Quotes About Regrets Novels & Stories

Those places felt surreal. “I wonder what will happen after this,” wika niya na siyang bumasag sa kanilang katahimikan. “What do you mean?” “You know, kapag nakaalala na ako.” Tipid siyang ngumiti sa kawalan. “I’m always wondering about the memories I lost. Kasi pakiramdam ko ay may nakalimutan akong sobrang mahalaga sa ‘kin. Something is forgotten that I know once I’ll remember, I will regret it my whole life.”

“Hindi. Mas malala ka.” Dapat natakot ako. Pero hindi. May init akong naramdaman—hindi takot, kundi pagnanasa at isang kakaibang kalayaan. Sumandal ako sa balikat niya. “Minsan ba, pinagsisihan mo lahat? Power, choices, lahat?” “Ang regret,” sabi niya, “para lang sa mga taong umaasang kaya pa nilang baguhin ang nakaraan. Ako, palaging tumitingin sa unahan.”

Kasunod 'non ay hinarap na niya ang mga tao sa mesa. "I'm sorry everyone. Hindi ko naisip na maaapektuhan din kayo sa aksyon at nararamdaman na pinapakita ko... I just can't help it. I can't help myself to be sad 'cause I'm regretting something. Yes, its about my first love... The truth is she can't even remember me." Everyone in the table gasp after what Greg said. "Oh my gosh!" "No way!" "Why didn't you tell your identity, sir?!"

Gusto ko sampalin ang sarili ko, hindi ko alam kung bakit sinasabi ko to ngayon sa kanya, pero kada salita, kada luha, nababawasan ang bigat, nababawasan ang sakit, nababawasan ang guilt na nararamdaman na matagal ko nang itinago. Naramdaman ko na humigpit ang yakap nya, at halik nya sa gilid ng ulo ko. “I did not regret it, even a slightest regret. All those memories that we had, all of it was for keeps, lahat yon itinago ko, I wanted to continue making memories with you, baby. But we can’t do it as of the moment. I still have a job to do, I need to finish it first.” Hindi ko maintindihan sa mga sinasabi nya, he’s working in the same company that I’m working. Pero hindi ko na naitanong dahi

"Avril, hija, life is full of choices, and sometimes we make decisions in the heat of the moment that we come to regret. But regret alone doesn't define us. It's what we do moving forward that matters." Nanatili akong tahimik habang nakikinig sa mga sinasabi niya. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula at kung tama nga ba ang naging desisyon kong makipag-usap sa kaniya ngayon tungkol sa mga nangyari noon. She gave me a small smile as she held my hand. "I also wanted to express my gratitude for the choices you made back then," she told me.

malamlam niyang sabi. “I-I’m sorry hindi akong naging mabuti sa iyo. Inilayo ko ang anak natin sa iyo at tinago ko siya,” Alam kong ang regrets na sinasabi niya ay tungkol parin kay Luke not until he open another wound.

“Pero ako? Pero walang mangyayari kung magpapadala dala sa takot. Sugal ang umibig. Alam natin ‘yon pareho. Pero kung hindi tayo susubok, kung magpapadala tayo sa takot, baka mabuhay tayo sa regret.” “Anna…” halos masamid ako nang sambitin ko ang pangalan niya. Nanginginig ang boses ko. “Ayokong mabuhay sa regret… kaya susugal ako, kasi mahal kita.” “Dalawa tayong susugal...” Mahina, pero buo ang tono niya. “Kasi Jerome… tanggap kita… mahal kita kahit puso mo lang ang gumagana…”

"Regret! Nagsisi ako sa lahat Ri. At kung pwede lang ibalik ang panahon-," "Pero malabo na iyon mangyari Ken." Yumuko siya at napahilamos ng mukha. I know he regret for what his done, pero tapos na iyon hindi na iyon maibalik pa. "Hindi ka na pwedeng bumalik sa panahon na yon Ken. All you what to do is forget and moved on." Accept and move on. Iyon ang importante but never forget the lesson. Hilam ang kanyang mukha na tumingin sa akin.

"Tungkol ito sa tiwala. Tatlong taon kitang pinagsilbihan, tatlong taon kitang nakita araw-araw, pero pakiramdam ko hindi mo ako nakilala. Hindi mo nakita 'yung halaga ko hangga't hindi ako nawawala." "I know," sagot niya nang mabilis. "And that's my biggest regret. Hindi ko nakita ang halaga mo dahil masyado akong nakatutok sa pagpapalaki ng negosyo. But now that you're gone... I realized that I built an empire but I lost the only person who actually cared about me." Hindi ako sumagot. Hindi ko alam kung anong sasabihin sa ganoong klaseng pahayag.

mariin niyang sabi na tila may bigat ng lahat ng alaala sa bawat salita. “Regret changes nothing,” malamig na sagot ni Taki. “No,” tugon ni Quatro habang tumititig kay Taki. “It doesn’t… but neither does hatred.” Muling bumigat ang katahimikan sa buong silid. “She spent the rest of her life trying to fix what she broke,” mahinang sabi ni Quatro. “You can’t fix dead people,” malamig na sagot ni Taki. “I know,” tugon niya, bahagyang pumikit. “I know better than anyone.”