Quotes For Son Growing Up นิยาย & เรื่องราว

“Whatever...” “At isa pa, Roma. Huwag ka sanang magmumura kapag nand'yan ‘yong mga bata. Don't let them grow up listening to that.” I heaved a deep sigh before continuing. “I know na hindi naman do'n nasusukat ang kabutihan ng isang tao. But they're just kids, you have to remember that your words are powerful in raising them. Iyon ang titingnan at gagayahin nila.”

"But I can't fight just how he does." "Yeah, because we are here to do that for you... You don't have to grow fast nor force to understand things, son. Just enjoy your childhood, play; laugh, and have fun. Huwag mo munang isipin ang mga bagay sa paligid mo, masyado ka pang bata." "But you used to call me 'big boy', daddy." "Yet, you are still our baby. My only baby."

Just maybe. I wish my son had a great childhood too. Sana hindi niya pagdaanan ang hirap na pinagdaanan ko. Growing up with the demon, I couldn't find the right word to describe it. He is not only training me. He is grooming me to become a killer. Kuya and I, we were trained to be his best assets, his killing machines.

Ang lalaking akala ko noon ay suplado at walang puso, pero heto siya sa aking harapan, isinusuko ang kanyang pride at maging ang kanyang kayamanan ay parang gusto pang isuko sa akin. Bago pa ako makasagot, narinig ko na ang pamilyar na boses ng aking anak na asungot, pero sa pagkakataong ito, hindi na sa utak ko—kundi sa totoong bibig niya! "Mommy! Sagutin mo na si Rich Daddy! Alam mo ba ang sabi niya sa utak niya ngayon: 'Kapag hindi mo raw siya sinagot, iiyak daw siya sa kwarto nang buong magdamag at hindi rin daw siya kakain ng isang linggo!' Hahaha! Si Daddy napakatorpe talaga!"

Carter so don't just go around and hang out with him. ”But, mommy! He gave me his car and he saved me, he's a good man and I like him!" he opposed my statement. Napahilamos na lang ako sa mukha at hinawakan siya sa magkabilang balikat. “Son, if you really like him then you should wait until you grow up before you hang out with him," ani ko.

Mungkahi pa niya sabay kindat. “Some other day, dad.” “Alright. Let’s go, son. I’m tired, but fulfilled. Thank you, anak. Sa’yo ko na nakikita ang kinabukasan ng mga negosyo natin.” “You think kaya ko talaga dad?” “Of course son. Bata ka pa, pero malawak na ang pananaw mo. Gusto kong mag-masters ka abroad, Austin. I want you to grow, not just for our business, but for yourself.” Saad ng ama ko habang naglalakad kami patungong parking lot.

“If you are trying to rebel, quit it. You have passed the rebellious age, so you should prepare to be an adult, sooner you will enter the corporate world.” I don’t understand my parents at all, minsan sinasabi nila na masyado pa akong bata para sa isang bagay, yet may pagkakataon na sinasabi nilang matanda na ako para umarte pa. They are using the age for their convenience that is why we don’t know where we should stand. “If you have nothing to talk about, I will leave this dining area.” “Where do you think you are going, young lady?” wika ni daddy sa malamig na tinig.

sabi ni Faith, parang iyon na ang sagot sa lahat. “Yes, but you have his son. Bakit hindi mo na lang hayaang makasama niya ang anak mo? Malay mo pumayag siyang maghati kayo sa oras ni Bullet. Baka hindi naman niya tuluyang kunin sayo ang anak mo dahil hindi lang naman siya ang magulang ng bata.”

Ngunit sa kabila ng marangyang pagpapalaki sa kanya, wala siyang kaalam-alam sa pagpapatakbo ng negosyo. Madalas siyang biruin ng ama, sabay tawa at haplos sa kanyang ulo, “Anak, sadyang spoiled ka. Wala kang alam kundi gumastos. Paano ako mapapanatag na ipasa sa’yo ang kumpanya balang araw kung ganyan ka?”

“Well, if you grow up without a family, you have no choice but to stand on your own.” Kunot-noo niyang nilingon si Sam at nahuli ang pagsiko rito ni Coreen bilang pagsaway. “Masama ba ang ganoon, Sam?” tanong pa ng daddy niya sa naging komento ni Sam. “Kahit saan ko tingnan, mas magandang matuto ang tao na tumayo sa sarili niyang mga paa nang mas maaga kaysa sa manatiling tamad hanggang sa pagtanda. Oh, and I wasn’t referring to you, pero bahala ka nang mag-isip.”