Novel & Cerita Quotes For Son Growing Up

Hindi tuloy mapigilan ng mga magulang ni Kurt ang matawa dahil sa reaksyon ng batang walang muwang. Masuyo namang niyakap ni Kurt ang anak niya at kinausap ito ng maayos. "Baby, kasi si mommy at daddy lang ang pwede gumawa nun at hindi ka pwede sumali kasi bawal sa bata iyon. When you grow up, maiintidihan mo rin, okay?" tumango naman si Kyrie na wari ay naiintindihan nga ang sinabi ng ama nito. "Kaya ngayon huwag mo ng isipin iyon, saka bilisan mo kumain kasi aalis kayo ni lola at lolo. Sama ka sa kanila at may pupuntahan kayo, okay?" sabi pa ni Kurt.

Gusto n'yang matawa ng sumimangot ang mukha ng anak. "Mi!" Ngumuso 'to at tumingin sa paligid na para bang nahihiya na baka may makarinig na iba. Pareho tuloy silang natawa ni Grant sa inakto nito. "Tama ang mommy mo, Son, masyado ka pang bata." Segunda ni Grant sa kanya. "Paano 'yan, Dad? Gusto ko po kasi na akin lang siya, hindi po ba siya pwede na ikulong sa room ko?"

Naalala niya ang kabataan niya. "Growing up, I witnessed how cruel life could be. Ang katotohanang kailanman ay hindi mag-a-adjust sa'yo ang mundo. Nakita ko kung gaano nagsumikap ang papa ko na maitawid ang pangangailangan namin sa isang araw. My father strived hard for my education. My mother made me feel that it's okay to have a dream in life despite the uncertainties. My grandfather raised me not to be a coward and to always see things with hope."

Umiiyak na rin na paliwanag ko. I heard him sighed, "you know, what my son's dream family? When he was a child he always say if he grow up he will build a happy family, like what he had that time. And if he had his own child he will let him grow with a moral character." Natahimik ako sa sinabi niya.

And that realization hits deeper than I expect. Alexander must notice the shift in my expression because he sits beside me again, our son between us. “Hey,” he says softly. “What’s wrong?” I hesitate before answering. “Nothing. Just… thinking.” “About?” I run my fingers over the baby’s arm, tracing the soft curve of his wrist. “He’s growing so fast. Sometimes I feel like I can’t keep up.” Alexander watches me for a moment, then reaches for my hand. “You’re keeping up just fine,” he says quietly. “More than fine.”

At sabihin ang mga bagay na gusto niyang sabihin lalong-lalo na sa tatay niya. My baby is slowly growing up. TO BE CONTINUED.....

Mas pinapaboran niya ang hindi niya tunay na anak. "Hmm! Kalokohan. Hindi matatawag na hindi sinasadya ang pagpunta sa isang lugar. Mabuti na lang at walang nangyaring masama sa anak ko. Dahil kung meron man ay tiyak akong masasaktan ko ang Cruz Family!" Hindi napigilan ni Sison ang galit niya. Sapagkat, alam niya sa kaniyang sarili na mahal na mahal niya ang kaniyang bunsong anak.