's fine. Right?" --

sagot ko at inilapag ang bagong table napkin na nirequest nito. "But I do mind. I mind, Xylca. Iniisip ko kung ano ang sasabihin ng iba dahil may pinroprotektahan akong reputasyon. The things that may not matter to you may matter to other people. Stop being selfish." Natahimik ako. Oo nga naman. Tama ito. Iba-iba ang mentalidad ng mga tao. "Oo nga naman. Pasensya. Hindi na mauulit."

She will always tell me I look pretty…which is exactly the other way around “Hindi naman. I mean, sobrang layo kaya ng features natin. Paano naman tayo magiging magkapatid?” pamimilosopo ko sa kanya. “We’re the same pretty, but in different fonts.” Mahina siyang natawa sa ‘king sinabi.

Parang may kung anong nag-click sa utak niya. “Bakit mo ‘to ginawa?” tanong niya. “You could’ve died.” Napangiti ako. “Iba kasi ‘pag mahal mo ang sarili mong pangalan. Ayokong mamatay dahil lang sa kotse mo.” Tiningnan niya ako ulit. “You’re different.” “Lagi akong different,” sagot ko. “You just never looked close enough.”

Good things will come your way when you least expect them, so never give up. Be the greatest person we can be, and live our life to the fullest extent of our talents. It doesn't matter if people don't like us for who we are. Damn this feeling. Being unappreciated. "Ramona, stop. Ako na ang magpapaliwanag-" I cut Aquilino off. I do not know why he wants to keep me shut. I deserve to tell them what I have been keeping for years now! Ganito na lang ba?

Dahil sa huli ay mawawala rin ito sa landas ko. I gracefully walk and sumabay ito sa akin sa paglalakad, she is wearing some revealing clothes, and it doesn’t bother me at all. I know how gorgeous I am, hindi ko kailangan na makipag-kompetensya sa middle class na kagaya n`ya. Mula pa lang noon, alam ko na ang pagkakaiba ko sa tao. I know my difference at iilan lamang ang pagkakatulad ko sa ibang tao, and I knew that being special is a privilege.

Bumaba ang self-esteem ko dahil pagmay lumapit na bata sa akin hindi agad ako makapagsalita at di-makatingin ng deritso. Since then, no one pays attention to me simula't sapol not until today. Not until this guy came. Do I have to feel grateful? Mariin akong napahugot ng hininga. "You caught my attention, Mari," he said with emphasis. As if hindi ako nakafocus dito at pinaghahalungkat ko ang cash sa wallet ko. "Because you're different— Naiangat ko ang titig dito. Oo, different naman talaga ako. Gloomy, unfriendly, mahirap pakibagayan basta kung anu-ano pang hindi kanais-nais na katangian meron ako.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Hanggang saan namin kayang ipagtanggol ang mga sarili? Ilang tao pa ang dapat magbuwis ng buhay? Mga bagong kakampi. Mga bagong kalaban. Ako nga ba ang susi para mabuksan ang itinatagong sikreto ng academy? It wasn’t my choice to be different, but I will do anything to survive... ...Because there are no secrets that time does not reveal.

“Don't you bother say a thing-” “-unique?” Halos matigil ang tibok ng puso ko at napayoko na lamang. Naalala ko na lamang bigla kong paano sa simpleng kaibahan nagbago ang lahat. “Unique?” bulong ko na halos magpadilim sa mukha ko. Nagtaas ako nang tingin at napansin ko ang pagkunot ng noo niya, nagtataka sa biglang pagbago ng ekspresyon ko. “It's a curse to be something different from majority. And I understand very well if you find me that way.”