Quotes About Being Exhausted Novels & Stories

I think my sleepless nights and tiredness are worth it. “If you say so. Tapos ka na ba?” Tanong nito sa akin na ikinatango ko. “Then, let’s go.” “What? Wala ka naman pong schedule ng meeting ngayon Sir.” Takang tanong ko. “Exactly. I’m tired. I need some fresh air.” “Hindi ko alam na alam mo pala ang salitang ‘yan.” Hindi ko maiwasan matawa. “I’m not a robot.” “Really?” Inirapan ako nito.

I could barely remember the last time I actually rested. Wala akong pahinga. My thoughts drifted to how tired I was, how my bones seemed to vibrate with exhaustion. Kaya ngayon, kahit simpleng pagkuha ng tubig… parang ang hirap. Even the smallest effort felt monumental, like every muscle was protesting. Pakiramdam ko ang bigat ng buong katawan ko. Wala pa akong kain. My stomach grumbled, but it was a distant noise, easy to ignore with how drained I felt.

Alam ko rin na may ganitong side si Cayden. I already know what to do pero hindi ko maiwasan na mawala sa pacing dahil nakakadistract din ang pagod. Pawis na pawis na ako at pakiramdam ko ay para akong tanke ng tubig na paubos na rin. Hindi ko akalain na mararamdaman mo pala na paubos din ang enerhiya mo dahil pakiramdam mo ay parang nauubos ka. "I'm almost depleted." Naisaad ko na habang hinihingal. I am longing for a rest. Gustong gusto ko ng magpahinga.

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

“Don’t read into things when you’re exhausted.” That made something inside me snap a little. “So, it’s my fault?” I almost laughed. “Tine, hindi—” “As usual,” tuloy ko. “Pagod lang ako. Overwhelmed lang ako. Hindi ko alam ginagawa ko. Yun naman lagi ang sinasabi ng lahat, ‘di ba?” He took a step toward me. “What’s really wrong?” “Nothing,” mabilis kong sagot. “And please, don’t—”

Tiredness to feel these emotions. Pagod na pagod na ako. Hindi sa kaniya. Hindi sa sitwasyon. Sa lahat. Sa lahat ng mga ito. Exhausted isn't just enough to describe the state I am going through right now. I am exhausted yes, this tiredness is beyond physiological tiredness. It's psychological, it's emotional. I am tired of being strong. I am tired of trying to put on that smile on my face every day of a strong woman and be the Super Woman for anyone and everyone.

Napa yuko naman ako at bumuntong hininga. " Minsan Kasi Prof nahihirapan na din ako sa sitwasyon ko, Alam ko Naman na dapat maging thankful parin ako sa lahat ng mga nangyayari sakin ngayon but I'm so exhausted sa lahat ng nangyayari. Pressure na pressure na ako sa Buhay ko dahil ako Ang breadwinner lahat ng atensiyon ng mga taong malalapit Sakin ay nakatuon lang Sakin para akong puppet, para akong robot" sambit ko. Gusto Kong umiyak pero Wala akong lakas para ilabas lahat ng nararamdaman ko gusto ko lang tumulala at tingnan Ang mga Ilaw na nasa baba.

Natulog ulit ako pagkatapos kong makapag paalam sa hr namin, hindi na ako nag abalang mag message pa sa mga kaibigan ko dahil alam ko namang mga busy ang mga iyon. Naalimpungatan lang ako ng may marinig akong naguusap malapit sa aking higaan. Pinipilit kong gisingin ang aking sarili pero hindi ko kaya. I feel very tired and exhausted, narinig ko ang boses ni Steve na mukhang may kinakausap. Hindi ako pwedeng magkamali siya itong nagsasalita, pinipilit ko pang dinggin ang kanilang pinag uusapan pero hindi ko na kaya at hinihila ako ng antok sa dako pa roon hanggang sa tuluyan na akong makatulog.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

My life is too suffocating! Pagod na isinara ko ang laptop saka hinilot ang sentido. Sa wakas ay natapos na rin ang trabaho ko para sa maghapon. Ganito na lang palagi ang nangyayari sa akin araw-araw. I feel like I am being suffocated with this kind of life. Kung ang iba ay gusto ang maging mayaman, taga-pagmana at nakukuha ang lahat ng gusto nila, ako, pagod na. This life is so exhausting and I want to runaway from this.