Novel & Cerita Quotes About Perfume

Niyakap ko siya, hindi mapigilan maluha hanggang sa muling dalawin ng antok. ​Sa mga sumunod na araw, naging mas malala lahat. Hindi ko pa rin kinakausap si Nazzer. Kahit anong tawag niya, kahit anong pagharang niya sa akin sa hallway ng mansyon, nilalampasan ko lang siya na parang hangin. Ginugol ko ang buong oras ko sa training center para sa paggawa ng perfumes. Gusto kong malunod sa trabaho. Gusto kong mapagod ang utak ko para lang hindi maisip si Nazzer at Monica. ​"Focus on the chemistry, Hera. A perfume is a story, but you can't tell it if the balance is off," payo sa akin ng instructor.

“Pero may pabango. Floral. Matamis. Yung tipo na suot ng mga mayaman. Hindi basta-basta.” “Designer scent,” Renzo muttered. “Basta distinct. Hindi ko makalimutan. Gusto kong sukaan kapag naamoy ko sa nurse minsan.” Julius chuckled bitterly. “Weird, ‘no?” Renzo didn’t answer. Dahil sa isipan niya, isang imahe lang ang lumilitaw. Celestine. Her soft perfume. Yung floral musk na amoy kahit ilang hakbang palayo. “She didn’t stop,” Julius added. His voice cracked. “Narinig ko ‘yung makina. Tumigil saglit. Then umarangkada ulit. Iniwan ako sa kalsada.”

Ano kayang perfume niya? Nagpangalumbaba ako sa kanya. “Anong pabango mo? Addicting, eh,” usyusong tanong ko. Ngumiti siya tapos bumaling siya sa ‘kin. “Downy,” confident niyang sabi. Namangha ako sa sinabi niya. Bongga naman pala ang bulag na ‘to. Marunong siyang gumamit no'n? Napasandal ako sa upuan ko nang maalala ko ang sinabi ni Candice.

"You really smells great." Napasinghap ako nang inilapit niya ang kanyang ilong sa leeg ko at ramdam ko ang pagdampi ng kung anong malambot doon. Tangina. Hindi ako makagalaw! Nanlalambot na ang mga tuhod ko. "You also didn't change your perfume. What does it mean, Savannah?" Alam ko kung anong tinutukoy niya. "W-Walang ibig sabihin yun, Brant. Mabango lang talaga yang perfume kaya hanggang ngayon ito ang gamit ko."

"P-pasensya na talaga hindi ko lang kasi nagustuhan ang amoy mo" "What the fvck! Do you mean na mabaho ako! Do you know that i even buy my perfume at italy! It was the most expensive perfume!" Napairap ako sa ere sa sinabi nito hindi ko naman tinanong kung saan nya binili ang perfume nya na ubod ng tapang! Nasa banyo ito at hinihintay kong makapagbihis binigyan ko na lang sya ng shirt na uniform rito sa coffee shop ko. Bumukas ang pinto ng banyo habang inaayos ko ang mga transactions paper ko makapal ito na para bang isang ledger at mabigat talaga.

“Thank you for the appreciation. I’m glad that our work is being recognized by the bosses.” “Of course! In line with the appreciation, I’ve come to give you this.” Iniabot niya ang isang mamahaling perfume sa babae. “I saw this on e-bay and I thought that it’s good timing to give this to a brilliant lady who brings success to our company… not to mention that the lady is a beautiful, good friend of mine.” Natawa siya sa pambobola sa kaniya ng lalaki. “It’s too much, Chester. This is expensive. Your visit alone is good enough.”

Hindi ko inaasahan na bibiruin pa niya. Tumayo siya at umupo sa tabi ko. Pumintig ang ilong ko sa pamilyar na amoy niya. “Ang bango talaga ng perfume mo,” komento ko noon habang nasa plaza kami, nag-iisip ng disenyo ng building na pinapagawa sa amin ng aming prof. Nakahiga siya sa paa ko, nakatingala. Pinitik niya noo ko. “Hindi ‘yan perfume, Downy!”

Nabaling ang tingin ko sa perfume na walang pangalan, nakalagay lang ito sa lalagyanan tapos kulay blue na may makikita na maliliit na dust na color gold ang liquid nito. Ang gandang tingnan! Binuksan ko ang salamin at kinuha 'yon. Ini-spray ko naman ito sa pulso ko tsaka inamoy. Kumunot ang noo ko dahil familiar ang amoy na 'yon. Naalala ko pa ang amoy na 'yon kahit ilang taon ng nakalipas. "Yong muntik nang may gumahasa sa 'kin at sa cr..." Bulong ko tsaka tinignan ang perfume.

Alam ko na confident siyang tao pero ang majokes marunong pala siya no'n. Nahuhuli ko pa ito na namimigay ng LC perfume sa mga staff ko. Medyo nainis ako ng very very light kasi naman ako hindi niya naalala bigyan. Halata na nagpapalakas siya sa mga tauhan ko.

Aatras sana ako pero muntik na akong mahulog sa bintana namin buti na lang mabilis ang reflexes niya at naipulupot niya ang kanyang mga kamay sa aking bewang. "Smell me," he whispered, with that deep and bedroom voice that I bet he used a thousand times to get women. "Baliw ka ba?!" I snapped, my eyes were sharp and I tried to compose myself. Yeah, he's not drunk. Nagsasabi siya ng totoo. The only smell that my nostrils can recognize is his perfume. A mannish and distinct scent that will haunt me forever. I never liked the smell of most men's perfume dahil madalas nakakabahing but this one? It's different. It's intoxicating and tempting with a brush of musk and spice.