Novel & Cerita Quotes About Being Different

Isa lamang itong palabas, pero kailangan kong panindigan. “Hindi ako maganda gaya ng mga babaeng nakapalibot sa’yo. Hindi rin ako mayaman o sikat tulad nila. Isa lang akong normal na mamamayan ng bansang ‘to.” Umiling ako, ramdam ang pait sa mga salita ko. “To offer you something that is different is hard. Na sa’yo na ang lahat, Mr. Chilton. Ano pa ba ang kaya kong ibigay na hindi mo pa nararanasan? But one thing is for sure…” Dahan-dahan akong huminga, “…I am sincere, Mr. Chilton—ahh!”

“Or pwede naman huwag mo na akong hawakan at kaya ko namang maglakad mag-isa.” Tumaas ang sulok ng labi niya. “You know what kid, you’re different. Women are dying just to touch me but you! This is unexpected.” Nagsalubong ang kilay ko sa turan niya. Grabe naman sa ego tong lalaking to. Ang taas. “Well sorry, hindi ako gaya ng ibang babae. Iba kami pinalaki ni ate Vida.” “Whatever. Let’s go. I’m hungry.”

Nakadalawang hakbang palang ako nang maalala kong may gusto pa pala akong sabihin dito. "One more thing, it's okay to be rude sometimes, but don't forget to listen to what your heart really wants to say. Don't go too far and lose yourself. Having many enemies or harboring anger in your heart is not a healthy lifestyle. I am speaking from my experience, so trust me."

Ayokong liparin ng hangin. "Ay, 'wag na, Miguel, ang lakas kasi ng hangin. Katakot kung liparin kami!" irita kong sabi. "Aya, kung mahangin man ako dahil may ibubuga naman. I am different from other guys here. You know what I mean," himas niya ang baba niya na ang sarap sapakin. "Yeah, you are really different from the other guys around here. Puro ka lang kasi, gala at paguwapo. "You know what I mean, right?"

tanong ko dito at inangat ko ang mukha nito para titigan. "Wala, naisip ko lang na sobrang magkaiba pala ng mundo natin," nakangiting sambit nito pero kahit na gaano kalaki ang ngiti nito ay pansin ko pa rin ang lungkot sa boses at mga mata nito. "Hey, stop thinking about our differences, minahal kita kung sino ka at hindi sa kung ano ang ating pagkakaiba." ngumiti ito pagkarinig sa sinabi ko, magdidikit na sana ang mga labi namin ng biglang bumukas ang pinto ng elevator at bumungad sa'kin ang madaming empleyado na naghihintay ng pagbukas ng pinto sa kabilang elevator.

Bulyaw ko sakanya dahil sa sobrang inis. "Why? Why do I feel like you people treat me so different than other people huh? The way you all talk is like I am different from you guys?! Just because I am asexual, it doesn't mean than I not a human! I have feelings too so watch your mouth Elyse!"

At napaka-rare na kung tutuusin ang makahanap ng mga taong kayang isipin ang kapakanan ng iba bago gawin ang mga bagay na nakakapagpasaya sa kanila. So, I can’t really expect that other people who I might encounter will have the same mindset as I have. Because every person has their own differences. “Well…” Nag-iwas ako ng tingin sa kanya. “Sorry for not thinking that. I was just driven by my curiosity.” “You can forget what happened,” he said. “Just do what you want.” “Eh?” “I can protect you,” he added. “Just make sure to include me when you want to have some fun so I can ensure your safety, okay?”

"Pero siyempre iba't-ibang tao na naman ang makakasalamuha ko. Panibagong pakikisama na naman ako nito." Natawa naman ito sa sinabi ko. "Siyempre gano'n talaga! Hindi naman puwede na ikulong mo ang sarili mo sa maliit mong mundo, ano? Maraming opportunities para sa 'yo, takot ka lang kumawala sa shell mo." "Hindi na ako kumportable sa maraming tao, kasi alam kong hindi sila lahat mabuting tao," mapait na sabi ko.

Natatawa kong sambit at tinawanan lang din niya ako, kaya umugong sa loob ang aming tawa. "Alam ko, kaya nga iba ka. Iba ka sa mga babaeng nagkakandarapa na makakain kasama ako." I shrugged off, well, what can I say? "And I will always be different from them, Mr. Monteverde." Nakangiting sambit ko, dahilan upang unti-unting mawala ang ngiti sa kanyang mga labi. Did I say something that's na nakaka-offend?

"Isa na naman 'yang malaking hakbang papunta sa pangarap mo." Napakamot si Cris sa batok. "Kinakabahan pa rin ako." "Huwag." Agad na umiling si Sol. "Be yourself." "Alam mo ba kung bakit gustong-gusto ng mga tao ang mga niluluto mo?" "Dahil hindi ka basta nagluluto." "Inilalagay mo ang puso mo sa bawat putaheng ginagawa mo." "Kaya kapag humarap ka na sa mga hurado, huwag mong isipin na competition 'yon."