Quotes About Classroom Novels & Stories

Sambit ko kay Ran ng seryoso. "Wala iyon." Rinig kong sagot ko. Ngayon ay naglalakad na kami pabalik sa classroom ko. Wala nang estudyante ang nasa labas marahil ay nagsisimula na ang mga klase. Sana lang talaga wala na si Anus sa classroom ko. Tiyaka nakakapagtkha ang lalaking iyon nalaman ang classroom ko? "Uminom ka na." Rinig kong sambit ni Ran.

Hindi siya sigurado kung siya ang pinaparinggan, pero ramdam niyang siya ang sentro ng usapan. Pinilit niyang huwag pansinin, at tuloy-tuloy siyang pumasok sa classroom. Umupo siya sa pinakalikod, umiiwas sa tingin ng lahat. Ngunit habang nagle-lecture ang professor, parang hindi niya marinig ang kahit isang salita. Ang isip niya, gulong-gulo. At sa gilid ng tenga, maririnig niya muli ang mga pabulong ng mga kaklase.

Hindi nakikinig eh. Makalipas ang isang oras na pakikinig sa discussion ni miss ay narinig ko na din ang tunog ng bell hudyat na tapos na ang klase. "Class dismiss, prepare a quiz for the next meeting," sabi ni miss na nagpa-atungal sa mga kaklase ko. Jusko! Para silang mga high school na hindi pa sanay na ganitong bagay. Being a college student you need to be serious in all things. Study hard, work hard to be successful.

Inikot ko ang paningin sa buong classroom para siguruhin kung may nakarinig ba sa sinabi niya. “Hindi ko naman gagawin ‘yon kung hindi kita gusto.” Mabuti na lang ay naging abala na ang mga kaklase namin sa kaniya-kaniyang ginagawa kaya nakahinga ako nang maluwa—Ano?! Tama ba ang pagkakarinig ko?! May sinabi pa siya habang abala ako sa paglinga-linga sa paligid pero hindi ko sigurado kung tama ba ang pagkakarinig ko!

"Hindi ka kasi nakikinig." "Nakikinig ako, Fiona. I was just thinking of something," I replied in monotone. God, how I much I miss having small trashtalks with her. "And what kind of something?" taas kilay nitong tanong na ikinangisi ko. "Something that doesn't involves you and it's none of your business," I replied with a sweet smile on my lips, not minding the stares coming from my classmates. Tumikhim ang isang pannel na si Professor De Luna. "Cut the childish acts, Miss Martinez and Miss Esteban. You are not high schoold kids anymore."

Parang lumiliwanag ang buong paligid at nagbibigay sigla. "Kitakits mamaya ah? Bye!" she bidded goodbye para pumasok sa susunod na klase niya. Kami? Meron pa kaming Personal Development class. Ewan ko ba, alam ko naman na ang kasarian ko. Sa tingin ko, kilala na naman mi Darrel ang sarili niya. "What are you thinking again? Is your brain is already flying everywhere?" tanong niya at itinulak ng bahagya ang noo ko gamit ang daliri niya, "Remember na pag tapos ng lessons ay magbibigay ng quiz si Ma'am."

Hindi ko naman sila pinansin at nauna na akong maglakad patungong room namin. Nakapangalumbaba akong nakatingin sa harap sa prof naming nagpapaliwanag. Nakakaantok ang pamamaraan niya ng pagtuturo, napakahinhin magsalita. Sinabayan ko na lang ng bilang ang wall clock naming nakasabit sa mismong harapan hanggang sa matapos ang klase. Peste napakatagal. “Jusko sakit sa ulo ng subjects natin.” Uminat inat pang anas ni Jamin.

Bakante namin ngayon at dito ang kalimitan naming pinagtatambayan sa tuwing wala kaming guro sa classroom. "Kailangan pa talagang lumayo ng classroom para lang sa isang panaginip na ibabahagi mo friend?"tanong ni Larry habang naglalagay ng lotion sa kanyang braso, samantalang si Julian ay nakatodo ang pagpaypay sa sarili.

That guy is a total loser. Why they can't fight and express their feelings to the one they really like? Kasalanan rin nila kung bakit sila nasasaktan. Mga duwag kasi silang umamin ng nararamdaman nila. As I entered in our classroom ay pinuna na naman ako ng Professor namin na walang ibang ginawa kundi magturo ng paulit-ulit na topic sa lessons namin. Hindi ba napapansin ng mga kaklase ko na paulit-ulit lang magturo ng lessons 'yung matanda? Palibhasa kasi ay hindi nila iniintindi ang pagdadaldal nito.

At wala talaga sa plano ko ang pansinin siya ngayon. Nagka-virus na yan kanina, Mahirap na. Baka mahawaan pa 'ko ng kalandian niya "GOOD MORNING, CLASS" bati ni prof pagkapasok niya sa room Pero as usual, walang may nag-atubiling batiin siya pabalik "Our discussion for today is all about---" Naputol ang pagsasalita ni prof at napahinto nang biglang bumukas ang pintuan ng classroom