Quotes For Teachers Day From Students Mga Nobela at Kwento

pahayag ko na lang binuklat ko ang notebook at kinopya ang pinag-aralan nila. Sinabi na rin ng teacher namin sa kanila ang practice ng graduation namin. Dumating na ang isa pa naming teacher at nakinig na kaming lahat sasabihin ko ito sa magulang ko sana dumating sila sa araw ng graduation ko. Magkakasama kami lumabas ng classroom ni Xiero at nang katabi ko at naghihintay sa amin sina Eula at Mariella. Madalas ko naman naabutan sa entrance ng school ang bodyguard ko o ang yaya ko kaya kahit maraming gustong makuha ang atensyon ko namimili ako.

Na para bang nabunutan kami ng tinik sa dibdib ng maka alis ito. Sino ba naman kasi ang di kakabahan pag ito ang naging teacher nyo. Ewan ko lang kung di ka maihi pag nag simula na itong magalit. Balita ko pa naman ay mahilig silang mamahiya ng mga estudyante lalo na iyong mga ta tanga tanga at bobo.

Humarap kami sa terror teacher nang nakayuko. "Nag-aaway pa talaga kayo sa loob ng school?! Pumasok ba kayo rito dahil diyan sa walang kwentang hobbies niyo? Mga basagulero’t basagulero! Kung gugustuhin ko, bibigyan ko kayo ng detention slip!" sermon nito sa amin. Agad na nagsalita ng maano si Butiki. "Sorry, ma’am." "Ikaw?" Baling niya sa akin na nakaduro pa.

mahina kong sagot habang kinukusot ang mga mata ko. Napatingin siya sa akin mula ulo hanggang paa, saka bahagyang napangiti. “Naku, mukhang kakagising mo lang ah.” “Ah… opo.” “Tamang-tama lang,” ani niya habang inaayos ang buhok niyang nakapusod. “Teacher’s Day celebration kasi ngayon sa school kaya okay lang na ma-late ako ng kaunti.” Ngumiti lang ako nang pilit ,pagkatapos ay tila may naalala siya.

Napangiti ako kahit may kirot sa dibdib ko habang pinagmamasdan ang huling beses na paglabas ng mga estudyante sa classroom. “Ma’am Jenine, babalik pa po kayo?” tanong ng isa kong estudyante, bakas ang lungkot sa mga mata. Pinilit kong ngumiti. “Siguro… sa tamang panahon,” sagot ko kahit ako mismo hindi sigurado. Isa-isa silang nagpaalam, at bawat “thank you, Ma’am” na narinig ko ay parang unti-unting dumudurog sa puso ko.

Masayang ani ng teacher nila Jessy. "Naku hindi—" naputol ang iba niya pang nais sa sabihin sa teacher nang may biglang umakbay sa kaniya. Pagtingin niya ay si Terence iyon at ang lapad na ngiti sa labi. "Thank you po sa maayos na pagtuturo at guidance sa iyong mga estudyante, isa sa anak namin ang maraming natutunan at hindi rin nabu bully." Pasalamat ni Terence sa guro.

“Natuwa na ako sa panlilibreng ginawa mo sa amin, Declan. Hindi ko na matatanggap ang bagay na ito.” Napakatalino, napakadiskarte at gusto ng lahat ang estudyanteng katulad ni Delcan. Nagawa niya ring maalala na Teacher’s Day ngayong araw kaya nagawa nitong maghanda ng regalo para sa kaniyang guro. Pero maraming mga estudyante ang nakatingin kaya hindi naging kumportable si Katherine na tanggapin ang regalo sa kaniya ni Declan.

Huminga ako ng malalim, malakas ang kalabog ng dibdib ko. Pinagmasdan ko ang mga taong nanonood sa akin. Ngumiti ako bilang pagsalubong sa mga tingin nila "Here we are. Every student may have a different situation. Every student and teacher give their best to become the best, or the better?" Inilibot ko ang paningin ko sa mga estudyanteng katulad ko na suot ang kani-kanilang mga toga.

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.

Maikli niyang sagot na ikina-ikot ng mata ko. “Children, pasensya na at sasabihin ko ‘to sa inyo pero, mula ngayon, hindi na ako ang magiging teacher niyo. Wala pang nakahanap ng bago niyong Teacher kaya wala kayong klase ngayon. Maghintay na lang kayo at natawagan na namin ang sundo niyo, okay?” Mahabang sabi ni Teacher na parang ilang segundo na lang ay iiyak na. “Bakit hindi na ikaw teacher?” Sabi ng isa kong kaklase at napatilt ng ulo.