Quotes About Fighting Depression Novels & Stories

“Hanggang ngayon ba naman kailangan pa rin niyang pilitin ang sarili niyang magtrabaho kahit may sakit?” Lalong pumangit ang ekspresyon ni Daniel. Mabilis na hinila ni Vanessa ang kanyang kamay mula rito. Malamig na malamig ang kanyang tingin. “Kung ipagtatanggol mo siya, mag-isip ka man lang ng mas magandang dahilan.” Diretso siyang tumingin dito. “Huwag mong gawing panangga ang depression.” Mariin ang kanyang tono.

“Baka naman nasa stage pa siya ng despair. Hindi naman pare-pareho ang coping mechanism ng mga tao.” “Iyon din ang hinala namin.” “Depression can make a person lose the will to fight.” Tumango siya. “Pero ang hirap lang paniwalaan kapag siya ang pinag-uusapan.” “Bakit?” Bahagya siyang napailing bago ngumiti. “He's Jared Alba.” “Tapos?” “Gwapo.” “Tapos?” “Matangkad.” “Tapos?” “May magandang katawan—well, before the accident.”

"Nakipag- ugnayan ako sa isang doktor sa ibang bansa para kay Jun. Balita ko kaya nilang ganap na gamutin ang depression." Napatawa ng mariin si Tammy, "Paanong hindi ko narinig ang tungkol sa mga doktor na kayang ganap na gamutin ang depression noon? Maliban sa gamot at pagkontrol sa emosyon ng isang tao, walang ibang lunas. Kung ang doktor na nahanap mo ay napakahusay, siya ay sikat sa mundo. ." Sabi ni Hilda, "Maraming bagay na hindi mo pa naririnig. Kung alam mo ang lahat, sikat ka rin sa mundo."

Lumapit ako sa kanila at kagaya ng lagi kong ginagawa kay Tyler noon ay niyakap ko ito at bumulong ng mga salitang kailangan ng mga taong nakakaranas nito. “Kaya mo 'tong lagpasan. You are stronger than this, you are stronger than depression.” Mahinang bulong ko sa kaniyang tenga habang pilit siyang niyayakap. Nang marinig niya ang bulong ko ay unti-unti siyang kumalma habang hinang hinang sinandal ang sarili sa katawan ko. “Tatawag ako ng mang gagamot.” Iyon lamang ang sinabi ng kaniyang ina bago kami iniwan.

"President Serano, okay lang ba kayo?" Idinaan na lang ni Adrian sa malalim na hininga ang sakit, gagaralgal at halos hindi na makilala ang sarili niyang boses. "Ano... ano ba ang mga sintomas ng depression?" "Kadalasan po, hindi nakakatulog at laging mabigat ang loob. Sa malalalang kaso, umaabot sa punto na gusto na nilang tapusin ang buhay nila. Sobrang hirap ng sakit na 'to, hindi nila hawak ang sarili nilang emosyon. Pero President, kung mayroon man niyan si Miss Cruz, siguradong kontrolado na niya ngayon. Isang kilalang depression expert si Leonard. Kung kasama niya ito, wala kang dapat ipag-alala."

Napakagat ako ng labi at umiwas ng tingin. "I-isang beses lang yun." Depensa ko. "Kira kapag kailangan mo ng kausap nandito lang naman ako, wag mo namang sarilinin yang bigat na nararamdam mo, kapag hindi mo na kaya wag kang mahiya na umiyak sa akin. Alam kong di pa naalis sa utak mo ang nangyari sayo at alam kong nararamdam mo pa rin ang pandidiri na ginawa sayo kaya naiintindihan kita, so please Kira labanan mo ang lahat nang yan, wag mong hayaan na umabot sa depression o nandun ka na nga?" Napailing ako at pilit na ngumiti.

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Kasi 'yong amin nananakit na. Tumingin at nakinig na lamang ako sa lalaking nasa harapan namin habang binibigkas nito ang huli niyang preach na sana, eh, makabuluhan at makabagbag damdamin. "If you feel depressed, make an appointment to see your doctor or mental health professional as soon as you can. If you're reluctant to seek treatment, talk to a friend or loved one, any health care professional, a faith leader, or someone else you trust."

Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat. "HIndi lang iyan. Nakikipaglaban din siya sa matinding depression kaya sa tuwing nagigising siya, nagwawala siya. Nagagalit siya at may tendency na sinasaktan niya ang sarili niya. Kaya no choice ang doctor niya kundi ang bigyan siyang ng pampakalma. But it not last forever, Uncle. Makakasama din lalo sa kalusugan ang gamot na iyun kay Amber kaya nga hindi ko na kaya. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Wala naman kong ibang hangad kundi ang mapabuti si Amber eh. Kaya nga kaagad ko siyang kinuha noong naabutan ko siya sa lumang bahay na nagdedeliryo sa sobrang taas ng lagnat." mahabang wika nito.

Mukhang bigla din siyang lumakas dahil kusa na din siyang bumaba ng kama at naglakad patungo sa table kung saan nakapatong ang mga pagkain. Well, bigla yata siyang lumakas noong sinabi ko na hindi ko na ipu-puruse ang divorce namin. Well, sana lang talaga tuloy-tuloy ang pagaling niya. Hindi biro ang sakit na depression at gusto ko siyang tulungan na gumaling kaya nakakapagedesisyon ako ng mga ganitong bagay.