Quotes About The Past Novels & Stories

Bryce snorted. "Damn, don't remind me of the old days, Bryce. Let's not go back there." May halong kantyaw sa boses ni Linus, pero halatang nag-iingat siya sa magiging ekspresyon niya sa akin. Alam niya yata kung ano ang magiging kapalit kapag nagsalita na ako. "Of course not. The past is the past. We can never go back to the past, right, Mors?" Diezel looked suspicious at me.

Kahit papaano naiibsan ang lungkot at pangamba na nararamdaman niya ngayon. "I miss the old days, Gio. Marami tayong panahon na sinayang dahil sa hindi pagkakaintindihan. Hinayaan nating sirain tayo ng mga galit at pride natin." "It was all in the past now, Armani. We can't take back the time. Gusto ko man na bumawi tayo sa mga nawala sa tin, hindi ko na magagawa pa. Isang araw baka hindi na ako magising pa."

Na parang may mga bagay lang kami na hindi napag kaunawaan noon but still we can't changed the past kung bakit ako nagalit sa kanya. Kung nasaklolohan lang agad si tita baka buhay pa ito hanggang ngayon and knowing that Thunder ay dumating ng mga panahon na yun ay hindi ko alam kung kilala o namukhaan ba ito ni Tj. "Huwag na natin pag usapan." Nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga. That's all from the past, hindi na maiibalik pa. Hindi na maiituwid pa ang pagkakamali.

Sa nakalipas na taon, marami akong natutuklasan sa mga past ng mga kaibigan ko. Mahirap pag nakakalimutan ang dapat tandaan, pero mas mahirap pag lagi mong natatandaan ang dapat kalimutan. "Walang karapatan ang ibang taong humusga sa pagkakamali mo, tandaan mo, kwento lang ang alam nila at hindi ang nararamdaman mo," sabi ng asawa ko sa mga kaibigan ko nakarinig kami ng tumutugtog napapikit kaming lahat sa ganda ng naririnig namin katabi ko sila.

so many answers he assume to hear. "I love you." I said and give him a smack on the lips. "Maybe that's enough answer for you not to look back in the past and keep torturing yourself." I said and wipe the lone tear in his face. "I will always look back in the past baby...the pain that I caused you, the physical, mental and emotional trauma I've putted to you...those were always the things I remind myself to love you further and more." "Cloud...we should forget the past because of we still bring it back, we will not be happy in the present and we will just only spoil the future."

“Hindi ko gustong gamitin ang kawanggawa para lang mabura ang tingin nila sa akin. Hindi ko gustong magpanggap na mabait para lang matakpan ang nakaraan ko. Ayokong maging mapagkunwari, Dale.” “Hindi naman po ‘yung pagpapanggap, Ma’am,” paliwanag niya. “It’s about showing people na hindi lang ‘yung past ang bumubuo sa inyo. Na marami kayong nagagawa ngayon. That your past can't define you kung ano ang narating mo ngayon.” “Pero kahit anong gawin ko, paulit-ulit pa rin ang hatol,” sabi ko, mahina ang boses. “Kahapon lang, may nagpadala ng sulat dito. Alam mo kung ano laman?”

paliwanag nito. “Kung gano’n, maalala ko pa ang parents ko?” may himig ng pagkasabit niyang tanong. “Yes, pero since hindi maganda ang nangyari sa kanila, siguro mas mainam na huwag mo nang piliting maalala ang buong pangyayari. Pero kung gusto mong gumaling ka, dapat hindi mo babalewalain ang nalalabing alaala mo. Kailangan mo itong ma-recover at gamutin. You should heal your past before exploring the future. Kasi ito ang nagpapahirap sa atin, ang humihilang sugat ng kahapon.”

Nagbunga ang gabing iyon, dalawang taon na ang nakalipas. Ang akala ko ay isang simpleng suspension lang ay nauwi sa kamalasang tumangay sa akin papunta sa buhay na impiyerno—papunta sa buhay ko ngayon. True, the past can't be undone, yet what is coming is better than what is gone. It's not late to use my head more wisely. Ah, did I just indirectly admit that I used my head less?

Pero maya maya namalayan ko na nagsasalita na ito ng sobrang hina. "Kung pwede lang.." Bulong ni Zach "Kung pwede ko lang kalimutan ang lahat na nangyari sa nakaraan ko.. At maging masaya na lang..." Malungkot ang boses nito. His past is messing up with him again.