Quotes About Teaching And Learning Novels & Stories

Leoncio nang medyo may tigas ang salita "Paulit-ulit ko nang sinasabi! Hindi pwedeng magpapalit-palit ng teacher nang ganito, makakaapekto ito sa katatagan ng mga estudyante. Hindi din magandang kung may gusto kayong gagawin ay basta na lang kayo magtutungo sa amin at ipapagawa niyo. Kung may mga opinyon pa kayo, pumunta na lang kayo sa higher education management"

“Marami pa rin tayong estudyante dito kahit walang moral! "Ang mga mag aaral ngayon ay hindi ganap na hindi magagapi, ngunit maaari nilang palakasin ang kanilang mga katawan!” “Ibinuhos namin ang aming isip at kaluluwa sa pagtuturo sa mga estudyante! Wala kang karapatang punahin ang aming mga kakayahan at tagumpay!” Isang malamig na ngiti ang pinakawalan ng matipunong instructor.

Ang kanilang mga pangarap ay tila naglalakbay na sa bagong direksyon. Habang ang mga bata ay abala sa kanilang mga bagong ideya, nagpasya akong ipagsalita ang nararamdaman ko. “Tama ang sinasabi ng inyong Lolo. Ang mga kwento ay hindi lang mga kwento; ito ay mga aral at inspirasyon. Sa bawat kwentong naririnig natin, may matutunan tayong mahalaga sa ating paglalakbay.”

Hindi siya nakakaboring na kausap, he also know how to drive the convo we have. "Minsan nakakainis syempre. Ikaw ba naman magtuturo sa unahan while your students are not listening and just doing some useless things..." he answered when I asked him what he feels like a teacher. I laughed a bit "Buti hindi ka sumisigaw kapag naiinis ka..." I added.

"Oh, you know how life goes. I loved business, but teaching...it called to me. Nag-aral ulit ako matapos nating grumadwyet. Tignan mo, mas expertise ko ang pagha-handle ng mga bata kaysa ang negosyo." "Well, masaya akong naging teacher ka ni Raven. Palagi niyang kinukwento kong gaano kasaya sa section niya. Pasensiya ka na kung minsan may saltik yan. Mana sa akin eh,"puno ng pagkasabik kong paliwanag. Matagal din kami hindi nagkita kaya nawawala ako sa sarili. Isa siya sa mga kaibigan ko na palaging pinagbibigyan ang mga kalokohan ko. Nakakamiss ang panahong iyon.

Madalas silang magdala ng mga bulaklak para sa mga estudyante, at magbahagi ng mga kwento tungkol sa kanilang mga pagsubok at tagumpay. Sa mga klase, hindi lamang sila nagtuturo ng mga aralin, kundi nagpapakita rin ng mga halimbawa ng pag-ibig at katapatan. Ipinapaliwanag nila kung paano ang pagmamahal sa kapwa at ang pagiging tapat sa iyong mga prinsipyo ay makakatulong sa pagkamit ng tagumpay.

Sinabi nang sobrang seryoso ni Charlie, “Una, kwalipikado ka talaga na maging teacher, kailangan marami kang alam, at sakto ka sa kategorya na ito. Pangalawa, kailangan mong maging modelo para sa iba, at naniniwala ako na wala ka ring problema dito.” Pagkasabi nito, hindi mapigilan ni Charlie na bumuntong hininga habang sinabi, “Maraming teacher ang nawalan ng orihinal na layunin nila na magbigay kaalaman at pangaralan ang mga tao sa panahon ngayon, at ang iniisip lang nila ay habulin ang kasikatan at kayamanan. Pero, Miss Marianne, naniniwala ako na hindi ka magiging katulad nila kung magiging teacher ka. Kaya, sa tingin ko ay mas magiging magaling ka sa karamihan kapag naging teacher ka.”

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

Pabulong na sabi ni Tanch kaya napatawa ako at tumango tango. Nagsimula na ang klase. Nakikinig lang kami kasi puro discussion lang naman at may surprise quiz pero nasagutan ko naman lahat. Nakangiti kong pinasa sa teacher ang papel na sinagutan ko. Studyante na ulit ako. Mahirap pero masaya kasing mag aral. Ito din ang sinabi ni Kuya sa akin, mahalaga ang merong kaalaman kasi iyon lang ang kayamanan na madadala ko habang buhay.

Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan. “As my previous profesor, what do you think is your first and second job?” random na tanong ko habang naghi-highlight ng lectures sa Asian studies. “The first job of a teacher is to make students fall in love with the subject and the second is to make them a better person because education is not just about teaching theories and giving exams, it’s not about academics all the time..” “Tama na sana eh, kaso mali ka sa pangalawa,” tugon ko habang dinidikit ang sticky note sa taas ng pahina ng binabasa ko.