Novel & Cerita Quotes About Fighting Depression

"Tatlong global limited sports cars na ang nabili ko, nakipag-inuman na rin ako sa apat na baabeng socialite sa isang mamahaling bar, naka ilang milyon na rin ako sa pagbili ng lahat ng mamahaling alak na nilaklak ko mula umaga hanggang hatinggabi... Tapos ngayon naiisipan ko na namang magbukas ng panibagong bar... Bakit ba hindi pa rin maalis ang depresyon ko? Bakit ba nasasaktan pa rin ang puso ko? Ganito ba talaga kapag in-love? Sobrang sakit!" "Hindi ka depressed. May sakit ka na siguro sa utak. Ang mabuti pa, pumunta ka sa hospital at magpacheck up ka. Huwag mo akong iniistorbo." Dahil sa tawag na iyon ng kaibigan, pati tuloy si Brandon ay nakaramdam ng depresyon. Nang ibababa na niya a

Napakagat ako ng labi at umiwas ng tingin. "I-isang beses lang yun." Depensa ko. "Kira kapag kailangan mo ng kausap nandito lang naman ako, wag mo namang sarilinin yang bigat na nararamdam mo, kapag hindi mo na kaya wag kang mahiya na umiyak sa akin. Alam kong di pa naalis sa utak mo ang nangyari sayo at alam kong nararamdam mo pa rin ang pandidiri na ginawa sayo kaya naiintindihan kita, so please Kira labanan mo ang lahat nang yan, wag mong hayaan na umabot sa depression o nandun ka na nga?" Napailing ako at pilit na ngumiti.

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Kasi 'yong amin nananakit na. Tumingin at nakinig na lamang ako sa lalaking nasa harapan namin habang binibigkas nito ang huli niyang preach na sana, eh, makabuluhan at makabagbag damdamin. "If you feel depressed, make an appointment to see your doctor or mental health professional as soon as you can. If you're reluctant to seek treatment, talk to a friend or loved one, any health care professional, a faith leader, or someone else you trust."

Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat. "HIndi lang iyan. Nakikipaglaban din siya sa matinding depression kaya sa tuwing nagigising siya, nagwawala siya. Nagagalit siya at may tendency na sinasaktan niya ang sarili niya. Kaya no choice ang doctor niya kundi ang bigyan siyang ng pampakalma. But it not last forever, Uncle. Makakasama din lalo sa kalusugan ang gamot na iyun kay Amber kaya nga hindi ko na kaya. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Wala naman kong ibang hangad kundi ang mapabuti si Amber eh. Kaya nga kaagad ko siyang kinuha noong naabutan ko siya sa lumang bahay na nagdedeliryo sa sobrang taas ng lagnat." mahabang wika nito.

“Puro satsat lang 'yan. Sa oras ng tunay na pagsubok, ni hindi nga sila makakasali sa kumpetisyon.” Marami na siyang narinig na parehong panlalait noon at pagkatapos ng kanyang pagbabalik. Kung inintindi niya lahat ng sinabi ng iba, baka matagal na siyang nawasak sa depresyon. Alam niya sa sarili na hindi dapat sayangin ang panahon sa mga taong walang kwenta, lalo na sa mga salita nilang hindi naman nakakatulong.

Mukhang bigla din siyang lumakas dahil kusa na din siyang bumaba ng kama at naglakad patungo sa table kung saan nakapatong ang mga pagkain. Well, bigla yata siyang lumakas noong sinabi ko na hindi ko na ipu-puruse ang divorce namin. Well, sana lang talaga tuloy-tuloy ang pagaling niya. Hindi biro ang sakit na depression at gusto ko siyang tulungan na gumaling kaya nakakapagedesisyon ako ng mga ganitong bagay.

Two years later... “How is she?” “She's not okay. She's experiencing depression.” “Is there a cure? Can she make it” “I don't think so. There's no cure in depression. The only way para ma-realize niya na nag e-exist pa siya sa mundong ‘to is to make her feel that she's not alone. That you're with her.” “Paano ko magagawa iyon? Hindi ko siya makausap ng maayos. She's always out of her mind. Para siyang baliw. What if, ipa-rehab ko siya? Maybe, it works.”

Some are in the middle of nowhere, while others are similar to what you're going through right now. Every single person has battles in their heads. No matter what that is, you're not alone. And at the end of the day, you're your own hero. When you're feeling low, don't look for somebody's hands, lift yourself up and be your number one supporter. Every day we need to give ourselves a pat on the back. Not for achieving something or when something goes well. But we need it when no one is there but only you. Remember, life is not puppy dogs and rainbows. It gets stormy and dark sometimes.

"Grabe ka pala mag-judge ng isang tao 'no?" "Pinapatawa lang kita, Klara kasi nga malungkot ka," sabi nito na seryosong nakatingin sa akin. "Some people seem upbeat and cheerful, but inside they are struggling the symptoms of depression. Like you, you may look happy outside, but broken inside." Napatda ako sa sinabi nito. Lahat ng sinasabi niya may sense. Parang totoo. I mean, totoo. "P-Paano mo nasabi?"