Novel & Cerita Quotes About The Past

“Eh, alam niyo naman ho na malaki ang tanda ko kay Chase at isa pa po, ang nakaraan ko ay—” “Nakaraan na ‘yon. If you will continue to linger on the past, hindi ka makaka-move-on. Anuman ang nakaraan mo ay tanggapin mo. Kung hindi mo nagustuhan iyon ay may chance ka na mabago kung ano ang nasa future mo habang nasa present ka.” “Madali lang din pong sabihin,” mahina kong sabi.

'Ano ba 'tong ginagawa niya? "If we can't fix the past, then maybe we can start and build a new memories..." "Back to zero, I will court you again, Celline. With or without your permission..."

kunyaring walang ideya niyang usisa. "Yes, a Historian Proffesor." "Great. Can we-" "You know history is very important. Nowadays na marami ng tao ang nakalilimutan kung ano ang ating nakaraan," umpisa ni Diego. Tumango naman si Sylvia kahit hindi pa man nakatatapos sa itatanong dito. May punto naman ito. Nakadama siya nang panunuyo ang lalamunan kayat inabot niya ang baso ng tubig na nasa tabi ng kape.

Napakurap-kurap naman ang mata ko at kahit wala pa naman ay todo na ang kaba sa dibdib ko. "N-Nakakahiya..." mahinang usal ko. Napabuntong-hininga naman siya tsaka lumapit sa akin. "I'm so proud of you for being strong women. If something bothered you and it was your past... again." Alam niya kasi na 'yon ang kahinaan ko, ang past ko. "Just think that past never define what's you in the future. Okay?" Hinaplos niya ang ulo ko tsaka matamis ns ngumiti.

Ni siya nga, ayaw ding pag-usapan sina Theodore at Miguel, lalo na ngayong pinili na niyang magbagong buhay. "We live in the present, not the past. Pareho tayong may mga kwentong ayaw nang balikan. Gaya ng gusto mo ng kalimutan ang papa mo, may mga tao rin akong ayaw nang alalahanin o makita pa. You understand what I mean, right?"

"Even so, isa pa rin ako sa mga taong nanakit sa kanya." "Ma, let's not dwell on the past. Mas makakabuti sa ating lahat na isipin na lang natin ang ngayon at bukas. Leave our painful past behind para po maging masaya tayo. Sinabi ko rin iyan kay Tim. Let's just give him some time. Hindi siya katulad ko na madaling natanggap ang lahat." "Mukhang matampuhin pa rin siya." "I think so. Hindi po ba noong mga bata kami ay hindi niya tayo iniimikan kapag nagtatampo siya?"

Nasaktan ata siguro sya. " bakit ko naman sasabihin yun? Im not in the position to say that." Nakita ko ang gulat sa mukha nito. "But.. i want to say that there is always a reason for everything." Hindi ko naman sya narinig magsalita kaya nagpatuloy lang ako. Aba? Minsan lang ako magseryoso no! " you are still living in the past. Thats why you cant move forward." Sabi ko pa saka sumandal sa headboard.

Bahagya nitong pinisil ang kanyang kamay. “You don’t have to remember your past now, Gail. It’s called past for a reason. You don’t have to recall them. Some of those memories will only hurt you.” Mariin niyang tinitigan ang kanyang mga mata nito. “How am I going to build my future if I couldn’t recall a single thing about my past?”

patuloy ko. "But I celebrated it. Nag-celebrate kami kasama ang mga anak ni Bettina at Margot," dagdag na sabi ko. Napatango naman si Brandon. "Let's not go back from the past. Wala ng rason ngayon para maging malungkot tayo. Everything happens for a reason and look at us now," sabi niya. Tipid naman akong napangiti at napatango dahil may point siya sa sinabi niya. Hindi na namin kailangan balikan ang masasakit na alaala sa nakaraan namin.

“You don’t want to talk about the past? Whether Arella or Thrizel, may nasasaktan ka. Waiting for you to remember the past.” Tumalikod na siya at naglakad. Napatingin nalang ako sa kaniyang likuran. Napatitig ako roon habang iniisip ang kaniyang sinabi. Gayunpaman, hindi pa rin ako interesado roon. Tahimik ang aking buhay, ayoko ng magulo.